Αυτές ακριβώς θέτουν κι ένα ερώτημα σχετικά με το συναίσθημα που συνόδευε τους Ερυθρόλευκους κατά την αποχώρησή τους από το γήπεδο.

Ναι, η νίκη είναι που μετράει σε έναν πολύ μπερδεμένο όμιλο. Ακριβώς επειδή είναι τόσο μπερδεμένος, όμως, μπορεί να παίξουν ρόλο και οι διαφορές. Και ο Ολυμπιακός, όσο κινδύνεψε στη διάρκεια του αγώνα με ήττα, άλλο τόσο με την αντεπίθεσή του και το καλό του φινάλε «φλέρταρε» και με τη διαφορά των 15 πόντων που είχε χάσει στο Μπιλμπάο.

Η σταθερά Σπανούλης συνεχίζει να αποτελεί εγγύηση για τον Ολυμπιακό. Ωστόσο, ακόμα ψάχνουν εναγωνίως και –τουλάχιστον– μία ακόμα σταθερά δίπλα του, ώστε να σηκώσουν μαζί και τους υπόλοιπους. Ο Αντιτς έμεινε χθες στο εντυπωσιακό ξεκίνημα, ο Χάινς ήταν αυτός που συμπαραστάθηκε στον ηγέτη του Ολυμπιακού την ώρα της αντεπίθεσης, ο Παπανικολάου και ο Πρίντεζης προσέφεραν κατά διαστήματα, αλλά και πάλι τα καλά σημεία και στοιχεία ήταν αποσπασματικά για τον Ολυμπιακό.

Οσο κρατάει αυτή η κατάσταση, θα υπάρχουν και τα… υπαρξιακά διλήμματα. Να χαίρονται για τις νίκες ή να μετριάζουν τη χαρά από χαμένες ευκαιρίες; Και να είναι χαμένη ευκαιρία για να καλυφθεί μια διαφορά, μπορεί να πεις ότι «δεν τρέχει κάτι». Μέχρι τώρα, όμως, ο Ολυμπιακός έχει χάσει δύο ματς σε Βιτόρια και Καντού που έμοιαζαν δικά του, κατέληξαν στα χέρια των αντιπάλων και έτσι κρατάνε ακόμα τους Ερυθρόλευκους σε διαδικασία με… κομπιουτεράκια. Για την εξασφάλιση της πρόκρισης και όχι για το καλύτερο δυνατό πλασάρισμα.

Αυτό που σίγουρα πιστώνεται ο Ολυμπιακός είναι το πείσμα και ο εγωισμός του. Μπορεί στα κενά του διαστήματα να δίνει δικαιώματα στον αντίπαλο, αλλά ο ίδιος κάθε άλλο παρά απογοητεύεται ή τα παρατάει. Εχει τα αντανακλαστικά να κλείνει τις άσχημες παρενθέσεις μέσα στο ματς κι έτσι κρατάει αλώβητο το ΣΕΦ, άρα, με τη γλώσσα των αριθμών, είναι εντός προγράμματος.

Πηγή: Εξέδρα

Ευρωλίγκα Ολυμπιακός