Πριν από ακριβώς 17 χρόνια (το 1996), και πάλι με έναν πόντο (67-66), ο Παναθηναϊκός κατακτούσε την Ευρωλίγκα στο Παρίσι με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα! Σ' εκείνον τον τελικό με το κολλημένο χρονόμετρο, τον Γιαννάκη, την τάπα του Βράνκοβιτς

Κι αν στα παιχνίδια της μνήμης και της μοίρας προσθέσουμε ως παράγοντα και την περιγραφή του Φίλιππου Συρίγου σε αντίστοιχης συγκλονιστικής εξέλιξης αγώνα στο ίδιο γήπεδο (στο «Palau Blaugrana»), τότε γυρίζουμε 25 χρόνια πίσω, στις 3 Δεκέμβρη του 1987, τότε που η Ελλάδα είχε δει με κομμένη την ανάσα σε μεσονύχτια μαγνητοσκόπηση (δεν είχε μεταδοθεί απευθείας από την ΕΡΤ!) την επική νίκη του Αρη με 89-88 μέσα στη Βαρκελώνη.

Ακόμα μια φράση κλισέ μου έρχεται και δεν θα την αποφύγω: «Και ο άγιος φοβέρα θέλει»! Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν ανέβασε απλώς τους τόνους στα ύψη, αλλά χτύπησε κόκκινο στις αντιδράσεις μετά την ήττα προχτές (για τον τρόπο που οι διαιτητές συνέβαλαν σ' αυτή). Τα `βαλε, για πολλούς δικαίως αλλά άγαρμπα, με θεούς και δαίμονες -με τον Μπερτομέου, μ' όλο το σύστημα της Ευρωλίγκα, με την Μπαρτσελόνα κι ας θα ήταν πάλι αυτή γηπεδούχος και οι «πράσινοι» φιλοξενούμενοι, με την ΤΣΣΚΑ που ξεφύτρωσε απρόσκλητη στη μέση- και μπόλικοι θεωρούσαν ότι αυτό θα έγερνε, εξωαγωνιστικά, την πλάστιγγα εις βάρος του «τριφυλλιού».

Αμ δε! Τουλάχιστον για χτες βράδυ εξασφαλίστηκε ότι η κάθε ομάδα θα έπαιρνε μόνο ό,τι της άξιζε βάσει απόδοσης στο παρκέ! Τίποτα παραπάνω, τίποτα λογότερο.

Και ο Παναθηναϊκός το άξιζε. Παρότι στη θεωρία είναι υποδεέστερος. Παρότι πρόκειται για μια εντελώς νέα και λιγότερη ποιοτική ομάδα από εκείνες που έξι φορές έφτασαν στον ευρωπαϊκό θρόνο. Το άξιζε, το πήρε και συνεχίζει. Να τελειώσει τη σειρά στο ΟΑΚΑ, να μη χρειαστεί να επιστρέψει στη Βαρκελώνη, να φτάσει στο Λονδίνο, να αποδείξει ότι ο κόπος για το αναγκαστικό χτίσιμο από την αρχή δεν πήγε χαμένος.

Μου έρχεται και μία τρίτη φράση κλισέ, από τότε που ευχητικά και συνάμα προστακτικά την είπε σε πανελλήνια μετάδοση ο Βασίλης Σκουντής, και δεν μπορώ να την αποφύγω. «Βάλ' το, αγόρι μου» φώναξαν ή ψιθύρισαν όλοι την ώρα του τελευταίου σουτ του Διαμαντίδη. Κι αυτός το ξανάβαλε το τρίποντο. Οπως με την Εθνική κόντρα στη Γαλλία. Deja vu όλη η βραδιά, σε όλα τα επίπεδα.

Πηγή: Goal