Η βόμβα Γιαννακόπουλου απο το NBA, ο Ζοτς, ο Παύλος, ο Ολυμπιακός και ο Ναν

Το δεύτερο μέρος της συνέντευξης βγήκε στον «αέρα» το απόγευμα της Δευτέρας (10/8), όπου ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έριξε... βόμβα.

Ο ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού αποκάλυψε την προσπάθεια που έκανε να εξαγοράσει τον τελευταίο χρόνο συμβολαίου του Νίκολα Γιόκιτς, για να τον φέρει από φέτος στην Αθήνα και ξεκαθάρισε πως ο Σέρβος σούπερ σταρ θα είναι ο μεγάλος μεταγραφικός στόχος του “τριφυλλιού” το επόμενο καλοκαίρι, αποκαλύπτοντας μάλιστα τις συζητήσεις που γίνονται με τον μάνατζερ του παίκτη, Μίσκο Ραζνάτοβιτς.

Παράλληλα μίλησε για την οικογενειακή του σχέση με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, την αγάπη του για τον Δημήτρη Διαμαντίδη και τον Φραγκίσκο Αλβέρτη και παραδέχθηκε το λάθος του στην υπόθεση… αφαίρεσης του banner του Ντέγιαν Μποντιρόγκα ξεκαθαρίζοντας πως πολύ σύντομα θα έχει πάρει και πάλι τη θέση του στον… ουρανό του Telekom Center Athens.

Αναλυτικά όσα είπε:

Για το επεισόδιο του Ταϊρίκ Τζόουνς με τον Κέντρικ Ναν:

«Το επεισόδιο ανάμεσα στους αθλητές είναι απαράδεκτο. Ειδικά όταν δεν είναι στην ένταση του αγώνα, αλλά στα αποδυτήρια. Αυτό το κάνει απαίσιο. Καταλαβαίνω ότι μπορεί να γίνει κάτι στο παρκέ, να έχεις υψηλούς παλμούς, αλλά όλοι μας είμαστε παραδείγματα προς τους ανθρώπους. Πρέπει να προσπαθούμε να μένουμε ήρεμοι. Το λέω για να το ακούσω και εγώ. Δεν συμφώνησα με αυτό που έγινε. Τώρα για τις τιμωρίες. Σε αυτές τις περιπτώσεις πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχουν βαριές τιμωρίες. Επειδή είναι απαράδεκτο. Φυσικά, συγκρίνοντάς το με το να πληρώνεις 300.000 επειδή μπήκες σε ένα γήπεδο, που έπρεπε να πληρώσω στις ημέρες του Τζόρντι, δεν είναι τίποτα. Πλήρωσα συνολικά 2,2 εκατομμύρια συνολικά, επειδή πήγα στο γήπεδο, για Instagram stories. Για το γιατί πρέπει να ρωτήσεις εκείνον. Αλλά έχει ήδη φύγει. Δεν ξέρω. Φυσικά μαθαίνω. Ποτέ δεν αντιδρώ χωρίς να με προκαλέσουν».

Για τη σειρά με τη Βαλένθια:

«Μαθαίνω από τα λάθη μου. Δεν διαμαρτύρομαι ποτέ αν δεν με προκαλούν. Προκλήθηκα με τη Βαλένθια. Θα έπρεπε να είμαι ήρεμος. Έχω τιμωρηθεί για τις επόμενες τρεις ζωές. Τιμωρήθηκα με τη Βαλένθια για τρία ματς επειδή ζήτησα ένα φάουλ.

Ο Παναθηναϊκός δε θα έχανε κανένα παιχνίδι για να κερδίσει μια θέση ή να βρίσκομαι εγώ σε ένα παιχνίδι, όπως αυτό με τη Βαλένθια, που είχα τιμωρηθεί.

Οι περισσότεροι παίκτες μας νόμιζαν πως μετά το 2-0 θα είναι μια εύκολη βραδιά. Δεν υπάρχουν εύκολα ματς, ειδικά απέναντι στη Βαλένθια, που ήταν από τις καλύτερες ομάδες. Κάποια σφυρίγματα υπήρξαν. Χάσαμε το πρώτο ματς, ήρθε η πίεση, ήταν και ο Ράντοβιτς. Δεν ήμασταν πεινασμένοι.

Αλλά δε χρειάζεται πάντα να είσαι στην καλύτερή στου μέρα για να κερδίσεις. Πρέπει να δίνεις το 100% σε κάθε ματς. Είσαι επαγγελματίας, αν είσαι όμως στο 100% και χάνεις, είμαι ΟΚ με αυτό».

Για την δήλωση του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις μετά τους τελικούς, ότι ενήλικες χάνουν το μυαλό τους για ένα παιδικό παιχνίδι:

«Δεν θέλω να πω τίποτα για την δήλωσή του. Έχουμε ελευθερία του λόγου. Αλλά αυτό που μπορώ να πω είναι ότι οι επαγγελματίες πρέπει να είναι επαγγελματίες. Νομίζω πως ο Νάιτζελ είναι από τους πιο σοβαρούς παίκτες που υπάρχουν. Είναι τρομερός επαγγελματίας. Πάει στο γήπεδο πρώτος, φεύγει τελευταίος. Δεν έχω κανένα παράπονο από τον Νάιτζελ. Είναι τρομερός τύπος, τρομερός άνθρωπος, τρομερός επαγγελματίας. Είμαι βέβαιος ότι φέτος θα δούμε πολλά πράγματα από τον Νάιτζελ.

Πιστεύεις ότι ο Χέιζ-Ντέιβις θα είναι πάουερ φόργουορντ; Πιστεύω ότι αυτό που έχει ο μάστερ Ζέλικο στο μυαλό του είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Και επειδή το ευρωπαϊκό μπάσκετ πηγαίνει προς εκείνη την κατεύθυνση που έχει στο μυαλό του. Μεγάλα και γρήγορα κορμιά, γρήγορο παιχνίδι».

Για την επιστροφή του Ομπράντοβιτς:

«Ο Ζέλικο είναι άνθρωπος που… Όταν είσαι μαζί του 13 χρόνια, όταν μετά από αυτό έχεις κρατήσει επαφή για άλλα 13 χρόνια, σε όλα τα “Παύλος Γιαννακόπουλος” ήταν ο πρώτος που δεχόταν πρόσκληση, ο πρώτος που απαντούσε. Από κάποιο σημείο και μετά σκεφτόμουν πως δεν χρειαζόταν καν να στείλω πρόσκληση, απλά τις ημερομηνίες και θα είναι εκεί.

Η σχέση που έχει κρατήσει με εμένα, με την μητέρα μου, με την υπόλοιπη οικογένεια… Ήταν κάτι που πάντα είχα στο μυαλό μου, ότι σε κάποιο σημείο αν είμαι υγιής και στο μπάσκετ, θα ήθελα να το δω να γίνεται. Είμαι πολύ τυχερός, ακόμα υγίης, ακόμα ζωντανός, ακόμα έχω τον Παναθηναϊκό. Και αυτή την σεζόν τι βλέπω; Βλέπω την επιστροφή του Ζέλικο, την επιστροφή του Διαμαντίδη, την επιστροφή του Μπατίστ, ο Αλβέρτης που είναι ο GOAT μου πάντα είναι εκεί. Μία ομάδα που στα χαρτιά δείχνει ίσως το καλύτερο ρόστερ που έχει δημιουργηθεί. Η Μακάμπι του Γκέρσον είναι η μόνη ομάδα που πιστεύω ότι θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τον φετινό Παναθηναϊκό.

Δεν βάζω προσδοκίες. Λέω ότι αυτή η ομάδα θα μπορούσε να δημιουργήσει κάτι που θα τρελάνει τους οπαδούς. Γιατί ποτέ δεν ξέρεις, χτύπα ξύλο. Φέτος είχαμε τρομερό ρόστερ. Πρέπει να είσαι τυχερός».

Για το φορμάτ του Final Four:

«Ποτέ δεν το σκέφτηκα πολύ. Είναι λογικό. Πέρσι στον ημιτελικό απέναντι στην Φενερμπαχτσέ όλα πήγαν λάθος και δεν ήμασταν στον τελικό λόγω ενός ματς. Αλλά από την άλλη, δεν μας αρέσουν οι εκπλήξεις; Έχοντας την καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη, θα έπρεπε να είναι σειρά επτά παιχνιδιών. Αλλά ως οπαδός, είναι ωραίο να βλέπεις κάποια έκπληξη».

Για τους παίκτες που αντιπροσωπεύουν τις αξίες του Παναθηναϊκού:

«Θέλετε να αναφέρω μόνο έναν; Θα έλεγα δύο. Κοιτάξτε, ο Κώστας Σλούκας είναι ένας άνθρωπος που είναι πραγματικός αρχηγός, πραγματικός επαγγελματίας, πραγματικός ηγέτης.

Αλλά, από την άλλη, νομίζω πως ο Παναθηναϊκός τα τελευταία χρόνια είναι ευλογημένος να έχει έναν άνθρωπο και αθλητή σαν τον Χουάντσο. Το μυαλό του δουλεύει σε διαφορετικό επίπεδο. Έχει υψηλό δείκτη νοημοσύνης, αλλά και υψηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης. Είναι φιλάνθρωπος, πάντα χαμογελαστός, χαρούμενος, βλέπει πάντα τη θετική πλευρά, θέλει να βοηθάει τους πάντες. Πανέξυπνος άνθρωπος με καλή καρδιά. Τι άλλο θέλετε; Και το μπάσκετ που παίζει είναι τρομερό».

Για τον παίκτη που θα ήθελε να υπογράψει:

«Δυστυχώς, ο παίκτης που θα ήθελα περισσότερο να είχα υπογράψει μέχρι σήμερα σταμάτησε το μπάσκετ και, νομίζω, έχει αναλάβει πλέον ρόλο general manager. Αυτός είναι ο Μίλος Τεόντοσιτς.

Πιστεύω ότι, μετά τον Σάρας, είναι ο πιο έξυπνος άνθρωπος που έχω δει μέσα στο παρκέ. Μετά τον Δημήτρη Διαμαντίδη, είναι ο πιο πολυτάλαντος παίκτης που έχω δει στο γήπεδο.

Θεωρώ ότι αυτοί οι τρεις βρίσκονται σε μια κατηγορία μόνοι τους. Επομένως, ο παίκτης που θα ήθελα να είχα αποκτήσει είναι ο Μίλος Τεόντοσιτς.

Υπάρχει, όμως, ένας παίκτης που αποτελεί όνειρό μου, τον οποίο δεν έχω υπογράψει ακόμη, αλλά θα τον υπογράψω την επόμενη χρονιά.

Το θέμα είναι ότι έχω ήδη τρεις παίκτες με τριετή συμβόλαια. Τι θα κάνω; Πού θα αγωνιστεί; Αυτό ακριβώς σκεφτόμουν το προηγούμενο βράδυ.

Έχουμε τον Γιαμπουσέλε, τον Λεσόρ και τον Φαλ. Εξαιρετικά. Πού θα χωρέσει; Είναι ψηλός. Είναι ο Γιόκιτς, ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο!

Μη γελάτε. Εάν δεν υπογράψω τον Γιόκιτς, δεν πρόκειται να φύγω από πουθενά. Δεν πάω πουθενά.

Φέτος προσπάθησα να καταθέσω πρόταση. Και το λέω σοβαρά, διότι δεν θέλω να πιστέψει ο κόσμος ότι αστειεύομαι.

Έκανα μια πολύ σοβαρή πρόταση τόσο προς την ομάδα του όσο και προς τον ίδιο. Η απάντηση που έλαβα ήταν αρνητική. Γνωρίζω ότι είχε ακόμη έναν χρόνο στο συμβόλαιό του και προσπάθησα να εξαγοράσω την τελευταία χρονιά.

Δεν μπήκαν καν στη διαδικασία να το συζητήσουν. Χρειάστηκαν μόλις μερικά δευτερόλεπτα για να απαντήσουν: “Ποιος; Ελλάδα; Πού; Τι; Αντίο”.

Αυτή ήταν η αντίδραση της ομάδας του. Ας περιμένουμε μέχρι την επόμενη χρονιά...».

Για τον ρόλο του Δημήτρη Διαμαντίδη και τη σχέση μαζί του:

«Ο ρόλος του Διαμαντίδη στην ομάδα αποτελεί απόφαση του προπονητή. Δεν θα βρίσκεται στο επιχειρηματικό κομμάτι. Θα αποτελεί μέρος ολόκληρης της οικογένειας που βρίσκεται στο παρκέ.

Δεν γνωρίζω εάν θα κάθεται στον πάγκο. Δεν νομίζω ότι θα βρίσκεται εκεί, αλλά θα αποτελεί μέρος αυτού του αγωνιστικού συνόλου.

Η σχέση μου με τον Δημήτρη; Βρίσκεται στον σύλλογο εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Συνήθως συμβαίνει να βρισκόμαστε στο ίδιο θέρετρο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Πάντοτε θα φάμε μαζί ένα βραδινό ή ένα μεσημεριανό και μπορεί να παίξουμε μερικές ρακέτες. Φυσικά, φοβάται πάντοτε να έρθει να παίξει μπάσκετ μαζί μου, επειδή γνωρίζει ότι θα χάσει (σ.σ. γέλια)».

Για τη σχέση του Ομπράντοβιτς με τον πατέρα του, Παύλο Γιαννακόπουλο και πως τον επηρέασε:

«Έχω μια προσωπική σχέση με τον Ζέλικο, η οποία είναι τέτοια ώστε η σχέση που είχε εκείνος με τον πατέρα μου να μην μπορεί να επηρεάσει τη σχέση που έχει μαζί μου. Η δική μας σχέση ήταν ήδη εξαιρετική.

Αυτό που την επηρέασε και την έκανε ακόμη πιο δυνατή είναι εκείνο που σας ανέφερα προηγουμένως. Δεν τον ενδιέφερε πού θα διεξαγόταν το τουρνουά. Δεν τον ενδιέφερε πότε θα γινόταν ή οτιδήποτε άλλο.

Θα ακύρωνε τα πάντα προκειμένου να έρθει στο τουρνουά “Παύλος Γιαννακόπουλος”. Αυτό είναι κάτι που θα σέβομαι μέχρι την ημέρα που θα πεθάνω.

Ο Ζέλικο βρίσκεται στην καρδιά μου. Βρισκόταν, βρίσκεται και θα βρίσκεται εκεί για πάντα.

Για τη παλιότερη δήλωσή του, σύμφωνα με την οποία στο σπίτι του πατέρα του υπήρχαν περισσότερες φωτογραφίες του Ομπράντοβιτς παρά του ίδιου, απάντησε:

«Εντάξει, σε ένα συγκεκριμένο δωμάτιο που ήταν αφιερωμένο στον Παναθηναϊκό μπορεί να ίσχυε. Εάν, όμως, μιλάμε για ολόκληρο το σπίτι, τότε υπερέβαλα. Δεν θα τον αγαπούσα και τόσο πολύ! (σ.σ. γέλια)».

Για το λάβαρο του Μποντιρόγκα και γιατί το κατέβασε:

«Επειδή όλοι κάνουν λάθη. Ο Ντέγιαν είναι θρύλος του Παναθηναϊκού, θρύλος του ευρωπαϊκού μπάσκετ και κυρίως ο Ντέγιαν είναι φίλος. Οπότε, τα βάζω όλα τα άλλα στην άκρη, είναι φίλος. Το γεγονός πως δεν είναι άνθρωπος που έχει φύγει από το μπάσκετ. Έχει μείνει στο μπάσκετ, έχει μία συγκεκριμένη θέση. Όταν είσαι στην σκηνή, πρέπει να σε χειροκροτούν και να σε κρίνουν. Οπότε, δεν ήμουν χαρούμενος με μερικά πράγματα. Η απόφασή μου ήταν σίγουρα λάθος και αυτό θα διορθωθεί. Το μπάνερ θα επιστρέψει πολύ σύντομα.

Ξέρετε κανέναν που να τα κάνει όλα σωστά; Εγώ ξέρω μόνο δύο άτομα στην Ελλάδα. Θα επιστρέψουμε στο μότο μου. Από τη στιγμή που θα σε κάνω να αναγνωρίσεις το λάθος σου, είτε σου αρέσει είτε όχι, θα σε κάνω, θα σε πείσω, δεν ξέρω, αλλά θα καταλάβεις το λάθος σου. Τότε πρέπει και εγώ να καταλάβω και να αποδεχθώ τα λάθη μου.

Σε ορισμένους τομείς της ζωής μου συγχωρώ. Υπάρχουν, όμως, και πράγματα που δεν θα συγχωρούσα ούτε στην επόμενη ζωή μου».

Για δύο ατυχήματα που είχε στο Μόντε Κάρλο:

«Η ταχύτητα είναι επικίνδυνη, όπως και οι στροφές στο Μόντε Κάρλο. Ευτυχώς δεν ζω εκεί. Δύο από τα τρακαρίσματα που είχαμε έγιναν ανάμεσα στο Μεντόν και το Μόντε Κάρλο. Ήμουν φουλ ερωτευμένος, είχα νοικιάσει ένα αυτοκίνητο, οδηγούσα, φιλούσα εκείνη που καθόταν δίπλα μου και τελικά βρέθηκα εκτός δρόμου».

Για το αν από τη στιγμή που λαμβάνει μια απόφαση, επιλέγει να την ακολουθεί μέχρι τέλους χωρίς να αλλάζει πορεία:

«Γιατί πρέπει να επιμείνω σε μια λανθασμένη απόφαση; Προσπαθείς να ελιχθείς και είμαι ένας άνθρωπος που μπορεί εύκολα να το κάνει. Προσπαθώ να ακούω πολλές γνώμες, επειδή δεν γνωρίζω τα πάντα. Είμαι ένας άνθρωπος που πείθεται εύκολα.

Ό,τι κι αν κάνουμε στη ζωή είναι αυτό που μας διαμορφώνει, αυτό από το οποίο είμαστε φτιαγμένοι. Παίρνουμε θετικές και αρνητικές αποφάσεις, κάνουμε σωστές επιλογές, κάνουμε λάθη. Οπότε δεν ξέρω αν πραγματικά μετανιώνω για πράγματα.

Επιστρέφω σε αυτά και προσπαθώ να τα ξαναπαίξω στο μυαλό μου, για να δω τι θα μπορούσα να είχα κάνει διαφορετικά. Για παράδειγμα, είχα αφήσει κάτι στον πάγκο του Ολυμπιακού... Δεν θα το έκανα ξανά».

Για το αν διαφέρει η ζωή του από αυτά που δείχνει στο Instagram:

«Νομίζω ότι μπορείς να απαντήσεις μόνος σου. Η ζωή μας δεν είναι Big Brother. Δεν ντρέπομαι για τίποτα από όσα δημοσιεύω. Δεν ντρέπομαι για τίποτα που βγαίνει προς τα έξω. Αυτός είμαι εγώ. Σου αρέσω υπέροχα. Δεν σου αρέσω, φίλε, οκ, σταμάτα να με ακολουθείς. Φαντάσου ότι οι άνθρωποι σε κρίνουν στον σημερινό κόσμο επειδή ακούς μουσική. Δηλαδή, πού πάμε αυτή τη στιγμή; Έχω δει ανθρώπους και αυτό είναι κάτι που είναι ένα μήνυμα σε κάποιον σήμερα, το οποίο διάβασα σε μια ιστορία. Δεν θα πω ποιον. Υπάρχουν άνθρωποι που δείχνουν με το δάχτυλο λέγοντας αυτό και αυτό και αυτό και αυτό και αυτό, και δεν σκέφτονται καν: "Μήπως είμαι εγώ αυτός που το κάνει αυτό πριν δείξω με το δάχτυλο κάποιον;"».

Για το πόσο βοηθούσε ο πατέρας του, Παύλος Γιαννακόπουλος, τον κόσμο:

«Ο πατέρας μου βοηθούσε πολλούς, πολλούς ανθρώπους. Ήταν πάντα ένας ανοιχτόκαρδος άνθρωπος. Συνήθιζε να θυμάται τα ονόματα περίπου 600 ανθρώπων τότε που δούλευαν για εμάς. Σε ποιο σχολείο πήγαιναν τα παιδιά τους. Θυμόταν τα πάντα. Εγώ έχω φωτογραφική μνήμη με τους αριθμούς. Δεν ξεχνάω τους αριθμούς, ο πατέρας μου δεν ξεχνούσε ονόματα και πρόσωπα».

Για το τι πιστεύει πως θα του έλεγε ο πατέρας του για όλα όσα έχει πετύχει:

«Ελπίζω να είναι περήφανος. Ελπίζω να είναι περήφανος. Η εταιρεία από όταν έφυγε, έχει τριπλασιαστεί σε λίγα χρόνια. Στον Παναθηναϊκό όλοι γνωρίζουμε τα αποτελέσματα, αλλά θα προτιμούσα να είναι περήφανος για μένα ως πατέρα, όπως τα δύο παιδιά μου είναι πολύ, πολύ, πολύ περήφανα για τον πατέρα τους. Και όταν τους βλέπω να λένε σ' αγαπώ, το εννοούν πραγματικά από τα βάθη της καρδιάς τους. Νομίζω ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό κομμάτι».

Για το τι έχει πάρει από τον πατέρα του και θα ήθελε να το περάσει και στα παιδιά του:

«Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που πήρα από τον πατέρα μου και θα ήθελα να τα παραλείψω. Ένα σημαντικό πράγμα είναι ένα πολύ καθαρό όνομα που ανοίγει κάθε είδους πόρτα. Μόλις μου είπες μια ιστορία. Πόσοι άνθρωποι έχουν την πολυτέλεια να έχουν έναν πατέρα όπου κυκλοφορούν τόσες πολλές ιστορίες για το πόσο καλός άνθρωπος ήταν, πώς βοήθησε τους ανθρώπους γύρω του. Πηγαίνω σε εστιατόρια ή σε μέρη και μου λένε -όχι επειδή είναι Παναθηναϊκού, θα μπορούσαν να είναι Θύρα 7-, αλλά μου λένε ότι ο μπαμπάς σου με βοήθησε εδώ ή ο μπαμπάς σου με βοήθησε εκεί. Νομίζω ότι αυτό είναι πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε μηδενικά στην τράπεζα ή οποιαδήποτε κληρονομιά».

Για το ίδρυμα «Παύλος Γιαννακόπουλος» και πόσο σημαντικό είναι να δίνει το καλό παράδειγμα στον γιο του:

«Είναι το ίδρυμα που έφτιαξα στο όνομα του πατέρα μου. Όπως σας είπα, ήταν ένα άτομο που βοηθούσε οποιονδήποτε. Οποιονδήποτε. Οποιονδήποτε. Οποιονδήποτε. Το κάνω λοιπόν κυρίως στη μνήμη του ονόματός του και όχι ως κάτι που δεν θα έκανα, ούτε καν για τον γιο μου. Δεν είναι κάτι για να το δείξω. Δεν είναι, δεν είναι μήνυμα σε κανέναν. Όλα τα πράγματα που έχει κάνει το ίδρυμα. Έχουν γίνει δημόσια γνωστά, τα περισσότερα. Αλλά δεν το κάνω αυτό για να στείλω μήνυμα σε κανέναν. Το κάνω αυτό απλώς στο όνομα του πατέρα μου».

Για το τι θα έλεγε τώρα στον πατέρα του:

«Πηγαίνω στο νεκροταφείο σχεδόν κάθε Παρασκευή και κάνουμε μια συζήτηση. Αυτό που θα του έλεγα είναι ότι. Όπως οι περισσότεροι πατέρες, είχε επίσης δίκιο σε πολλά, πολλά πράγματα. Αλλά θα έπρεπε επίσης να έχει κατά νου ότι δεν μπορούσα να τους καταλάβω σε εκείνη την ηλικία. Τώρα μπορώ να τον καταλάβω, και αυτό είναι ένα μήνυμα που θα ήθελα να περάσω στον γιο μου».