Το "πάρτι" αρχίζει!

Το "πάρτι" των πλει οφ αρχίζει, λοιπόν! Με "οικοδεσπότη" τον κάτοχο του τροπαίου Παναθηναικό και "προσκεκλημένη" την περυσινή φιναλίστ της διοργάνωσης Μακάμπι, το ελληνικό μπάσκετ φιλοδοξεί σε διπλή παρουσία στο φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης, καθώς την επόμενη μέρα ξεκινά και η σειρά του Ολυμπιακού με την Σιένα.

Παναθηναικός-Μακάμπι, λοιπόν, στο ΟΑΚΑ, στο "ριμεικ" του περυσινού τελικού, αλλά όλων των συγκλονιστικών τελικών που έχουν προσφέρει τα τελευταία 12 χρόνια οι δύο ομάδες, με το τριφύλλι να έχει το "πάνω χέρι", βάσει της "χρυσής βίβλου" της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.

Ο φετινός προημιτελικός έχει ωστόσο πολλές διαφορές σε σχέση με τον περυσινό τελικό. Καταρχήν η πρόκριση θα κριθεί σε 3 έως 5 αγώνες κι οχι σε 40 λεπτά, όπως συμβαίνει με τους τελικούς. Δεύτερον, ο φετινός Παναθηναικός -χωρίς να υστερεί σε δυναμικότητα και φιλοδοξία- ενσαρκώνει ασφαλώς μικρότερη οικονομική επένδυση από πέρυσι, την ώρα που η Μακάμπι έχει να επιδείξει ρόστερ αστέρων και τεράστιες εναλλακτικές, καθώς η συμμετοχή της σε πρωτάθλημα Ισραήλ, Ευρωλίγκα και Αδριατική λίγκα, την υποχρεώνει να παίζει κάθε 2-3 μέρες και να έχει ικανό αριθμό "φρέσκων" παικτών, υψηλού επιπέδου μάλιστα.

Έχω την άποψη ότι για τον φετινό Παναθηναικό η Μακάμπι ήταν ο...ιδανικός αντίπαλος, στο τελευταίο βήμα πριν την κορυφαία 4άδα της διοργάνωσης. Κι εξηγούμαι:

Παρά το ταλέντο της,σε μια πρώτη εκτίμηση, η πρωταθλήτρια Ισραήλ έχει να επιδείξει ιδιαίτερη αστάθεια στην απόδοσή της. Επίσης μεγάλη διαφορά δυναμικότητας σε σχέση με το αγωνιστικό πρόσωπο που επιδεικνύει στο Γιαντ Ελιάου (ΝΟΚΙΑ Αρίνα, αν προτιμάτε την εμπορική πλευρά του θέματος), όταν αγωνίζεται μακριά από το Τελ Αβίβ.

Στο αγωνιστικό κομμάτι, έχω πάγιες απόψεις, που έχω κατά καιρούς εκφράσει και θα επαναλάβω:

* η Μακάμπι έχει παίκτες με πλούσιο ταλέντο και αθλητικά προσόντα, που δύσκολα μπαίνουν όμως σε set (οργανωμένο) παιχνίδι, στοιχείο που συνιστά την...ειδικότητα και το ατού του Παναθηναικού.Βασίζεται γενικώς περισσότερο σε ατομικές ενέργειες και ταχύτατο ρυθμό παιχνιδιού, στοιχεία που η ομάδα του Ομπράντοβιτς μπορε'ι να κοντρολάρει λόγω της ομαδικής άμυνας, αλλά και των εξαιρετικών περιφερειακών της. Λόγω όσων προανέφερα άλλωστε ο Μπλατ αποφάσισε να υπογράψει και τον Θοδωρή Παπαλουκά, ο οποίος μπορεί με την εμπειρία, τις οργανωτικές ικανότητες, αλλά και το προσωπικό του στυλ μπορεί να "συμμαζέψει" το run and gun των συμπαικτών του. Στην θέση "1" πάντως η Μακάμπι δύσκολα μπορεί να ανταγωνιστεί το τριφύλλι.

* αντίστοιχα στον αμυντικό τομέα, ο Μπλατ πρέπει να "πείσει" τους παίκτες του ότι η πρόκριση θα κριθεί στον τομέα αυτό. Στην Μακάμπι...δεν αρέσει η άμυνα, οι παίκτες της δεν έχουν υπομονή και γρήγορες περιστροφές, αντίθετα βιάζονται να κλέψουν τη μπάλα και να τρέξουν στον αιφνιδιασμό. Ο Παναθηναικός χρειάζεται σωστή διαχείριση του χρόνου των 24'', να κρατήσει την μπάλα και να αναζητήσει τον ελεύθερο παίκτη και το ανοιχτό σουτ. Η απόδοση των Διαμαντίδη, Καλάθη, Λόγκαν θα είναι το βαρόμετρο του παιχνιδιού. Είναι βέβαιον ότι αυτό θα κυνηγήσει ο Ζοτς, άλλωστε έτσι πήρε το κύπελλο πέρυσι στη Βαρκελώνη, όταν η Μακάμπι ήταν πολύ πιο φορμαρισμένη από φέτος και το momentum την έφερνε σε θέση φαβορί. Προσυπογράφω ότι αυτό το στοιχείο θα κρίνει πολλά στη σειρά αυτή.

* τρεις κατά τη γνώμη μου είναι οι παίκτες-κλειδιά της Μακάμπι: εν πρώτοις η...καλαθομηχανή που ακούει στο όνομα Λανγκφορντ. Είναι άριστος χειριστής της μπάλας, συνδυάζει διείσδυση, αλτικότητα και καλό περιφερειακό σουτ, ακόμα και τρίποντο και είναι σαφές ότι ο Παναθηναικός πρέπει να επιστρατεύσει καλές αμυντικές συνεργασίες για να τον σταματήσει. Ο Λανγκφορντ επίσης "διαβάζει" το παιχνίδι, πασάρει καλά και γι αυτό εκτελεί και όλες τις κρίσιμες επιθέσεις της ομάδας σε λήξη χρόνου ή περιόδων. Κατά δεύτερον ο Χεντριξ. Σέντερ υψηλών προδιαγραφών, στην καλή του μέρα μπορεί να κάνει το "ζωγραφιστό"...απαγορευμένη ζώνη για τους ψηλούς του τριφυλλιού.

Η δουλειά του Μπατιστ είναι πολύ δύσκολη, ιδιαίτερα στην άμυνα. Τρίτος, ο Ντεβιν Σμιθ, γνωστός από την καταπληκτική χρονιά στον Πανελλήνιο. Σ αυτή την ομάδα, όπως την περιγράψαμε, κάνει...τα πάντα: αμύνεται ατομικά καλύτερα απ όλους, δίνει βοήθειες, κόβει κοντά στο καλάθι, σκοράρει, τρέχει στον αιφνιδιασμό και αποτελεί τον "κρίκο" στην ανάπτυξη του παιχνιδιού της Μακάμπι. Είναι ο...φθηνότερος αμερικανός της, με τον μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής και την καλύτερη αξιολόγηση! Και κατά την ταπεινή μου άποψη, ο πλέον σοβαρός και αξιόπιστος!

Θα μου πείτε "μα καλά...τίποτα δεν είναι κατά του Παναθηναικού?" Φυσικά, είναι η έδρα! Όχι επειδή φέτος οι πράσινοι έχουν 3 εντός έδρας ήττες στην Ευρωλίγκα, αλλά γιατί το λεγόμενο πλεονέκτημα έδρας στη σειρά, σε αυτή τη συγκεκριμένη φάση, αποτελεί το μεγαλύτερο ντεζαβαντάζ. Εννοώ, ότι για τον γηπεδούχο η απαίτηση επίτευξης δύο νικών, καθώς ακολουθούν δύο ματς εκτός έδρας, είναι εκ των ουκ άνευ και δημιουργεί αφάνταστη πίεση στους παίκτες του, αντίθετα ο φιλοξενούμενος, αν ηττηθεί δις, έχει τη δυνατότητα ρεβανς στην έδρα του, αν δε κερδίσει κιόλας, τότε μπορεί να σφραγίσει την πρόκριση στην έδρα του σε λίγες μόλις ημέρες. Θυμηθείτε τι έγινε πέρυσι στα ματς Μπαρτσελόνα-Παναθηναικού στην αντίστοιχη φάση της διοργάνωσης.

Αυτή την πίεση πρέπει πρώτα απ όλα να ξεπεράσει ο Παναθηναικός και για να γίνει αυτό δεν πρέπει να σκέφτεται τη σειρά των αγώνων, αλλά αποκλειστικά και μόνον τον αυριανό αγώνα. Το ματς της Πέμπτης μπορεί να περιμένει...

Κλείνοντας, Καιμακόγλου και Τσαρτσαρής θα είναι παρόντες, Παπαλουκάς και Σχορτσιανίτης επιστρέφουν σ ένα γήπεδο που μόνο...απογοήτευση τους έχει δώσει! Περισσότερα, επί της "οθόνης"...

Πηγή: pamesports.gr