Όπως λένε και οι Αμερικανοί «η επίθεση κόβει τα εισιτήρια, η άμυνα κερδίζει τα παιχνίδια» και μην σας ξεγελούν οι 92 πόντοι που σημείωσαν οι «πράσινοι», καθώς το μυστικό για τους «92» δεν ήταν άλλο από την άμυνα...

Έχει δίκιο ο Ομπράντοβιτς που έκανε λόγο για «τεμπελιά στο πρώτο ημίχρονο» κι έχει δίκιο για τον απλούστατο λόγο πως η χαλαρότητα των παικτών του αποτυπωνόταν ξεκάθαρα στην άμυνα, εκεί όπου η Ζαλγκίρις έβαλε σαν σε προπόνηση 42 πόντους σε διάστημα 20 λεπτών... Όποιος παρακολουθεί στενά τον Παναθηναϊκό επί Ομπράντοβιτς γνωρίζει πως παθητικό 42 πόντων και μάλιστα μέσα στο ΟΑΚΑ, δεν είναι απλά μεγάλο, είναι αιτία... πολέμου στα αποδυτήρια!

Η ουσία είναι πως όση διάθεση έλειψε στο πρώτο 20λεπτο, άλλη τόση και ακόμη περισσότερη εμφανίστηκε στο ξεκίνημα του γ' 10λεπτου. Μόλις πέντε λεπτά ήταν αρκετά για να αντιληφθεί κανείς την διαφορετική αντιμετώπιση που είχαν οι «πράσινοι» από την ανάπαυλα και μετά... Όταν σε 20 ολόκληρα λεπτά δέχεσαι 42 πόντους και στα επόμενα 9:30 δέχεσαι μόλις 8 (!!!), τότε είναι σαφές πως υπήρχε πρόβλημα διάθεσης που... λύθηκε στα αποδυτήρια!

Στα κέρδη του Παναθηναϊκού καταγράφεται η πρώτη πολύ καλή εμφάνιση του Λόγκαν, ο οποίος έκανε τη λεγόμενη «οικονομία προσπαθειών», είχε τρία κλεψίματα στο καθοριστικό τρίτο 10λεπτο, πέτυχε 13 πόντους και γενικότερα η παρουσία του ήταν κοντά σ' αυτό που περιμένει ο Ομπράντοβιτς και δεν το είχε δει μέχρι χθες.

Δεύτερον, ο Ιαν Βουγιούκας μοιάζει να βρίσκει σιγά - σιγά τον εαυτό του. Πέρασε μια μακρά δύσκολη περίοδο, δικαίως κατά την γνώμη μου «κόπηκε» από την τελική 12άδα της εθνικής για το Ευρωμπάσκετ, αλλά είναι στο χέρι του να αγγίξει τα περσινά στάνταρ και να προσθέσει κάτι περισσότερο σε σχέση με τα όσα είδαμε την πρώτη του χρονιά. Το ταλέντο του περισσεύει, αρκεί να βγάλει πάθος, ενεργητικότητα και να μην χρειάζεται ολόκληρα πεντάλεπτα μέχρι να προσαρμοστεί στη φιλοσοφία και τη λογική του αγώνα...

Τρίτον, ο Μπατίστ δεν είναι ακόμη ο Μάικ που ξέραμε, αλλά για πρώτη φορά φέτος έδειχνε να πατάει γερά στο παρκέ. Ο Ομπράντοβιτς τον προστατεύει όσο μπορεί (σ.σ. έπαιξε μόλις 15 λεπτά) μέχρι να τον δει στο «100%», ο ίδιος αντιλαμβάνεται πως δεν έχει ακόμη τα γνωστά του πατήματα, αλλά είναι θέμα χρόνου να επανέλθει... Κι αν θέλετε τη γνώμη μου, όσο πιο αργά γίνει ο Μπατίστ που ξέραμε, χωρίς να επηρεάζεται μέχρι τότε η ομάδα, τόσο πιο ξεκούραστα θα βγει γι' αυτόν η χρονιά κι άλλο τόσο «φρέσκος» θα είναι στα κρίσιμα.

Τέταρτον, ο Σμιθ θα 'χει πολύ φυσιολογικά σκαμπανεβάσματα μέχρι κάποια στιγμή να σταθεροποιήσει την απόδοσή του... Δεν είναι εύκολο για έναν παίκτη που δεν έχει εμπειρίες σε μεγάλες ομάδες, να μην επηρεάζεται ψυχολογικά, όταν αστοχεί στα δύο πρώτα σουτ και ξέρει πως στον πάγκο περιμένουν άλλοι τρεις για να πάρουν τη θέση του. Ο Σμιθ καλά κάνει και παίρνει τις προσπάθειες, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα, αλλά θα πρέπει να σουτάρει χωρίς να σκέφτεται τι έγινε στο προηγούμενο σουτ ή τι θα γίνει αν αστοχήσει ξανά...

Από 'κει και πέρα, θεωρώ επιτυχημένο το «πείραμα» της Παρασκευής, αν αναλογιστούμε την οικονομική κατάσταση της χώρας, την κρισιμότητα της χθεσινής βραδιάς σε πολιτικό επίπεδο και τη μικρή σημασία του αγώνα. Περισσότεροι από 10.000 φίλαθλοι του Παναθηναϊκού δικαίωσαν τον Ομπράντοβιτς, αλλά και το τμήμα μάρκετινγκ της ΚΑΕ που εδώ και πολύ καιρό έχουν βροντοφωνάξει υπέρ της Παρασκευής.

Πηγή: prasinanea.gr