Σε πρωτοφανές φιάσκο οδηγείται το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης παίδων του Ζάγκρεμπ, εξαιτίας του πειραματικού συστήματος διεξαγωγής που εφάρμοσε η διεθνής ομοσπονδία υγρού στίβου. Χώρες με ελάχιστη παράδοση στο άθλημα, όπως η Βραζιλία, η Αίγυπτος, η Τουρκία και η Μάλτα, είδαν τις ομάδες τους να πλασάρονται ψηλότερα από παραδοσιακές δυνάμεις, όπως η Ελλάδα, η Ουγγαρία και το Μαυροβούνιο, χωρίς μάλιστα να έχουν απαραιτήτως καλύτερα αποτελέσματα.

Για να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, το εν λόγω format δοκιμάστηκε αρχικά την άνοιξη, στη Division 2 του World Cup σε άνδρες και γυναίκες, και εν συνεχεία αποφασίστηκε να εφαρμοστεί στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Κ16. Στις κορασίδες δεν προέκυψαν τρομερές... ανορθογραφίες (με εξαίρεση τον αποκλεισμό της Ιταλίας, που πάντως γνώρισε δύο ήττες σε τέσσερα ματς), όμως στην αντίστοιχη διοργάνωση των παίδων έγινε... χαμός!

Η κεντρική ιδέα του συστήματος είναι μία League Phase, όπως στις διασυλλογικές διοργανώσεις της UEFA, όπου κάθε ομάδα δίνει από τέσσερα ματς και προκύπτει ενιαία κατάταξη, όχι όμως βάσει των βαθμών που έχει συγκεντρώσει κάθε ομάδα. Αντ΄αυτού, χρησιμοποείται ένας αλγόριθμος, που υπολογίζει το αποτέλεσμα, τη διαφορά στο σκορ και τη δυναμικότητα του αντιπάλου, βάσει του ranking των χωρών πριν την έναρξη του τουρνουά. Εδώ κρυβόταν ο πρώτος "σκόπελος", που ήταν μάλιστα εμφανής: η Ρωσία, λόγω του πολυετούς αποκλεισμού της, βρίσκεται πολύ χαμηλά στην κατάταξη, ενώ φυσικά διαθέτει δυνατή ομάδα (ισχυρότερη του αναμενομένου μάλιστα, δεδομένου ότι νίκησε Ελλάδα και Μαυροβούνιο και τερμάτισε πρώτη στη League Phase). Οι ομάδες λοιπόν που έχασαν -έστω και οριακά- απο τη Ρωσία (Ελλάδα και Μαυροβούνιο, όπως και η Ιταλία στο Παγκόσμιο κορασίδων) πήραν ελάχιστους πόντους από το παιχνίδι αυτό και ουσιαστικά τέθηκαν νοκ-άουτ από ένα και μόνο ματς.

Οι 36 ομάδες που συμμετέχουν στη διοργάνωση του Ζάγκρεμπ χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ δυναμικότητας και αυτό ήταν το δεύτερο πολύ σοβαρό λάθος, αφού στο πόλο δεν υπάρχουν 18 χώρες παραπλήσιας δυναμικής. Κάθε ομάδα κληρώθηκε να παίξει με δύο αντιπάλους από κάθε γκρουπ και εδώ προέκυψαν καταστάσεις που μόνο ως ανέκδοτο μπορούν να χαρακτηριστούν: η εθνική κλήθηκε να αντιμετωπίσει δύο πολύ μεγάλες σχολές, την Ισπανία και την Ουγγαρία, τις νίκησε, αποκλείστηκε (λόγω της ήττας από τη Ρωσία) και τις πήρε... μαζί της στις θέσεις 9-16. Την ίδια ώρα, η Βραζιλία αντιμετώπισε από το γκρουπ των ισχυρών την Κίνα και τη Νέα Ζηλανδία, ενώ η ("ανίσχυρη") Αίγυπτος την Κίνα και το Καζακστάν. Αμφότερες κέρδισαν όλα τους τα παιχνίδια και προκρίθηκαν. Η Τουρκία και η Μάλτα, με τη σειρά τους, έκαναν από μία φυσιολογική ήττα, από Ουγγαρία και Κροατία αντίστοιχα, αλλά εξασφάλισαν πολλούς πόντους από τις νίκες τους επί του Καζακστάν και της Κίνας. Την ίδια ώρα, η Σερβία και οι ΗΠΑ έκαναν άνετα το 4/4, είχαν όμως την... ατυχία να μην κληρωθούν με κάποιον πολύ δυνατό αντίπαλο και πέρασαν μόλις και μετά βίας στην οκτάδα.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι αυτό το σύστημα δεν αποτελεί έμπνευση κάποιου γραφειοκράτη ή ενός ανθρώπου άσχετου με το άθλημα της υδατοσφαίρισης. Σύμφωνα με το έγκυρο total-waterpolo, "εγκέφαλος" αυτού του format είναι ο πρόεδρος της τεχνικής επιτροπής υδατοσφαίρισης της World Aquatics, ο θρυλικός Τάμας Μόλναρ, τρεις φορές "χρυσός" Ολυμπιονίκης με την εθνική Ουγγαρίας!

Τις τελευταίες ώρες, κυκλοφόρησαν φήμες ότι η παγκόσμια ομοσπονδία αναζητά τρόπο να "μπαλώσει" τα πράγματα, δίνοντας σε περισσότερες ομάδες τη δυνατότητα να διεκδικήσουν πρόκριση μέσω νοκ-άουτ αγώνων, αλλά ως τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχει προκύψει κάτι τέτοιο. Ο προγραμματισμός είναι οι πρώτες οκτώ ομάδες της League Phase να παίξουν στα προημιτελικά, οι επόμενες οκτώ για τις θέσεις 9-16 κ.ο.κ.

Αντί υστερογράφου, να υπογραμμιστεί ότι οι πειραματισμοί αυτοί εφαρμόστηκαν σε διοργανώσεις παιδιών 15-16 ετών (ή και μικρότερων), που στην ηλικία αυτή πρέπει να μαθαίνουν τη χαρά του παιχνιδιού και όχι να κάνουν... ασκήσεις μαθηματικών μέσα στο καλοκαίρι...

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ