Δύο λέξεις. Αυτό είναι όλο. Μια αλλοτινή προτροπή επιστροφής στο κιτρινόμαυρο μεγαλείο, που με τα χρόνια ξέφτισε, φθάρθηκε, πέθανε από καρκίνο του αλφάβητου. Ξέπεσε κι έγινε νοσηρή, θαρρείς, παράκληση.

Δύο λέξεις, αυτό είναι όλο: Άρη θυμήσου. 

Το βασικό ζητούμενο του «Αυτοκράτορα» εδώ και τρεις δεκαετίες είναι πως δε βιώνει την ευτυχία, αλλά τη θυμάται σαν κάτι μακρινό. Κάτι με έντονα στοιχεία παραμυθιού. Κάτι που οι φίλαθλοί του επιστρέφουν μονίμως εκεί γιατί είναι η στοργική αγκάλη που σε κρατάει ζεστό σε μια σειρά από κρύους, αγωνιστικά, χειμώνες, που μπροστά τους οι αντίστοιχοι του Game of Thrones μοιάζουν με κατακαλόκαιρο στη Χαβάη. 

Διαβάστε το άρθρο για τον Βασίλη Σπανούλη στο sdna.gr