Η ομάδα ήταν καλή, αλλά δεν ήταν έτοιμη να διαχειριστεί τη φάση του 43΄. Και αυτό γιατί έχει ακόμη κενά σε χαρακτηριστικά, ήταν το γήπεδο άδειο και άψυχο, γιατί ήταν το πρώτο της επίσημο παιχνίδι. Όποιος ψάξει το κάτι παραπάνω, θα χαθεί στη μετάφραση.
Σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχουν πολλά αν. Αν ο Λούκας το βάλει στο 5΄, αν ο Γεωργιάδης δεν ξοδέψει τόσο άσκοπα τη δική του έξυπνη κίνηση στον χώρο, αν ο Κλάους πλασάρει σωστά, αν μία κόντρα ευνοήσει την ομάδα στις στημένες της μπάλες που ο αντίπαλος πελαγοδρομεί, τότε, η ομάδα που θα περιμένει θα είναι ο ΠΑΟΚ και η Μέταλιστ αυτή που θα έχει οργανωμένη άμυνα απέναντί της.

Σε οργανωμένη άμυνα, η εικόνα θα ήταν διαφορετική, το παιχνίδι θα ήταν άλλο. Η φάση του 43΄όμως, άλλαξε ρόλους και το ότι επακολούθησε για την εποχή ήταν άκρως φυσιολογικό. Εγώ σήμερα δεν είμαι εκνευρισμένος, είμαι στεναχωρημένος από το αποτέλεσμα. Οι Ουκρανοί ήταν στα μέτρα μας, παρότι ομάδα με πολλά χρόνια μαζί στη πλάτη της και με προπονητή που έχει βγάλει αράχνες στον πάγκο της.
Εκνευρισμένος είμαι με την ΠΑΕ και κυρίως με τον μεγαλομέτοχο. Ο οποίος συνεχίζει να ανεβάζει τους τόνους χωρίς να υποστηρίζει κάτι τέτοιο σε επίπεδο επένδυσης στο αγωνιστικό τμήμα.

Το έκανε πέρυσι, ανεβάζοντας τις απαιτήσεις μίας ομάδας που είχε το μισό της ρόστερ από τις ακαδημίες. Τότε βέβαια υπήρχε ο Δώνης που αποτελούσε το εύκολο θύμα ως έλληνας προπονητής αλλά και ως ιδιοσυγκρασία αφού έδωσε ουκ ολίγα πατήματα. Τώρα όμως υπάρχει Στέφενς, τα δεδομένα αλλάζουν. Ο Ολλανδός δεν είναι σίγουρα εύκολος στόχος.

Φέτος ζήτησε πρωτάθλημα, όμως το μπάτζετ του ΠΑΟΚ είναι στο μισό του Ολυμπιακού και η ΚΕΔ ανήκει στον Μαρινάκη. Η μισή Λίγκα είναι δορυφόροι του, διαβάζεις το ρεπορτάζ του για να μάθεις ποιους παίκτες θα πάρει ο Άρης, ο Εργοτέλης, η Καλλονή και άλλοι.
Αυτή η πρακτική του αποτελεί και το βασικό πρόβλημα της ομάδας αυτή τη στιγμή.

Ο Σαββίδης έκανε ένα από τα αυτονόητα. Πήρε μεγάλο προπονητή. Από εκεί και πέρα μάλλον φρενάρει ο ίδιος τη δική του επένδυση.
Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να πει πως έβαλε τόσα χρήματα για να εξυγιάνει την ΠΑΕ και πως τα κεφάλαια για την ανάπτυξη του αγωνιστικού τμήματος θα μπούνε σε βάθος χρόνου. Προσωπικά η ομάδα μου αρέσει, βλέπω προοπτική. Θα μπορούσα να την αντέξω και χωρίς τα μπαμ και τα μπουμ. Όμως αυτή η προσπάθεια που κάνει ο μεγαλομέτοχος για να ανεβάσει το πρεστίζ του κόντρα σε αυτό που ρεαλιστικά συμβαίνει, με βρίσκει κάθετα αντίθετο.

Την ώρα που ο μεγαλομέτοχος ισχυρίζεται πως μιλάει με τον Ροναλντίνιο, έχει επαφές με τους μάνατζερ των Ντρογκμπά και Μπερμπάτοφ, η ομάδα έπαιζε με μία μεταγραφή που έγινε καθυστερημένα και ο παίκτης ήταν ανέτοιμος – Λούκας – ενώ δεν έχει αποκτήσει την βασική του ανάγκη, τον παίκτη που θα προσθέσει σημαντικά χαρακτηριστικά, κενό γνωστό εδώ και 1,5 χρόνο όταν και έφυγε ο Βιεϊρίνια για τα ξένα.

Μέχρι στιγμής, η διαφορά στην ομάδα και την εικόνα της, γίνεται λόγω της προσωπικότητας του προπονητή και βέβαια προσθηκών που αρχικά χλευάστηκαν, όπως αυτές των Τζιόλη και Βίτορ. Επιλογές που ουδεμία σχέση έχουν με τον Ρώσο σκάουτ ο οποίος εμφανίζεται από τον Σαββίδη να είναι υπεύθυνος του μεταγραφικού σχεδιασμού της ομάδας. Ο άνθρωπος φάντασμα, για τον σχεδιασμό φάντασμα.
Μπροστά μας έχουμε πολύ δρόμο ακόμη, αλλά εδώ θα είμαστε για να τον διαβούμε.

Την άλλη εβδομάδα πάμε Ουκρανία για το θαύμα. Η ομάδα, αν είναι σοβαρή μπορεί να διεκδικήσει κάτι, αρκεί να βάλει πρώτη γκολ. Οι πιθανότητες δεν είναι πολλές, αλλά ΠΑΟΚ είσαι. Σου αρέσουν τα δύσκολα.

ΥΓ Η άδεια Τούμπα έπαιξε και αυτή το ρόλο της. Για να μη ξεχνιόμαστε

Πηγή: paok24.com