Μόλις τελείωσε το παιχνίδι του Ολυμπιακού στη Σιένα άρχισε να δημιουργείται ένας προβληματισμός. Μήπως καλά έκανε και ευστόχησε ο Μος σε εκείνο το τρίποντο στα 31 δευτερόλεπτα με το οποίο «έριξε» τη διαφορά στον πόντο; Μήπως καλά έκανε ο Λο και αστόχησε στο σουτ που θα έδινε στους «ερυθρόλευκους» τον πρώτο λόγο για την κατάκτηση της 2ης θέσης στον όμιλο;

Τελικά μήπως είναι καλύτερα να τερματίσει 3ος ο Ολυμπιακός; Απαραίτητη προϋπόθεση; Στον άλλο όμιλο η 2η θέση να πάει στα χέρια της Αναντολού Εφές και όχι σε αυτά της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, προκειμένου να υπάρξει διασταύρωση Εφές-Ολυμπιακού στους «8»...

Τώρα θα μου πείτε ότι το πλεονέκτημα έδρας αποτελεί τον μεγαλύτερο σύμμαχο σε μια σειρά αγώνων, αλλά πρέπει να υπογραμμίσουμε δυο πραγματάκια. Πρώτον: Ο Ολυμπιακός δεν ήταν η ομάδα που είχε πέρσι το μειονέκτημα στα προημιτελικά κόντρα στη Σιένα αλλά κατάφερε να κάνει το «μπρέικ» και να αποκτήσει το ψυχολογικό αβαντάζ ενόψει των αγώνων στο ΣΕΦ;

Το αποτέλεσμα γνωστό. Πρόκριση του Ολυμπιακού στο φάιναλ φορ της Πόλης και κατάκτηση της Ευρωλίγκας. Υπενθυμίζω κάτι ακόμα: Η Σιένα δεν ήταν η ομάδα που είχε το μειονέκτημα πριν από δύο χρόνια και μετά τη βαριά ήττα στο πρώτο ματς του Φαλήρου έκανε το «μπρέικ» και πήρε στη συνέχεια το εισιτήριο για το φάιναλ φορ της Βαρκελώνης; Για να μην αναφερθώ καν στα ζευγάρια Κάχα Λαμποράλ-Μακάμπι και Μπαρτσελόνα-Παναθηναϊκού που είχαν ακριβώς την ίδια κατάληξη...

Σε όλες τις περιπτώσεις την πρόκριση πήραν οι ομάδες που δεν είχαν το πλεονέκτημα έδρας στα προημιτελικά. Εξάλλου με το σύστημα που ισχύει στην επόμενη φάση της διοργάνωσης (σ.σ. τα δύο πρώτα ματς στην έδρα της ομάδας που έχει το αβαντάζ, τα επόμενα δύο στην αντίπαλη έδρα και αν χρειαστεί και 3ο ματς η σειρά επιστρέφει στην πρώτη έδρα), περισσότερο φαίνεται να ευνοεί τον 3ο ή τον 4ο της βαθμολογίας στο ΤΟΡ-16, παρά τον πρώτο ή τον δεύτερο.

Εκτός και αν είναι... χαώδης η διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των ομάδων (σ.σ. όπως πέρσι μεταξύ ΤΣΣΚΑ Μόσχας-Μπιλμπάο και Μπαρτσελόνα-Ούνικς Καζάν) που θα συγκρουστούν. Τότε θα ισχύσει με πανηγυρικό τρόπο ο νόμος του ισχυρού.

Όπως λένε «σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, παύει να είναι σύμπτωση» χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποτελεί και τον κανόνα. Σε μια σειρά πέντε αγώνων τα πάντα μπορούν να συμβούν και τα πάντα να ανατραπούν, από τη μία στιγμή στην άλλη. Απλά εξηγώ και λέω ότι η ομάδα που δεν θα έχει –τελικά- το πλεονέκτημα δεν πρέπει να θεωρείται και ξεγραμμένη. Πόσω μάλλον ο Ολυμπιακός που έχει αποδείξει ότι έχει ΚΑΙ τον χαρακτήρα, αλλά ΚΑΙ την εμπειρία για να αντεπεξέλθει σε τέτοιες καταστάσεις.

Μπορεί να μην πραγματοποιεί πειστικές οι εμφανίσεις και να μην θυμίζει ομάδα από το... πάνω ράφι, όπως η ΤΣΣΚΑ Μόσχας ή (ακόμα και) η Αναντολού Εφές που φέρονται ως επικρατέστερες να τον αντιμετωπίσουν στα προημιτελικά, αλλά δεν παύει να είναι ο πρωταθλητής Ευρώπης! Τι θέλω να πω με όλα αυτά; Ακόμα και με μειονέκτημα, ο Ολυμπιακός μπορεί να πάρει το εισιτήριο για το φάιναλ φορ του Λονδίνου εάν και εφόσον διασταυρωθεί με την Εφές.

Με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, το... συζητάμε. Και αυτό διότι δεν είναι ομάδα που ταιριάζει στον Ολυμπιακό, αφού διαθέτει κορμιά που δεν μπορεί να κοντράρει ο Ολυμπιακός, ενώ παίζει το pick `n roll με κλειστά τα μάτια, χάρη στον εξαιρετικό –φέτος- Καούν. Σημείο που χωλαίνουν οι «ερυθρόλευκοι» στην άμυνα με αποτέλεσμα να βρεθούν πολλές φορές στο καναβάτσο εξαιτίας της συγκεκριμένης αδυναμίας τους. Αντίθετα, η Εφές απειλεί -ως επί των πλείστων- από την περιφέρεια και ο Ολυμπιακός έχει τους παίκτες για να ανταποκριθεί στο έπακρο.

Δεύτερον: Φέτος το ΣΕΦ δεν αποτελεί φόβο και τρόμο. Όχι ότι δεν πηγαίνει ο κόσμος στο γήπεδο. Ίσα-ίσα που έχει αγκαλιάσει την ομάδα στην Ευρωλίγκα και σπεύδει να την ενισχύσει σε όλα τα εντός έδρας ματς. Όμως οι παίκτες δείχνουν τεράστιο άγχος στο ΣΕΦ, με αποτέλεσμα να φτάσουν τις τρεις εντός έδρας ήττες. Αριθμός απαγορευτικός για μια ομάδα του επιπέδου του Ολυμπιακού που θέλει να εκμεταλλευτεί το μεγάλο του όπλο και με το οποίο κατάφερε πέρυσι να κάνει τα τεράστια άλματα σε Ευρώπη και Ελλάδα.

Στις εναπομείναντες αγωνιστικές ο Ολυμπιακός πρέπει πάση θυσία να κάνει το 3/3 απέναντι σε Μακάμπι, Φενέρ και Κίμκι και στη συνέχεια θα δει ποια ομάδα θα αντιμετωπίσει στα προημιτελικά και αν θα έχει τελικά το πλεονέκτημα της έδρας. Μην ξεχνάμε οτι μπορεί να τα καταφέρει, αρκεί να στραβοπατήσει η Σιένα στα εναπομείναντα ματς που έχει να δώσει με Μπεσίκτας, Μπαρτσελόνα και Κάχα Λαμποράλ. Και περνάμε τώρα στο αγωνιστικό του κομμάτι του παιχνιδιού με τη Σιένα.

Πρώτα απ' όλα ήταν ΞΕΚΑΘΑΡΗ η απουσία του Πρίντεζη. Ο Άντιτς που κλήθηκε να τον αντικαταστήσει περισσότερο... ζημιά έκανε στον Ολυμπιακό (άσχετα αν ευστόχησε σε τρία τρίποντα) παρά καλό. Ειδικά στα αμυντικά του καθήκοντα και δη στις περιστροφές, ενώ στην επίθεση αναλώθηκε στα γνωστά του... σουτάκια. Ο Λο ήταν καλός αμυντικά, αλλά στην οργάνωση δεν βοήθησε καθόλου, ενώ «απών» από το ματς ήταν και ο Περπέρογλου που κλήθηκε να πάρει λεπτά συμμετοχής παίζοντας στην ίδια πεντάδα με τον Παπανικολάου. Ο Πέρκινς χρειάζεται χρόνο και αυτό είναι ολοφάνερο, ενώ ο Πάουελ επέστρεψε στις... εμφανίσεις που μας είχε συνηθίσει.

Το σίγουρο είναι ότι ο Ολυμπιακός δεν έπαιξε καλά. Καθόλου καλά για την ακρίβεια. Για 30 λεπτά κυριάρχησε η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης, το άναρχο μπάσκετ, οι βεβιασμένες επιλογές στην επίθεση και τα αμυντικά λάθη τη στιγμή που ο Μπόμπι Μπράουν ήταν εκτός κλίματος. Όμως ο Μπαρτζώκας είδε το λάθος που γινόταν και έσπευσε να το διορθώσει.

Χρησιμοποίησε τρία γκαρντ (Λο, Σπανούλης, Σλούκας), τον Παπανικολάου στο «4» και τον Χάινς πεντάρι. Ουσιαστικά ήταν και το σχήμα που γύρισε όλο το ματς φέρνοντας τους «ερυθρόλευκους» σε θέση ισχύος. Αυτή τη φορά –και λόγω έλλειψης Πρίντεζη- ο προπονητής του Ολυμπιακού άφησε στην άκρη το... γνωστό rotation, κράτησε τον «Παπ» για 37 λεπτά το παρκέ και όπως αποδείχθηκε, έπραξε πολύ σωστά.

Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού έκανε εξαιρετικό παιχνίδι, βοήθησε στα ριμπάουντ, κυνήγησε κάθε μπάλα, ενώ ο Κάιλ Χάινς ήταν και πάλι ο ΣΤΥΛΟΒΑΤΗΣ της ρακέτας. Εδώ ίσως και να χρεώνεται ένα λάθος ο Μπαρτζώκας, αφού τον κράτησε εκτός αγώνα σχεδόν σε όλο το τρίτο δεκάλεπτο, τη στιγμή που είχε συμβάλει τα μέγιστα για να κάνουν οι «ερυθρόλευκοι» το πρώτο come back στο ματς τη στιγμή που ειχαν βρεθεί πίσω στο σκορ με 10 πόντους.

Γι' άλλο ένα ματς έπαιξε για... όλους τους ψηλούς του Ολυμπιακού και ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της νίκης. Βεβαια για να φτάσει ο Ολυμπιακός στο «διπλό» έπρεπε να βάλει το χεράκι του και ο αρχηγός Βασίλης Σπανούλης, ο οποίος απέδειξε για ποιον λόγο πρέπει να βρίσκεται στο παρκέ, ακόμα και στην κακή του μέρα. ΕΚΕΙ που χρειάστηκε πήρε τη μπάλα στα χέρια του και έσπρωξε την ομάδα του στο μεγάλο διπλό.

Ενδεχομένως ο Ολυμπιακός πρέπει να κρατήσει δύο πράγματα από το ματς της Τοσκάνης. Ένα καλό και ένα κακό: Το καλό είναι ότι έδειξε και πάλι χαρακτήρα μεγάλης ομάδας που είναι μπαρουτοκαπνισμένη από τέτοιες καταστάσεις και ΞΕΡΕΙ πως να ανταποκριθεί. Το κακό; Ότι κατάφερε (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται) να χάσει τη διαφορά που κυνηγούσε μέσα σε ένα λεπτό και από εκεί που κέρδιζε με 68-61 να βρεθεί στο 68-67...

Ειπαμε όμως... Ουδέν κακό, αμιγές καλού...

ΥΓ: Ο Ολυμπιακός παραλίγο να πληρώσει ακριβά το λάθος του να μην κάνει φάουλ σε δύο φάσεις. Τόσο πριν πάρει τη μπάλα ο Μος και ευστοχήσει στο τρίποντο, όσο και στην τελευταία επίθεση του αγώνα. Για κλάσματα του δευτερολέπτου δεν έκανε η Σιένα κανονική επίθεση, αν και είχε το χρόνο. Φανταστείτε να είχε ευστοχήσει και να είχε χάσει ο Ολυμπιακός έχοντας ένα φάουλ να δώσει...

Πηγή: sentragoal.gr
 

Ευρωλίγκα Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός