Το Πάσχα που ο Παναθηναϊκός έραψε το τρίτο αστέρι (ΒΙΝΤΕΟ)

Αθλητικό Σαν Σήμερα: Στις 5 Μαΐου 2002, ανήμερα του Πάσχα, ο Παναθηναϊκός έγραφε μία από τις πιο μεγάλες σελίδες της ευρωπαϊκής του ιστορίας. Στην Μπολόνια, μέσα στην έδρα της Κίντερ και απέναντι σε ένα από τα ισχυρότερα ρόστερ της εποχής, οι «πράσινοι» του Ζέλικο Ομπράντοβιτς νίκησαν με 89-83 και κατέκτησαν την EuroLeague, ράβοντας το τρίτο αστέρι στη φανέλα τους.

Ήταν ένας τελικός που έμεινε στη μνήμη όχι μόνο για το τρόπαιο, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο ήρθε. Ο Παναθηναϊκός δεν πήγε στη Μπολόνια ως φαβορί. Η Κίντερ του Έτορε Μεσίνα έπαιζε ουσιαστικά στο σπίτι της, είχε παίκτες παγκόσμιας κλάσης και έναν Μανού Τζινόμπιλι έτοιμο να ανοίξει την πόρτα του NBA. Όμως εκείνο το βράδυ, οι «πράσινοι» είχαν χαρακτήρα, ψυχραιμία και μεγάλες προσωπικότητες.

Η διαδρομή μέχρι το Final Four δεν ήταν απλή. Ο Παναθηναϊκός χρειάστηκε και τη βοήθεια της Ολίμπια Λιουμπλιάνας, η οποία έκανε τη μεγάλη ζημιά στον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ, νικώντας με 89-85 στην παράταση. Εκείνο το αποτέλεσμα άνοιξε τον δρόμο στους «πράσινους», που νίκησαν την ΑΕΚ και στη συνέχεια την Ολίμπια, παίρνοντας την πρώτη θέση στον όμιλο και το εισιτήριο για την Ιταλία.

Το Final Four είχε και ιδιαίτερο ελληνικό βάρος, καθώς διεξήχθη μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα. Ο ημιτελικός με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ έγινε τη Μεγάλη Παρασκευή και ο τελικός την Κυριακή του Πάσχα. Για τον κόσμο του Παναθηναϊκού, εκείνο το Πάσχα δεν είχε μόνο Ανάσταση· είχε και ευρωπαϊκή στέψη.

Στον ημιτελικό, απέναντι στη Μακάμπι του Ντέιβιντ Μπλατ, του Άντονι Πάρκερ, του Νέιτ Χάφμαν, του Ντέρικ Σαρπ, του Ταλ Μπουρστάιν και του Άριελ ΜακΝτόναλντ, ο Παναθηναϊκός βρήκε ξανά τον ηγέτη του. Ο Ντέγιαν Μποντίρογκα έκανε εμφάνιση μεγάλης κλάσης με 26 πόντους, 9 ριμπάουντ και 11 κερδισμένα φάουλ, οδηγώντας την ομάδα του στον τελικό. Δίπλα του στάθηκαν ο Ντάριλ Μίντλετον και ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, σε μια ακόμη παράσταση ευρωπαϊκής ωριμότητας.

Στον τελικό, η Κίντερ μπήκε δυνατά. Με τον Τζινόμπιλι, τον Σμόντις, τον Γιάριτς, τον Ριγκοντό, τον Μπετσίροβιτς και τον Γκρίφιθ, οι Ιταλοί είχαν ποιότητα, δύναμη και έδρα. Στο ημίχρονο προηγήθηκαν με 48-40, δείχνοντας ότι ελέγχουν το παιχνίδι. Όμως ο Παναθηναϊκός εκείνης της εποχής είχε κάτι που δεν μετριέται μόνο στη στατιστική: είχε μέταλλο.

Στην επανάληψη, το παιχνίδι άλλαξε. Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος έγινε ο απρόσμενος παράγοντας που γύρισε τον τελικό. Σε ηλικία μόλις 22 ετών, μπήκε στο παρκέ και άλλαξε τις ισορροπίες. Κράτησε τον Ρασάρντ Γκρίφιθ χαμηλά, έδωσε μάχες στη ρακέτα, πέτυχε 12 πόντους, πήρε 5 ριμπάουντ και έβαλε το κορμί του σε κάθε κρίσιμη φάση.

Μπροστά, ο Ιμπραΐμ Κουτλουάι ήταν εκτελεστής. Ο Τούρκος γκαρντ τελείωσε τον τελικό με 22 πόντους, έχοντας 4/7 τρίποντα, και πέτυχε το σουτ που έμεινε στην ιστορία. Λιγότερο από ένα λεπτό πριν από το τέλος, με το ματς στην κόψη του ξυραφιού, ευστόχησε σε τεράστιο τρίποντο και έστειλε τον Παναθηναϊκό στο 85-80. Ήταν το χτύπημα που πάγωσε το «Παλαμαλαγκούτι» και έγειρε οριστικά την πλάστιγγα.

Ο Μποντίρογκα, MVP του Final Four, πρόσθεσε ακόμη μία ηγετική εμφάνιση με 21 πόντους. Ο Αλβέρτης έδωσε 11, ο Μίντλετον 10, ο Ρότζερς 7, ο Μουλαομέροβιτς 6. Όλοι είχαν ρόλο. Όλοι έβαλαν το δικό τους κομμάτι σε ένα παζλ που κατέληξε σε ευρωπαϊκό θρίαμβο.

Το τελικό 89-83 σήμανε την τρίτη ευρωπαϊκή κούπα του Παναθηναϊκού, μετά το 1996 στο Παρίσι και το 2000 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν όμως ίσως η πιο ιδιαίτερη μέχρι τότε, γιατί κατακτήθηκε μέσα στην Ιταλία, απέναντι στην οικοδέσποινα Κίντερ, σε έναν τελικό όπου όλα έμοιαζαν να ευνοούν τους γηπεδούχους.

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς πρόσθεσε ακόμη ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο στην τεράστια καριέρα του και ο Παναθηναϊκός επιβεβαίωσε ότι δεν ήταν απλώς μια μεγάλη ελληνική ομάδα. Ήταν πια ένας σταθερός πυλώνας της ευρωπαϊκής μπασκετικής ελίτ.

Τα δεκάλεπτα του τελικού

Κίντερ Μπολόνια – Παναθηναϊκός 83-89
23-23, 48-40, 61-64, 83-89

Κίντερ Μπολόνια

Τζινόμπιλι 27, Μπετσίροβιτς 4, Γκρέιντζερ 10, Φροζίνι, Άντερσεν 3, Ριγκοντό 3, Γκρίφιθ 2, Σμόντις 23, Γιάριτς 11.

Παναθηναϊκός

Αλβέρτης 11, Καλαϊτζής, Ρότζερς 7, Μουλαομέροβιτς 6, Μποντίρογκα 21, Μίντλετον 10, Κουτλουάι 22, Παπαδόπουλος 12, Σάντσεθ.

Η 5η Μαΐου 2002 δεν ήταν απλώς μια ημερομηνία τίτλου. Ήταν η βραδιά που ο Παναθηναϊκός πήγε στην έδρα του φαβορί, γύρισε έναν τελικό που έδειχνε δύσκολος και απέδειξε ξανά ότι οι μεγάλες ομάδες φαίνονται όταν η πίεση γίνεται αφόρητη.

Ανήμερα του Πάσχα, το «τριφύλλι» έκανε τη δική του Ανάσταση στην Μπολόνια. Και το τρίτο αστέρι έμεινε για πάντα ραμμένο στην ιστορία του.