Είναι προφανές πως σαν ρόστερ και σαν μονάδες, ο Παναθηναϊκός πιθανότατα έχει το μεγαλύτερο ατομικό ταλέντο όχι μόνο από τους πιθανούς αντιπάλους του Ολυμπιακού, αλλά συνολικά από όλες τις ομάδες της φετινής EuroLeague. Από την άλλη, ο Ολυμπιακός των τελευταίων ετών είναι μια ομάδα που παίζει πιο συνεπές μπάσκετ από τον Παναθηναϊκό.

Η ομάδα του Αταμάν έχει περισσότερες προσωπικότητες και μεγαλύτερη ατομική λάμψη, αλλά πολύ χαμηλότερα στάνταρ απόδοσης, ειδικά τη φετινή σεζόν. Σε μια σειρά πέντε αγώνων, συνήθως περνά η ομάδα που αποδίδει καλύτερο μπάσκετ σε βάθος χρόνου. Σε ένα νοκ-άουτ, όμως, μπορεί να περάσει απλώς εκείνη που θα βρεθεί στη βραδιά της.

Για μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, που τα τελευταία χρόνια δεν διακρίνεται ακριβώς για την ευκολία της να παίρνει οριακά, do-or-die παιχνίδια που κρίνονται στον πόντο, είναι προτιμότερο να βρει απέναντί της έναν αντίπαλο σαν τον Παναθηναϊκό σε σειρά και όχι σε μονό ημιτελικό ή τελικό. Σε σειρά έχεις χρόνο να επιβάλεις την ανωτερότητά σου ως σύνολο. Σε ένα βράδυ, αντίθετα, μπορεί να πέσεις πάνω σε έκρηξη ταλέντου, σε έναν Ναν που τα βάζει όλα, σε έναν Σλούκα που δεν σταματιέται, σε έναν Χέις-Ντέιβις που βλέπει το καλάθι… βαρέλι.

Σημαντικό ρόλο παίζει και η ψυχολογία. Ο Ολυμπιακός έχει απέναντι στον Παναθηναϊκό μια ξεκάθαρη «φόρα». Με τη νίκη του στις 6 Μαρτίου έφτασε τις 11 συνεχόμενες νίκες επί των «πρασίνων» στην EuroLeague, με τελευταία ήττα τον Φεβρουάριο του 2021 στο ΣΕΦ.

Από την άλλη, το χειρότερο δυνατό σενάριο για τον Ολυμπιακό ίσως να είναι να συναντήσει τον Παναθηναϊκό στο Final Four. Είπαμε, άλλο μια σειρά, άλλο ένα do-or-die ματς. Όχι, φυσικά, επειδή ο αντίπαλος θα είναι ξαφνικά καλύτερη ομάδα. Αλλά επειδή το Final Four γίνεται στην Αθήνα, στο Telekom Center Athens. Και εκεί η εξίσωση αλλάζει.

Σε ένα μόνο παιχνίδι, με το συναίσθημα να ξεχειλίζει, με τις προσωπικότητες του Παναθηναϊκού να «ζουν» για τέτοιες βραδιές και με το βάρος ενός ντέρμπι «αιωνίων» σε ημιτελικό ή τελικό, ο παράγοντας της καθαρής μπασκετικής υπεροχής μικραίνει. Το ματς γίνεται πιο νευρικό, πιο ψυχολογικό, πιο επιρρεπές στο απρόβλεπτο. Και αυτό δεν είναι υπέρ του Ολυμπιακού.

Με απλά λόγια, αν ο Ολυμπιακός πιστεύει —και δικαιολογημένα— ότι παίζει καλύτερο μπάσκετ από τον Παναθηναϊκό, τότε θα πρέπει να θέλει να το αποδείξει σε σειρά. Εκεί όπου η ποιότητα του συνόλου, η τακτική συνοχή και οι προσαρμογές από παιχνίδι σε παιχνίδι έχουν μεγαλύτερη σημασία. Όχι σε ένα βράδυ όπου μπορεί να κρίνουν τα πάντα τρία δύσκολα σουτ, ένα ξέσπασμα ενός σταρ ή η ατμόσφαιρα του γηπέδου.

Το format, εξάλλου, το επιτρέπει. Οι θέσεις 7 έως 10 περνούν από τa play in: ο 7ος παίζει με τον 8ο, ο νικητής παίρνει την 7η θέση και πάει πάνω στον 2ο, ενώ ο χαμένος έχει δεύτερη ευκαιρία απέναντι στον νικητή του 9ου με τον 10ο για την 8η θέση, που οδηγεί πάνω στον 1ο. Άρα, αν ο Ολυμπιακός τερματίσει πρώτος και ο Παναθηναϊκός μπει στα πλέι-οφ μέσω της 8ης θέσης, μπορούν να συναντηθούν εκεί. Αν ο Ολυμπιακός τερματίσει δεύτερος και ο Παναθηναϊκός κλείσει τη 7η θέση μέσω play-in, πάλι το ζευγάρι μπορεί να προκύψει. Το μονοπάτι υπάρχει και δεν είναι θεωρητικό.

ΠΗΓΗ: picknroll.gr