Τέτοιες (λίγες ομολογουμένως) στιγμές, εξ ου και τόσο ξεχωριστές, εμποδίζουν την καθαρή κρίση και προκαλούν εγκεφαλική μέθη. Σαν αυτή που μας προκάλεσε χθες βράδυ ο Ολυμπιακός και το ΣΕΦ.

Από τη μία η ομάδα. Ένα σύνολο, μια παρέα, μια γροθιά τόσο σφιγμένη που σε κάνει να ορκίζεσαι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μην πετύχει. Ένας προπονητής με …ορμές έφηβου, που έχει κάνει πλάκα σε όλη την Ευρώπη με αυτό που παρουσιάζει στο γήπεδο.

Δύο πρόεδροι – άρρωστοι οπαδοί, που πετάγονται σαν ελατήρια έπειτα από κάθε μεγάλη φάση και χαζεύουν συγκινημένοι τον κόσμο να φωνάζει «έτσι ονειρευόμαστε τον Ολυμπιακό».

Δεν αποκλείω ο Γιώργος με τον Παναγιώτη Αγγελόπουλο, να φώναξαν κι εκείνοι το συγκεκριμένο σύνθημα, ξεχνώντας πάνω στην παραζάλη της μεγαλειώδους παράστασης, ότι απευθυνόταν κυρίως στους …ίδιους.

Διαβάστε όλο το σχόλιο στο katimagiko.gr