Βέβαια ο Φέρεντς Πούσκας και ο Στιέπαν Μπόμπεκ δεν είχαν στο μυαλό τους την προπονητική και πιθανόν να μην ήξεραν καν τον Παναθηναϊκό πριν από ακριβώς 59 χρόνια, όταν αντάλλαξαν χειραψία στη σέντρα του Ολυμπιακού Σταδίου του Ελσίνκι ως αρχηγοί της Ουγγαρίας και της Γιουγκοσλαβίας. Σαν σήμερα, οι ομάδες τους αναμετρώνταν στον τελικό του ολυμπιακού τουρνουά του 1952 και οι ίδιοι βρίσκονταν μπρος στη μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας τους.


Νικητής αναδείχθηκε τελικά ο Πούσκας. Η Ουγγαρία ήταν πιο ώριμη και δουλεμένη, επέβαλε από την αρχή τον ρυθμό της και επιβλήθηκε με 2-0 των ταλαντούχων Γιουγκοσλάβων. Ο «Πάντσο», μάλιστα, ήταν ο σκόρερ του πρώτου τέρματος στο 25ο λεπτό (το τελικό σκορ διαμόρφωσε ο Τσίμπορ στο 88') και στο τέλος φόρεσε στον λαιμό το χρυσό μετάλλιο, το οποίο επιβεβαίωσε την ανωτερότητα της Ουγγαρίας στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα εκείνη την εποχή. Οι Γιουγκοσλάβοι αρκέστηκαν στη 2η θέση, όπως και τέσσερα χρόνια νωρίτερα στο Λονδίνο.


Η μοίρα τα 'φερε έτσι ώστε οι δύο αρχηγοί των φιναλίστ του Ελσίνκι να διαπρέψουν αργότερα ως προπονητές στην Ελλάδα και δη στον Παναθηναϊκό. Ο Μπόμπεκ έπιασε δουλειά στη Λεωφόρο το καλοκαίρι του 1963 και στην παρθενική του χρονιά οδήγησε το «τριφύλλι» στην κατάκτηση του τίτλου χωρίς ήττα (ανεπανάληπτο ρεκόρ μέχρι σήμερα). Είναι, εξάλλου, και ο πρώτος προπονητής που εφήρμοσε το πρωτοποριακό για την εποχή σύστημα 4-3-3. Με τους «πράσινους» κατέκτησε άλλο ένα πρωτάθλημα (1965) και αργότερα πέρασε χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία και από τον πάγκο του Ολυμπιακού.


Όσο για τον Πούσκας, όλοι γνωρίζετε ότι πιστώνεται το μεγαλύτερο μερίδιο της πορείας του Παναθηναϊκού μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971 στο «Γουέμπλεϊ». Ως προπονητής δεν ήταν τόσο σπουδαίος, αλλά βοήθησε τους παίκτες του «τριφυλλιού» ως άριστος ψυχολόγος. Πέρα από την κορυφαία ευρωπαϊκή διάκριση για οποιαδήποτε ελληνική ομάδα, ο Πούσκας κατέκτησε με τον Παναθηναϊκό και το πρωτάθλημα του 1972, ενώ αργότερα πέρασε και από την τεχνική ηγεσία της ΑΕΚ, αλλά δεν κατάφερε να βγάλει τη χρονιά (1978-79).


Αν διαβάσετε τις συνθέσεις των δύο φιναλίστ θα βρείτε κι άλλα ονόματα που διέπρεψαν αργότερα στους πάγκους της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης. Από τους Ούγγρους, ο Γκιούλα Λόραντ οδήγησε τον ΠΑΟΚ στο πρώτο του πρωτάθλημα το 1976 και πέθανε στον πάγκο του πέντε χρόνια αργότερα. Εξίσου επιτυχημένη ήταν και η παρουσία του στους πάγκους μεγάλων γερμανικών ομάδων, όπως η Καϊζερσλάουτερν, η Κολωνία, η Άιντραχτ και η Μπάγερν. Ο Μίχαϊ Λάντος, εξάλλου, υπήρξε συνεργάτης του (βοηθού προπονητή της Ουγγαρίας το '52) Μάρτον Μπούκοβι σε μία από τις καλύτερες περιόδους στην ιστορία του Ολυμπιακού (1965-67).


Στην ενδεκάδα της Γιουγκοσλαβίας βρίσκουμε τον Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι, ο οποίος αφού έβγαλε από την αφάνεια την Μπάγερν Μονάχου στα '60s, ήρθε στην Ελλάδα και οδήγησε την ΑΕΚ στο νταμπλ, το 1978. Από τον πάγκο της «Ένωσης» είχε περάσει νωρίτερα (1968-73) και ο Μπράνκο Στάνκοβιτς, κατακτώντας μαζί της το πρωτάθλημα του 1971. Στη συνέχεια δούλεψε και σε Άρη, ΠΑΟΚ. Από τον ΠΑΟΚ πέρασε για ένα «φεγγάρι» (1970) και ο Ίβιτσα Χόρβατ, ο οποίος εργάστηκε με επιτυχία κυρίως στην Μπουντεσλίγκα, όπως και ο Μπράνκο Ζέμπετς. Πιο επιτυχημένος όλων, όμως, αποδείχθηκε ο Βούγιαντιν Μπόσκοφ με τη μακρά θητεία σε Ολλανδία, Ισπανία και Ιταλία. Η μεγάλη Σαμπντόρια που άγγιξε την κορυφή της Ευρώπης το 1992, ήταν δικό του δημιούργημα.



Ουγγαρία - Γιουγκοσλαβία 2-0

(25' Πούσκας, 88' Τσίμπορ)


Ουγγαρία (Γκούσταβ Σέμπες): Γκρόσιτς, Μπουζάνσκι, Λάντος, Μπόζικ, Λόραντ, Ζακάριας, Χιντεγκούτι, Κότσις, Πάλοτας, Πούσκας, Τσίμπορ.


Γιουγκοσλαβία (Μίλοραντ Αρσένιεβιτς): Μπεάρα, Στάνκοβιτς, Τσέρνκοβιτς, Ζλ. Τσαϊκόφσκι, Χόρβατ, Μπόσκοφ, Ογκνιάνοφ, Μίτιτς, Βούκας, Μπόμπεκ, Ζέμπετς.



Το 1-0 από τον Πούσκας

 

Το 2-0 από τον Τσίμπορ

ΠΗΓΗ: Sportday