Αλλοτε ότι γέρασε, άλλοτε ότι τον παίρνει ο ύπνος στον πάγκο και ξεχνάει να πάρει τάιμ άουτ, άλλοτε ότι είναι εμπαθής και γι αυτό δεν παίρνει παίκτη μεσούσης της περιόδου και που και που άκουγε και κανέναν καλό λόγο, έτσι για να επιβεβαιώνεται ο κανόνας των εξαιρέσεων.

Ο Ντούσαν Ιβκοβιτς είναι αυτός που δικαιούται να πιστώνεται τα μεγαλύτερα credits για την ΤΕΡΑΣΤΙΑ επιτυχία του Ολυμπιακού να φτάσει μέχρι το φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης. Μια επιτυχία που έμοιαζε με... σύντομο ανέκδοτο, αν τολμούσε κανείς να την ξεστομίσει στο ξεκίνημα της περιόδου, όταν ο παγκοσμίως άγνωστος Χάινς έπαιρνε τη θέση του Μπουρούση, όταν ο Σλούκας... ντυνόταν Τεόντοσιτς και ο Παπανικολάου... Τζος Τσίλντρες.

Ποιος να το 'λεγε πως θα έφτανε η μέρα που αυτά τα παιδιά θα αποθεώνονταν από τον κόσμο, θα βρίσκονταν στις πλάτες των απλών φιλάθλων, όταν λίγες εβδομάδες πριν έπαιζαν μπροστά σε... άδειες καρέκλες, καθώς ουδείς έμοιαζε να πιστεύει το εγχείρημα. Κι όμως, ο μέγας Ντούντα το πίστευε εξ αρχής και για πολλοστή φορά στην καριέρα του δεν έκανε λάθος...

Δεν έκανε γιατί πολύ απλά γνωρίζει τι πρέπει να κάνει για να στήσει μία ομάδα από την αρχή. Προτιμά έναν 20άρη πιτσιρικά με σωστή νοοτροπία, πάθος για τη φανέλα, διάθεση για αποδείξεις και με λιγότερο ταλέντο, παρά έναν 30άρη που βάζει το «εγώ» πάνω από το «εμείς», όπως γινόταν κατά καιρούς στα αποδυτήρια του Ολυμπιακού...

Ο Ιβκοβιτς είναι «μαέστρος» στο να φτιάχνει ομάδες από το μηδέν, πιστεύει στη φιλοσοφία ότι οι ομάδες χτίζονται πρώτα στα αποδυτήρια και στη συνέχεια στο παρκέ. Είναι της άποψης, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι Σέρβοι προπονητές, πως για να φτάσεις στην επιτυχία θα πρέπει πρώτα να βάλεις τις βάσεις γι αυτήν. Και η βάση δεν είναι 10 καλοί παίκτες με πλουσιοπάροχα συμβόλαια και επιτυχίες στην καριέρα του, αλλά το ομαδικό πνεύμα, το οικογενειακό κλίμα που τόσο έλειπε τα προηγούμενα χρόνια από τον Ολυμπιακό...

Η οικονομική κρίση και η απόφαση των Αγγελόπουλων να κατεβάσουν το μπάτζετ, ήταν η καλύτερη αφορμή για νέο ξεκίνημα στον Ολυμπιακό. Ενα ξεκίνημα με φιλόδοξους πιτσιρικάδες που πρώτα και πάνω απ' όλα είναι παρέα εκτός γηπέδου. Ο φετινός Ολυμπιακός, η νοοτροπία που διέπει την ομάδα, ακόμη και ο τρόπος που οι παίκτες του βγαίνουν να διασκεδάσουν, δεν έχει καμία σχέση με το κλίμα που επικρατούσε τα προηγούμενα χρόνια, όταν οι μισοί δεν ήθελαν να ακούσουν τους άλλους μισούς...

Η φετινή χρονιά, ανεξάρτητα με το αν ο Ολυμπιακός θα κατακτήσει ή όχι τίτλους, είναι τελείως διαφορετική από τις προηγούμενες. Είναι η πρώτη φορά που οι «ερυθρόλευκοι» βάζουν στέρεες βάσεις για την επιτυχία, δημιουργώντας ένα σύνολο με ομαδικό πνεύμα, «κλειδώνοντας» τα αποδυτήρια τους, μετατρέποντας το μπάσκετ σε διασκέδαση για τους ίδιους...

Αυτή είναι η βάση που τόσα χρόνια έλειπε από τον Ολυμπιακό, με αποτέλεσμα να αλλάζει ρόστερ σαν τα πουκάμισα, ψάχνοντας την κατάλληλη χημεία και ξοδεύοντας δισεκατομμύρια χωρίς αντίκρισμα. Ο φετινός Ολυμπιακός είναι αποκλειστικά έργο «Ντούντα», είναι η απόδειξη πως τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, αν δεν υπάρχει πλάνο και συλλογικό πνεύμα. Ο Ιβκοβιτς με τα όσα έχει πετύχει φέτος, δείχνει στους Αγγελόπουλους τον δρόμο της επιτυχίας που τόσα χρόνια έψαχναν με περίσσιο πάθος, αλλά με λάθος τρόπο...

Πηγή: Sentragoal.gr

Ευρωλίγκα Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός