Όχι μόνο γιατί ήταν το πρώτο κι έσπασε με το καλημέρα την καυτή (ελεεινή θα πω) έδρα της Σιένα, αλλά κυρίως γιατί η εξέλιξη της αναμέτρησης δεν φανέρωνε αυτόν τον μοναδικό θρίαμβο.

Η τέταρτη περίοδος ήταν συγκλονιστική, αλλά απλώς αποτέλεσε επιστέγασμα της δουλειάς που έγινε σε όλη την υπόλοιπη διάρκεια της αναμέτρησης, απλούστατα γιατί κράτησε την Σιένα σε απόσταση βολής και την ράπιζε όταν έπρεπε.

Τολμώ να πω ότι η έξοδος του Σπανούλη με 5 φάουλ έδωσε την ώθηση στους συμπαίκτες του να σκυλιάσουν και να καθαρίσουν την μπουγάδα. Η αντίδραση της ομάδας όταν ο φυσικός της ηγέτης φορτώθηκε με 3 φάουλ (στο 25') και 7 λεπτά αργότερα όταν βγήκε από το παρκέ με 5, ήταν καταπληκτική, αξιοθαύμαστη, μοναδική. Ο Λο έκανε την δουλειά και στην οργάνωση και στο σκοράρισμα και στην άμυνα. Ο Σλούκας στάθηκε αξιοπρεπέστατα και ολοκλήρωσε τη δουλειά που είχε κάνει σε όλο το υπόλοιπο ματς ο Μάντζαρης αφοπλίζοντας τον Μακάλεμπ. Ο Βαγγέλης ήταν καταπληκτικός!!!

Η μεγαλύτερη έκπληξη ήταν οι καταπληκτικές άμυνες του Ντόρσι στο τέλος. Ό,τι δεν έκανε για 38 λεπτά που έγινε γιο-γιό από τον Άντερσεν, το έκανε στα τελευταία 120 δευτερόλεπτα. Έκλεψε τρεις μπάλες, σκόραρε κι έδωσε ασύλληπτη ενέργεια στους ερυθρόλευκους.

Φυσικά καταλυτική ήταν η παρουσία του Γιώργου Πρίντεζη, ο οποίος είναι ο κορυφαίος στην Ελλάδα στην θέση του και ένας από τους κορυφαίους στην Ευρώπη. Μολονότι για ακόμα μια φορά ξεχάστηκε στον πάγκο από τον 'Ιβκοβιτς για αρκετή ώρα έκανε τη δουλειά στον υπερθετικό βαθμό.

Κι ο Χάινς έτρεξε το γήπεδο εντυπωσιακά για τα δεδομένα του. Ο Κέσελ έβαλε δυο τρίποντα που έδωσαν ψυχολογία στον Ολυμπιακό στην τρίτη περίοδο, την οποία ο Ολυμπιακός ξεκίνησε εντυπωσιακά, έκανε μια κοιλιά για να επανέλθει στο κομβικό σημείο που δυο βασικοί παίκτες φορτώθηκαν με 5 φάουλ.

Φυσικά δεν ήταν ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να κριθεί με ορθόδοξο τρόπο. Η Σιένα είναι άναρχη και σχεδόν παρέσυρε τους ερυθρόλευκους σε αυτό το παιχνίδι. Ούτε αυτό όμως, ούτε το κρεσέντο του Άντερσεν (που δεν είχε αντίπαλο) θα μπορούσε να εξασφαλίσει τη νίκη και αυτό αποδείχθηκε στο φινάλε.

Η πιο καθοριστική επιλογή του Ίβκοβιτς ήταν το σημείο που έπαιξε με κοντύτερο σχήμα, αλλά με σαφώς ταχύτερα πόδια και πολύ πιο αποδοτικό σε μια ζώνη που έπνιξε την Ιταλική ομάδα για όσο χρονικό διάστημα χρειάστηκε. Στο κρίσιμο σημείο που ο Ολυμπιακός έπρεπε να αντεπεξέλθει στην φθορά που του είχαν προκαλέσει τα φάουλ.

Παρεμπιπτόντως, όσοι ακούγατε μεταδόσεις της ACB στην ΕΡΤ θα γνωρίζετε την πάγια θέση μου ότι οι Ισπανοί διαιτητές είναι κωμικές περιπτώσεις. Πιστέψτε με, αν αυτοί οι Θεοί που ονομάζονται Μαρτίν και Κόντε, μαζί με τον Λάτισεβς (άλλη μορφάρα αυτός) έπαιζαν τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος θα είχαμε νεκρούς. Αυτά που σφύριξαν σήμερα δεν υπάρχουν ούτε στα παραμύθια. Τα φάουλ που εφευρέθηκαν και στον Σπανούλη και στον Ντόρσι (μαζί με μια κωμική τεχνική ποινή στο ξεκίνημα), αλλά και κάτι άλλα ασύλληπτες εφευρέσεις είναι για σεμινάριο διαιτησίας με θέμα ''πώς να καταστρέψετε ένα παιχνίδι''.

Ο Ολυμπιακός έπαιξε κόντρα σε όλα και νίκησε. Έχω κατ΄επανάληψη γράψει ότι μου αρέσει πολύ το μπάσκετ που παίζει και αυτό είναι έργο Ίβκοβιτς. Η Σιένα πήγε να επιβάλει έναν ρυθμό που η ομάδα του Ντούντα ξέρει πολύ καλά και να παίζει και να σταματάει όταν χρειάζεται. Όπερ έφαγε πολύ λογικά τα μούτρα της. Το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός δέχθηκε 48 πόντους στο ημίχρονο, έκανε πολλά λάθη, ολοκλήρωσε τον Σπανούλη στα κρίσιμα και νίκησε δεν συνιστά θαύμα. Είναι αποτέλεσμα προσεκτικού, μεθοδικού χτισίματος, χαρακτήρα, δουλειάς και ατελείωτης μαγκιάς!

Και κάτι ακόμα. Όταν ο Ίβκοβιτς διαχειρίζεται σωστά το παιχνίδι (γιατί το υλικό του το έχει διαχειριστεί στην προετοιμασία τέλεια) αυτή η ομάδα μπορεί να νικήσει οποιονδήποτε, σε οποιεσδήποτε συνθήκες.

Βλέπετε κύριοι, όταν μια ομάδα είναι πραγματικά καλή μπορεί να νικήσει κόντρα σε οποιονδήποτε τραγικό διαιτητή. Και τραγικότερους από τους συγκεκριμένους δεν πρόκειται να βρείτε πουθενά στον κόσμο.

Τώρα ο Ολυμπιακός πρέπει να προσέξει δυο πράγματα. Να διαχειριστεί σωστά το ψυχολογικό βάρος του έχοντος το πλεονέκτημα έδρας. Εδώ πρέπει επιτέλους να μιλήσει επί της ουσίας ο Σπανούλης. Όταν η ομάδα ακουμπά πάνω του κι εκείνος είναι απών χάνει. Όταν η ομάδα αισθάνεται ότι χάνει τον ηγέτη της και ''σφίγγουν τα γάλατα'' κερδίζει. Είναι ώρα ο πληρέστερος Έλληνας μπασκετμπωλίστας (άποψή μου) να το πάρει πάνω του γιατί και μπορεί και ξέρει τον τρόπο, αφού πρώτα απαλλαγεί από ένα περίεργο μπούκωμα. Ναι μεν είναι ο πρώτος σκόρερ σχεδόν πάντα, αλλά τώρα πρέπει να έχει τον απόλυτο έλεγχο. Μόνο αυτός και ο Πρίντεζης είναι ικανοί να δώσουν στην ομάδα το απαιτούμενο πνεύμα νικητή έχοντας το πάνω χέρι. Και για να διαχειριστούν τον ενθουσιασμό των πρώτων ωρών και για να μετριάσουν το άγχος του ''φαβορί'' όταν θα γίνει το δεύτερο τζάμπωλ στην Παλαέστρα.

Προφανώς και δεν τελείωσε απολύτως τίποτα, όμως ο Ολυμπιακός είναι καλύτερος από την Σιένα, μπορεί και πρέπει να είναι στην Κωνσταντινούπολη. Το περσινό πάθημα προφανέστατα και θα αποτελέσει μάθημα. Άλλωστε τώρα τα πράγματα είναι αντίστροφα. Εδώ έσπασε ο τσαμπουκάς της Σιένα για τα καλά. Δεν πληγώθηκε ο εγωϊσμός. Αποδείχθηκε στα ίσια ότι ο Ολυμπιακός ,στις μάχες που κι οι δύο δίνουν αυτό που έχουν και μπορούν, κερδίζει!

Λίγη προσοχή στο μαρκάρισμα του Άντερσεν, γιατί είναι προφανές ότι ο Ντόρσι δεν ''τον έχει''. Ίδια δουλειά στον Μακάλεμπ, ακριβώς ίδιος αφανισμός του Στόουνρουπ και του Λαβρινόβιτς. Αμυντικώς στοιχεία αρκετά για να δώσουν και τη δεύτερη νίκη στον Ολυμπιακό.

Προσοχή! Τώρα είναι ευκαιρία να τελειώσει την Σιένα πριν πάνε στο ΣΕΦ!

Τελικά νομίζω ότι ο τίτλος μας πριν από 15 ημέρες θα δικαιωθεί. Θα πάμε με δυο ομάδες στην Κωνσταντινούπολη. Κι είναι υπέροχα στην Πόλη, στην πατρίδα μήνα Μάιο!!!

Υ.Γ: Μαθαίνω ότι ο Σχορτσανίτης έχει σοβαρό θέμα με τα γόνατα κι είναι επί της ουσίας τελειωμένος για τη σειρά με τον Παναθηναϊκό. Παίζει με το ζόρι. Αν πίστευα μια φορά ότι θα γίνει σκούπα, εφόσον ισχύουν οι πληροφορίες, είναι μια τελειωμένη ιστορία.

Πηγή: pamesports.gr

Ευρωλίγκα Ολυμπιακός