Σαν τον Σταύρο Παράβα στο «Κοροιδάκι της δεσποινίδας». Με τη μόνη διαφορά, ότι ο ο κόσμος δε θα βρεθεί πιθανώς ποτέ στη θέση τη Μπέττυς Αρβανίτη, να παραδώσει εν τέλει το χέρι του και να ανέβει στο θρόνο. Ο Αργύρης Πεδουλάκης θα είναι για πάντα ο εκ Περιστερίου ορμώμενος που δε γνωρίζει και δεν αρμόζει στην εικόνα του ατσαλάκωτου ηγέτη. Του Παναθηναϊκού. Ενέσεις λογικής και γνώσης στο μυαλό δε γίνονται.

Ο Πεδουλάκης θα είναι για πάντα το εύκολο θύμα, ο πιο απλός στόχος στο ενδεχόμενο της αποτυχίας. Για αυτούς όμως, που δεν έχουν αναγάγει τη λέξη «εξάστερος» σε γαλαζοαίματο τίτλο, για αυτούς που αποστρέφονται τους απλοϊκούς χαρακτηρισμούς, ο Πεδουλάκης, με τα στραβά και τα μειονεκτήματά του, έχει αποδείξει ήδη πάρα πολλά. Η εμπειρία του Τσαρτσαρή, που κατέθεσε τα καντάρια της εμπειρία του στο Παλάθιος ντε λος Ντεπόρτες, παίζοντας σαν ένα παιδαρέλι που ονειρεύεται καριέρα στο ΝΒΑ και όχι σαν κάποιος 34χρονος που ουσιαστικά εθελοντικά αποδέχτηκε την πρόσκληση να συνεχίσει το μπάσκετ, λύγισε την αντίσταση Ρεάλ.

Διαβάστε όλο το σχόλιο στο gazzetta.gr

Ευρωλίγκα Παναθηναϊκός Μπάσκετ SPORTS