Ο ΠΑΟ θα συνεχίσει να παλεύει για να βρεθεί στα πλέι οφ και θα έχει πάντα μεγάλες αγωνιστικές ανάγκες. Αλλά όλα αυτά κάνουν το σημερινό ματς απίστευτα γοητευτικό: το σημαντικότερο βαθμολογικά αδιάφορο ντέρμπι της ιστορίας.

Πηγαίνοντας για το ντέρμπι, με την ευχή να αρχίσει και να τελειώσει κανονικά (και τα δυο είναι δύσκολα), σκέφτομαι ότι αν έχουμε να κάνουμε με ένα ματς γοήτρου, όπως λέγεται, οι πιθανότητες του Ολυμπιακού να το κερδίσει είναι λιγότερες από αυτές που νομίζουν οι οπαδοί του. Γόητρο υπάρχει, αλλά αυτό έχει να κάνει αποκλειστικά με τον Παναθηναϊκό: δεν νομίζω πως μια νίκη του Ολυμπιακού θα αξιολογηθεί ως κάποιου τύπου κατόρθωμα και θα δοξαστεί. Εκτός κι αν είναι κάποια νίκη με μεγάλο σκορ, σαν αυτές που ονειρεύονται οι πιο φανατικοί από τους οπαδούς του, αλλά αυτό και δύσκολο είναι, και δεν μπορείς να το απαιτήσεις. Στον ΠΑΟ λένε στους παίκτες όλη την εβδομάδα ότι πρέπει να παίξουν για να κερδίσουν για την ιστορία του συλλόγου, αφού η βαθμολογία δεν θα αλλάξει πολύ. Στον Ολυμπιακό δύσκολα μπορεί να πουν το ίδιο: το ματς το μεγάλο είναι την Τετάρτη με την Μπενφίκα, στη Λεωφόρο υπάρχει ένας παραδοσιακός σκληρός αντίπαλος που θα είναι πολύ ψυχωμένος γιατί βλέπει το παιχνίδι ως ιστορική αποστολή. Ο Ολυμπιακός θα παίξει απλά για τους τρεις βαθμούς, θα ψάξει πιστεύω μια επαγγελματική εμφάνιση από αυτές που δίνουν νίκες στο γκολ -το γόητρο είναι του ΠΑΟ υπόθεση αυτή τη φορά. Στο Καραϊσκάκη το πράγμα θα είναι αλλιώς.

Καλύτερος
Ο ΠΑΟ στα ματς γοήτρου είναι συνήθως καλύτερος: ο Ολυμπιακός είναι πιο αποτελεσματικός όταν υπάρχει η υποχρέωση της νίκης για βαθμολογικούς σκοπούς κι όταν από τον ΠΑΟ κινδυνεύει να χάσει κάποιο τίτλο. Νίκες γοήτρου του Ολυμπιακού δεν βλέπω πολλές. Πέρυσι δυο φορές το κίνητρο του γοήτρου βοήθησε τον ΠΑΟ να πάρει δυο ισοπαλίες: ο μπλαζέ και πρωταθλητής από τον Οκτώβριο Ολυμπιακός παραλίγο στο Καραϊσκάκη να χάσει. Πρόπερσι, που τα ματς έπαιζαν μεγάλο ρόλο στη βαθμολογία, ο Ολυμπιακός ήταν και στα δυο καλύτερος. Είχε κάνει ένα σπουδαίο ματς στο Καραϊσκάκη χάνοντας ένα τσουβάλι γκολ και του ήταν στενάχωρη η τελική ισοπαλία (1-1) και κέρδισε εύκολα στην κόλαση του ΟΑΚΑ (0-1) πριν ο Κάκος διακόψει το ματς λόγω της εισβολής των οπαδών. Θυμάμαι επίσης τον ΠΑΟ να παίζει πολύ καλά σε ένα ματς που έγινε κι εκείνο ουσιαστικά για το γόητρο (αυτό που ο Ολυμπιακός κέρδισε 2-1, αλλά που βοήθησε τον ΠΑΟ να σώσει τις εντυπώσεις, κάνοντας σημαία την καταστροφική διαιτησία του Καλόπουλου και όσα ακολούθησαν) και τον θυμάμαι και να κερδίζει κάποτε στο Καραϊσκάκη με 1-0 ένα από τα πιο ανούσια ντέρμπι της ιστορίας, όταν ο Ολυμπιακός ήταν πρωταθλητής ήδη κι ο Εμπεντε κατέβασε ρολά πριν σκοράρει ο Παπαδόπουλος στο τέλος. Ο Ολυμπιακός καταιγιστικός ήταν στο Κύπελλο με δυο τεσσάρες (μία στη Λεωφόρο και μία στο Καραϊσκάκη) όταν κρίνονταν προκρίσεις και αποτελεσματικός ήταν και στη Ριζούπολη, όταν έπιασε από τον λαιμό, από την αρχή, τον τρομαγμένο αντίπαλό του που κιότεψε μπροστά στον απερίγραπτο φανατισμό της εξέδρας -πράγμα που ο Ολυμπιακός δεν έχει πάθει ποτέ.

Σπάνια
Ο Ολυμπιακός είναι σαφώς καλύτερος από πέρυσι, αλλά στα ντέρμπι δεν κρίνεται η συνολική ποιότητα μιας ομάδας: αυτό σπάνια απασχολεί. Αν οι δυο τους έπαιζαν δέκα φορές τότε ναι, η ποιότητα του ρόστερ θα μετρούσε: τώρα μετρά περισσότερο το πάθος, η διαχείριση της πίεσης και των νεύρων, το ποιος θέλει το ματς. Ο ΠΑΟ είναι μαχητικός, σκληρός, ικανός στο να πετύχει ένα γκολ (που μπορεί και να του αρκεί): δεν είναι επ' ουδενί χαμένος από χέρι, εκτός αν τον βραχυκυκλώσουν οι ίδιοι οι οπαδοί του, καταστρέφοντας τη ροή του ματς με επεισόδια, εισβολές κτλ. Ο ΠΑΟ για να έχει τύχη να υπερασπιστεί το καταρρακωμένο γόητρο πρέπει να παίξει: η αίσθηση ότι είναι όλοι έτοιμοι να μπουν μέσα κτλ. μπορεί να διαλύσει τα νεύρα των παικτών του.

Ποιότητα
Ο Ολυμπιακός θα κερδίσει αν εκμεταλλευτεί την επιθετική του ποιότητα, αν βρει χώρους, αν ο Μίτσελ πιέσει τον ΠΑΟ εκεί που πονάει, δηλαδή στα άκρα. Ο ΠΑΟ έχει μια αδύναμη άμυνα, που ο Αναστασίου πρέπει να προστατεύσει, αλλά έχει παίκτες που καταλαβαίνουν πως γι' αυτούς αυτό είναι το ματς της χρονιάς. Και σε τέτοια παιχνίδια η αίσθηση της αποστολής είναι σημαντικότερη καμιά φορά από την ποιότητα.