Γράφει ο Ιάκωβος Φιλιππούσης...

Έλαβα πολλά μηνύματα, σε σημείο που εξεπλάγην από το ενδιαφέρον των μπασκετόφιλων. Συνεχίζω, λοιπόν, σήμερα με όσα...ούτως ή άλλως σας οφείλω από το χθεσινό σημείωμα.

Ουσιαστικά (για να συνοψίσω) ο Μπερτομέου προχωρά στη μετατροπή μιας διεθνούς διοργάνωσης σε ένα υπερ-εθνικό πρωτάθλημα, όπου οι συμμετέχοντες θα εξασφαλίζουν την παρουσία τους όχι μόνον χάρη στις αγωνιστικές επιδόσεις τους, αλλα -κύρια- στην οικονομική τους ευμάρεια, την εμπορικότητά τους, την τηλεοπτική "αξία" τους, τις υποδομές τους σε γήπεδο και υπηρεσίες.

Για να υλοποιηθεί αυτό το πλάνο, οι συμμετέχουσες ομάδες καλούνται κατά βάση να μεταλλαχθούν σε αθλητικούς-οικονομικούς οργανισμούς, να ξεφύγουν από τις αγκυλώσεις των εθνικών πρωταθλημάτων, το "φιξαρισμένο" πρόγραμμα και να συνηθίσουν στη λογική του ΝΒΑ. Αγώνες ανα την Ευρώπη με διαρκείς μετακινήσεις, αγώνες σε ημέρες με μεγάλη τηλεοπτική απήχηση, σε έδρες με χιλιάδες θεατές. Εκ παραλλήλου, η διοργανώτρια οφείλει να προσφέρει στους "πελάτες" της -χορηγούς, τηλεοπτικούς σταθμούς, διαφημιζόμενους, θεατές και τηλεθεατές- μεγαλύτερο αριθμό αγώνων, περισσότερες εκπλήξεις, ευρύτερες δυνατότητες διάκρισης για όλες τις ομάδες, ακόμα κι αν εξ ορισμού κάποιες υστερούν σε αγωνιστικό επίπεδο.

Το πρώτο βήμα έγινε με την αλλαγή της φάσης των 16 από την προσεχή χρονιά. Αντί 4 ομίλων των 4 ομάδων θα διεξάγεται σε 2 ομίλους των 8 ομάδων. Αυτομάτως οι αγώνες της φάσης αυτής αυξάνονται σε 28, ενώ το σύστημα "πουλ" (όλοι παίζουν με όλους) δίνει ελπίδες διάκρισης σε περισσότερες ομάδες, καθώς αυξάνει και τον αριθμό των εντός έδρας αγώνων τους, με ότι αυτό συνεπάγεται και σε επίπεδο εσόδων. Η διεξαγωγή των αγώνων -όπως και στη φάση των 32- μεταφέρεται σε Πέμπτη και Παρασκευή, άρα δίδεται η δυνατότητα μεγαλύτερης προσέλευσης οπαδών. Λογική εξέλιξη μεσοπρόθεσμα θα είναι η δημιουργία μιας ημέρας...αποκλειστικά για το μπάσκετ στην Ευρώπη, η οποία θα είναι η Παρασκευή.

Αυτό που μένει να συζητηθεί είναι ενδεχομένως η αύξηση του αριθμού των ομάδων που θα μετέχουν στη διοργάνωση. Ο Μπερτομέου δεν έχει κάνει νύξη και θεωρητικά δεν έχει περιθώρια αλλαγής δεδομένων, βάσει της σύμβασης με την ΦΙΜΠΑ. Γνωρίζει όμως ότι στο Γιούροκαπ υπάρχουν ομάδες που θα μπορούσαν άνετα να περιληφθούν στο "καδρο" της ευρωλίγκας: Κίμκι Μόσχας, Άλμπα Βερολίνου, Λοκομοτόβ Κούμπαν, Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης, Βαλένθια, Βιλερμπάν, Αζόβμας, Λιέτουβος Ρίτας, Λε Μαν, Τσεντεβίτα κι ακόμα Ρόμα, Μπανταλόνα, Μπεσίκτας που φέτος βρίσκονται εκτός ευρωπαικών διοργανώσεων. Μήπως, λοιπόν, μιά επιπλέον τονωτική "ένεση" για τη διοργάνωση θα είναι η εξάπλωσή της σε περισσότερες μπασκετικές πόλεις και σημεία του ευρωπαικού χάρτη? Αυτή την πρακτική υλοποίησε πάντως ο Μισέλ Πλατινί, σε champions league και europa league και...χαμένος δεν βγήκε: όλη η Ευρώπη παίζει μπάλλα και το χρήμα ρέει άφθονο, αν κρίνω από τις εισπράξεις των ομάδων και της ίδιας της ΟΥΕΦΑ.

Σε κάθε περίπτωση πάντως όλη η αυτή η διαδικασία θα φέρει προ καταιγιστικών αλλαγών τα εθνικά πρωταθλήματα και τις λοιπές διοργανώσεις της ΦΙΜΠΑ, ακόμα και σε επίπεδο εθνικών ομάδων. Και δεν αναφέρομαι στην πιθανή διεξαγωγή αγώνων των εθνικών πρωταθλημάτων μεσοβδόμαδα, όσο στο...ποιοί θα μετέχουν και με ποιό δείκτη ενδιαφέροντος, στα εθνικά πρωταθλήματα. Ήδη η Μακκάμπι Τελ Αβίβ, που μετέχει σε πρωτάθλημα Ισραήλ, Αδριατική Λίγκα και Ευρωλίγκα, δίνει το στίγμα του τι μέλλει γενέσθαι για τις μεγάλες ομάδες της Ευρώπης: αλλεπάλληλα ταξίδια, ρόστερ με 17 παίκτες (πρωτοκλασσάτοι οι περισσότεροι), ώστε η ομάδα να αντέξει καταρχάς και να ανταποκριθεί στη συνέχεια στο υψηλό επίπεδο των υποχρεώσεών της, προγραμματισμός για περίπου 75 παιχνίδια τη σεζόν (!) και φυσικά μπάτζετ άνω των 30 εκατομμυρίων δολλαρίων.

Αν ο Μπερτομέου τα καταφέρει θα είναι τεράστια επιτυχία. Επαναλαμβάνω το μπάσκετ δεν είναι ποδόσφαιρο, τα οικονομικα δεδομένα δεν συγκρίνονται και το ενδιαφέρον του φίλαθλου κόσμου αυτή την ώρα είναι... μονόπλευρα στραμμένα στον "βασιλιά των σπορ". Για να πετύχει χρειάζεται δημιουργία νέου προφίλ σε άθλημα και ομάδες, νέων επιχειρηματικών ευκαιριών, συνέπεια, συνέχεια, επιμονή και κυρίως στήριξη και ομοθυμία, που αυτή την εποχή σίγουρα δεν υπάρχει μεταξύ ηγεσίας Ευρωλίγκας και εθνικών λιγκών, τουλάχιστον σε θέματα προγράμματος. Γιατί όλοι ξέρουν ότι η οικονομική επιτυχία του "ευρωπαικού ΝΒΑ" θα περάσει πάνω από την απόλυτη απαξίωση και ύφεση στις εθνικές-εσωτερικές διοργανώσεις. Ο χρόνος θα δέιξει τι θα επικρατήσει, μέσα στην ευρύτερη οικονική ύφεση της ηπείρου μας.

Πηγή: pamesports.gr

Ευρωλίγκα