Τώρα μπορεί πει κανείς τίποτα στους Αγγελόπουλους; Σας ρωτάω. Μπορεί; Και όχι τίποτε άλλο δηλαδή αλλά απέδειξαν περίτρανα ότι «τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία» όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας. Για να «χτιστεί» μια ομάδα από την αρχή χρειάζεται να μπουν και οι σωστές βάσεις. Όπερ και σημαίνει προσεκτικές επιλογές, υπομονή, επιμονή και πολύ-πολύ δουλειά.

Και ο νέος (σε ηλικία και στυλ) Ολυμπιακός ξεκίνησε τη σεζόν, βάζοντας γερά θεμέλια! Οι Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος, αν και βρέθηκαν με το ένα πόδι στην έξοδο τον περασμένο Ιούνιο, αν και ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από τον προεδρικό θώκο της ομάδας, στο τέλος το ξανασκέφτηκαν και είπαν: «Δεν δοκιμάζουμε και κάτι διαφορετικό;»

Κάπως έτσι λοιπόν αποφάσισαν να αλλάξουν τακτική, να γυρίσουν την πλάτη στα μεγάλα ονόματα, να κρατήσουν τον ηγέτη τους (σ.σ. Σπανούλη) και γύρω από αυτόν να οικοδομήσουν τον Ολυμπιακό των πιτσιρικάδων. Μια ομάδα ανταγωνιστική για το παρόν και μια ομάδα που θα μπορεί να πρωταγωνιστήσει στο μέλλον. Εμπιστεύτηκαν εν λευκώ το νέο τους εγχείρημα στον Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο οποίος έκανε πραγματικό... παιδομάζωμα δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης σε νεαρούς και πολλά υποσχόμενους παίκτες.

Οι περισσότεροι από τη γενιά των «χρυσών» πιτσιρικάδων, όπως οι Παπανικολάου, Μάντζαρης, Σλούκας (ακόμα και ο Κατσίβελης) βρέθηκαν στην ίδια στέγη. Ο Πρίντεζης αν και διανύει το 27ο έτος της ηλικίας του έχει δεκαετή πείρα στην Ευρωλίγκα στην πιο ώριμη σεζόν της καριέρας του. Ακόμα και οι τρεις Αμερικανοί είναι νέα παιδιά που διψούν για τίτλους και διακρίσεις.

Να πούμε για τον 26χρονο Χάινς που ήταν ΠΑΝΤΟΥ στα δύο ματς του ΣΕΦ πραγματοποιώντας τις καλύτερες εμφανίσεις του με τα ερυθρόλευκα; Τον 27χρονο Λο που μετά την άφιξή του στην ομάδα έχει φέρει την ισορροπία στην περιφέρεια; Τον 29χρονο Ντόρσεϊ που αποτελεί τη μεγάλη έκπληξη της ομάδας «δένοντας» όλη την αμυντική της λειτουργία;

Και όλοι αυτοί πλαισιώνονται από παίκτες με βοηθητικό –πλην όμως πολύτιμο- ρόλο στην ομάδα. Είδαμε για παράδειγμα τον Πέρο Άντιτς να αφήνει στο ματς με τη Σιένα την αγαπημένη του θέση και να προσπαθεί του να καλύψει το «κενό» του Ντόρσεϊ παίζοντας και ως σέντερ! Οι 24χρονοι Γκετσεβίτσιους και Κέσελ να μπαίνουν για να πάρουν κάποια περιφερειακά σουτ, με τον Σέρβο να είχε βρεθεί πριν από ενάμιση μήνα με το ένα πόδι στην έξοδο. Και ανάμεσά τους οι έμπειροι Παπαδόπουλος, Πελεκάνος, Γλυνιαδάκης να βοηθήσουν όποτε του ζητηθεί. Όχι απαραίτητα με την απόδοσή τους στο παρκέ, όσο με μια συμβουλή που μπορεί να δώσουν ή με δυο εμψυχωτικές κουβέντες.

Για τον Βασιλόπουλο δεν γράφω τίποτα ακόμα. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο άτυχο του ελληνικού μπάσκετ, ο οποίος πήρε την πρώτη «δόση» του με τη συμμετοχή του στην 12άδα της ομάδας για πρώτη φορά ύστερα από 14 μήνες. Αυτόν θα τον δούμε από την επόμενη χρονιά, και πιστέψτε με, αν είναι υγιής μπορεί να ανεβάσει επίπεδο την ομάδα.

Last but not least ο αρχηγός του Ολυμπιακού. Ο Βασίλης Σπανούλης ήταν, είναι και θα παραμείνει ο ηγέτης αυτής της ομάδας, ακόμα και στις άσχημες βραδιές του. Χαρακτηριστική ήταν μια ατάκα του Σλούκα στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο Goal λέγοντας ότι «φτάνει που υπάρχει μέσα στο παρκέ». Μετά τις εκπληκτικές του εμφανίσεις τον Φεβρουάριο όντας εκείνος που οδήγησε τον Ολυμπιακό στα προημιτελικά ως MVP της Ευρωλίγκα, μπορεί να έκανε κάποια «κοιλιά» αλλά στο τελευταίο ματς έδωσε βροντερό «παρών» και έστειλε τον Ολυμπιακό στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας.

Εκεί που όλα είναι ανοικτά. Και θα ήταν λάθος να τον «καταδικάσει» κάποιος επειδή θα αναμετρηθεί με τη Μπαρτσελόνα. Λίγα έχουν δει τα μάτια μας; Περίμενε κανείς τη Ζαλγκίρις το 1999; Την Παρτίζαν το 1992; Την Μπανταλόνα το 1994; Ακόμα και τη Γιουγκοπλάστικα το 1989 στο Μόναχο. Ναι μεν είχε παικταράδες, αλλά τότε ήταν που έκαναν τα πρώτα τους βήματα. Δεν μπαίνω σε διαδικασία συγκρίσεων και ούτε λέω ότι ο Ολυμπιακός θα πάει στην Κωνσταντινούπολη για να κατακτήσει το τρόπαιο.

Όμως αυτή η ΥΓΕΙΑ που βγάζει ο φετινός Ολυμπιακός, τόσο εντός των τεσσάρων γραμμών, όσο και στα αποδυτήρια, του δίνει κάθε δικαίωμα να ονειρεύεται κάτι καλό... Και αν θέλετε την άποψή μου, θεωρώ ότι ο φετινός Ολυμπιακός παίζει πολύ καλύτερο μπάσκετ από τον Ολυμπιακό του 2010 που είχε στις τάξεις του παίκτες όπως ο Κλέιζα, ο Τσίλντρες και ο Τεόντοσιτς. Τότε ήταν η ομάδα των αστέρων που με το προσωπικό τους ταλέντο την πήγαν στο φάιναλ φορ. Τώρα είναι η επιτομή της λέξης... ΟΜΑΔΑ!

Άλλωστε αυτό δεν αρέσει στον Ιβκοβιτς; Αυτό δεν επιδίωκε σε όλες τις ομάδες που εργάστηκε; Το οικογενειακό κλίμα και οι παίκτες να είναι μια μεγάλη παρέα μεταξύ τους. Και ο Ολυμπιακός είναι μια ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΕΑ! Ακόμα και αν δεν κατακτήσει το πρωτάθλημα ή δεν κάνει κάτι περισσότερο στο φάιναλ φορ, είναι 100% πετυχημένος. Ούτε καν 99,9%!

Και ΑΥΤΟ ήταν το μεγάλο στοίχημα των Αγγελόπουλων στο ξεκίνημα της σεζόν, το οποίο έχουν ήδη κερδίσει!

Εις το επανιδείν.

Πηγή: Sentragoal.gr

Ευρωλίγκα Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός