Να πω την αλήθεια, όταν ξεκινούσε η φετινή σεζόν προσπαθούσα να φανταστώ με ποιον τρόπο ο κόσμος του Παναθηναϊκού θα ξεπεράσει το σοκ της διάλυσης της Αυτοκρατορίας, της αποχώρησης του Ομπράντοβιτς και θα αγκαλιάσει την ομάδα σαν να μην συμβαίνει το παραμικρό.

Ανέκαθεν επίσης θεωρούσα πως αυτή η παράμετρος ήταν πιο σημαντική από το αν η φετινή ομάδα θα καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τρόπαιο ή το αν ο Πεδουλάκης θα μπορούσε να διαχειριστεί την κατάσταση.

Αλλοι εκτιμούσαν πως οι νέοι παίκτες δύσκολα θα μπουν στα παπούτσια των παλιών και να πείσουν τον κόσμο, άλλοι θεωρούσαν πως οι καινούριοι δεν μπορούν να αντιληφθούν το βάρος της φανέλας κι όταν το συνειδητοποιούσαν θα ήταν αργά, άλλοι εξέφραζαν μια πιο εξτρεμιστική άποψη, σύμφωνα με την οποία οι νέοι φταίνε για την επιλογή που έκαναν, άρα δεν θα πρέπει να διαμαρτύρονται αν τ' ακούσουν από την εξέδρα.

Ουδείς πάντως φανταζόταν ότι σ' ένα ματς στο Τοπ-16 της Ευρωλίγκα περισσότεροι από 17.000 φίλαθλοι θα βρίσκονταν στις θέσεις τους σαν να μην πέρασε μια μέρα, σαν να μην άλλαξε το παραμικρό. Η χθεσινή επιβλητική νίκη επί της Εφές θεωρώ πως είναι μικρότερης αξίας από το στοίχημα που κερδίζει πλέον ο Παναθηναϊκός.

Να έχει δηλαδή την απόλυτη εμπιστοσύνη του απλού κόσμου που σε δύσκολες εποχές και παρά την πικρία για τα όσα συνέβησαν το καλοκαίρι, παραμένει στο πόστο του, στηρίζει την ομάδα, βλέποντας πως το πλάνο βγαίνει. Η επαφή, το feeling που λέμε, ανάμεσα στον κόσμο και την ομάδα υπάρχει κι αυτό σημαίνει πως η πλειοψηφία έχει πιστέψει πως η «νέα εποχή» βαδίζει στον σωστό δρόμο. Αυτό ήταν το μεγάλο στοίχημα του καλοκαιριού και απ' ό,τι φαίνεται οι άνθρωποι που το 'βαλαν, το κερδίζουν...

Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο λοιπόν, ο Παναθηναϊκός κρατάει στα χέρια του την πρόκριση στην τελική 8άδα της Ευρωλίγκα και ποιος να το 'λεγε στην αρχή της σεζόν πως θα φτάναμε Μάρτιο και οι «πράσινοι» θα είχαν κατακτήσει ήδη το Κύπελλο και θα βρίσκονταν με ενάμιση πόδι στους 8 καλύτερους. Ανεξάρτητα, από το αν θα σφραγίσουν το εισιτήριο, θεωρώ πως η φετινή χρονιά είναι ήδη επιτυχημένη, ακόμη κι αν ολοκληρωθεί αύριο το πρωί.

Από 'δω και πέρα, ό,τι πετυχαίνει ο Παναθηναϊκός αποτελεί υπέρβαση, σε σχέση με τα όσα έγιναν το περασμένο καλοκαίρι και δεν χρειάζεται να πάτε μακριά, αρκεί να ανατρέξετε στο παρελθόν και να ψάξετε να βρείτε, αν υπάρχει ομάδα που κατάφερε να «γκρεμιστεί», να «χτιστεί» από την αρχή, να πανηγυρίσει ένα τρόπαιο μέσα σε πέντε μήνες, έχοντας στην πλάτη της το βάρος και την πίεση 20 τροπαίων σε 15 χρόνια!

Ο Παναθηναϊκός ταυτόχρονα με το σήμερα, θα πρέπει δειλά - δειλά να κοιτάει το αύριο. Να μην περιμένει για παράδειγμα το καλοκαίρι για να ανανεώσει το συμβόλαιο του Λάσμε που ενδεχομένως να αποτελεί μία από τις 10 πιο επιτυχημένες μεταγραφές στην ιστορία του συλλόγου. Μεταγραφή που έχει βγάλει και με το παραπάνω τα λεφτά της και την οποία βεβαίως πιστώνεται ο Πεδουλάκης που επέμενε από το καλοκαίρι και ρίσκαρε να την περιμένει...

Οσον αφορά τα υπόλοιπα κέρδη από την εμφάνιση με την Εφές, νομίζω πως η επιστροφή του Μπανκς στο rotation είναι ό,τι καλύτερο για τον Παναθηναϊκό. Ο Αμερικανός πέρασε μια δύσκολη περίοδο λόγω κι ενός προσωπικού προβλήματος, μπορεί να μην είναι ο ιδανικός παίκτης για το μπάσκετ που θέλει να παίξει ο Πεδουλάκης, αλλά τα 10-15 λεπτά του είναι απαραίτητα, δεδομένης της έλλειψης που έχουν οι «πράσινοι» στα γκαρντ. Τα 3/3 τρίποντα σε λιγότερο από 10 λεπτά και ο τρόπος που τα πανηγύρισε, δείχνουν ότι ο Μπανκς βρίσκει σιγά - σιγά τη χαμένη αυτοπεποίθησή του κι αυτό το στοιχείο είναι σημαντικό για να του δώσει ρόλο στο rotation.

Το δεύτερο κέρδος είναι η στάση του Τζέισον Καπόνο που ήρθε ως σταρ από το ΝΒΑ, δεν χρησιμοποιήθηκε δευτερόλεπτο, αλλά στο τέλος γιόρτασε με χαρά την επιτυχία της ομάδας του, δείχνοντας πως πάνω απ' όλα βάζει το «εμείς». Δεν είναι εύκολο για έναν Αμερικανό που έρχεται ως ηγέτης για να λύσει προβλήματα, να αποδέχεται έναν διαφορετικό ρόλο απ' αυτόν που έχει φανταστεί και σε περιπτώσεις σαν τη χθεσινή να μην χρησιμοποιείται δευτερόλεπτο! Αν ήταν άλλος στη θέση του ενδεχομένως τώρα να ψάχναμε να βρούμε με ποια πτήση αναχώρησε για την πατρίδα του...

Πηγή: sentragoal.gr