Αυτό από μόνο του, μικρή σημασία έχει, όπως μικρή σημασία έχουν συνήθως τα αποτελέσματα όλων των φιλικών, είτε είναι καλά είτε στραβά κι ανάποδα.

Η έκπληξη και μάλιστα πολύ ευχάριστη έκπληξη, ήταν η εικόνα του Παναθηναϊκού ως ομάδα. Στα δικά μου μάτια τουλάχιστον, δεν ήταν κάτι αναμενόμενο. Δεν περίμενα να δω έναν τόσο συμπαγή και καλό Παναθηναϊκό σ' αυτή τη φάση της προετοιμασίας του. Το γιατί δεν το περίμενα, δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία για να το καταλάβει κανείς. Και μόνο η παρουσία στην ενδεκάδα τόσο πολλών παικτών που μετρούσαν ελάχιστες προπονήσεις με την ομάδα και δεν είχαν στα πόδια τους ούτε ένα παιχνίδι με τους νέους συμπαίκτες τους, αρκεί για να εξηγήσει γιατί ο πήχης των προσδοκιών ήταν αρκετά χαμηλός.

Οι παίκτες της Λάτσιο αντιμετώπισαν πριν λίγους μήνες δύο φορές τον Παναθηναϊκό. Από εκείνη την ομάδα που τη νίκησαν άνετα 3-0 στη Ρώμη, είδαν απέναντί τους την Κυριακή μόνο τον Ζέκα. Τους άλλους ούτε που τους είχαν ξαναδεί. Οπωσδήποτε ήταν και γι' αυτούς μια έκπληξη να βλέπουν μια ομάδα εντελώς ξηλωμένη από τη βάση της και να στέκεται απέναντί τους όχι μόνο ανταγωνιστική, αλλά και να είναι καλύτερη κιόλας. Και μιλάμε για μια πολύ πιο ακριβή ομάδα που αγωνίζεται σε ένα από τα πιο δυνατά πρωταθλήματα του κόσμου, η οποία βρίσκεται στο ίδιο στάδιο προετοιμασίας με τον Παναθηναϊκό, δύο εβδομάδες πριν τα επίσημα παιχνίδια της.

Αφήνοντας στην άκρη τις μεγάλες διαφορές που έχει ποιοτικά και ποσοτικά το ρόστερ των δύο ομάδων, ο Παναθηναϊκός αναλογικά έδειξε πολύ καλύτερο πρόσωπο. Όχι ότι έχει ιδιαίτερη σημασία το αποτέλεσμα, αλλά αν ήταν αγώνας μποξ και έπρεπε υποχρεωτικά να κερδίσει κάποιος, σαφώς οι κριτές θα του έδιναν αβίαστα πολύ περισσότερα σημεία. Ήταν μια συμπαγής ομάδα με αρχή, μέση και τέλος, με καλή κυκλοφορία της μπάλας, πίεση από ψηλά, καλά τρεξίματα και σοβαρότητα στην αμυντική λειτουργία της. Με βάση τα όσα είχαμε δει έως τώρα, όλα αυτά ήταν όντως μια ευχάριστη έκπληξη, που δίνει μια γερή πινελιά αισιοδοξίας για το μέλλον, ειδικά στη σκέψη ότι θα υπάρξει μια περαιτέρω μεταγραφική ενίσχυση με 2-3 παίκτες ακόμα, συν τη βοήθεια που θα δώσουν η επιστροφή του Μαυρία και η καλύτερη προσαρμογή όλων των νεοφερμένων.

Φυσικά και δεν αρκεί μια καλή εμφάνιση για να πείσει ότι το ταβάνι αυτής της φουρνιάς είναι πολύ ψηλό. Χρειάζονται περισσότερες και μεγαλύτερες δοκιμασίες σε πιο υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού για να φανεί το εύρος των δυνατοτήτων της. Αναμφίβολα, όμως, ήταν μια πολύ καλή ένεση ηθικού η εικόνα που έδειξε στο ματς με τη Λάτσιο και ήλθε στην κατάλληλη στιγμή για να πείσει τον κόσμο ότι πρέπει να δείξει στην ομάδα μεγαλύτερη εμπιστοσύνη. Βεβαίως και χρειάζεται τεράστια προσπάθεια ακόμα, χωρίς να χαθεί ούτε μια μέρα στο λιγοστό διάστημα που μεσολαβεί μέχρι τη σέντρα του πρωταθλήματος. Είναι σημαντικό όμως να φτιάχνουν το κέφι των παικτών και του κόσμου τέτοιες εμφανίσεις. Όλα γίνονται πιο ανάλαφρα στη συνέχεια, αρκεί να μην παρασυρθεί κανείς και πάρουν αέρα τα μυαλά του.

Το ίδιο σημαντική με την εμφάνιση της ομάδας αυτή την εποχή, ήταν η εικόνα της εξέδρας στη Λεωφόρο. Το ότι γέμισε σχεδόν ένα μικρό γήπεδο δε λέει κάτι ιδιαίτερο, γιατί ακόμα και Αύγουστο μήνα, 12-13 χιλ. θεατές δεν είναι κάτι ιδιαίτερο για μια ομάδα με το ειδικό βάρος του Παναθηναϊκού. Σε ένα φιλικό με τη Σαραγόσα μέσα Αυγούστου πριν μερικά χρόνια, είχαν κατακλύσει το ΟΑΚΑ περισσότεροι από 60 χιλ. φίλαθλοι. Σημασία έχει η αύρα του κόσμου, ο τρόπος που αντιμετώπισαν οι φίλαθλοι την ομάδα. Με εξαίρεση την κακή συμπεριφορά μιας χούφτας ταλαίπωρων που έκαναν πάλι τα δικά τους διακόπτοντας το ματς, ο κόσμος βρέθηκε με κέφι στο πλευρό του Παναθηναϊκού. Έφερε καλή αύρα, ένα άρωμα υγείας και τόνωσε την ελπίδα ότι όλα μπορεί να γίνουν καλύτερα μέσα σ' αυτό το τόσο δύσκολο περιβάλλον.

Πηγή: leoforos.gr