Ιδού το φως το αληθινό

Στο αεροπλάνο, μου έπιασε την κουβέντα ένας άγνωστος που ταξίδευε χωρίς αποσκευές. «Πηγαίνεις κι εσύ στο Βουκουρέστι, έτσι; Μαζί θα πετάξουμε από Αθήνα και μαζί θα επιστρέψουμε τα ξημερώματα με την πρόκριση. Κερνάω και καφέ». Ξαφνιάστηκα και ζήλεψα λίγο. Ναι, θα ήθελα να είμαι κι εγώ εκεί, όχι ως δημοσιογράφος, αλλά ως φίλαθλος, όπως ήμουν το 2008 στο Σάλτσμπουργκ, ταξίδι-αστραπή το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος για τον αγώνα Ελλάδας - Ρωσίας.

Τέσσερα χρόνια πιο πριν, ήμουν έτοιμος για «καταδρομική εκστρατεία» για τον τελικό του Euro, μέχρι που άκουσα τον ταξιδιωτικό πράκτορα να ζητάει 850 ευρώ (χώρια το εισιτήριο του αγώνα) για εκδρομή ολίγων ωρών χωρίς διανυκτέρευση, οπότε έριξα πάγο. Κράτησα τα λεφτά μου και πήγα διακοπές στην Καραϊβική.

Στρογγυλοκάθισα στη θέση μου, κοίταξα τη στάμπα «World Championships 2006» στην μπλούζα μου και το φιλοσόφησα ψύχραιμα. Συνειδητοποίησα ότι είμαι από τους -πολύ- τυχερούς. Τι να το κάνει το Βουκουρέστι κάποιος που έζησε τους θριάμβους της Εθνικής μπάσκετ στη Σαϊτάμα, στο Βελιγράδι αλλά και αλλού; Ή μήπως δεν ζηλεύουν οι πραγματικοί φίλοι της πορτοκαλί μπάλας την Κωνσταντινούπολη, την Μπολόνια, το Παρίσι, το Βερολίνο, τη Βαρκελώνη, τη Ρώμη;

Μοιάζει σαν να πέρασαν αιώνες από τότε που το μπάσκετ ζούσε τον βραχνά της πρόκρισης. Ακόμα και στην τελική ευθεία του Ευρωμπάσκετ του '87, ο συγχωρεμένος ο Φίλιππος παρασύρθηκε και είπε ότι τα χέρια του τίμιου γίγαντα άγγιζαν (όχι το κύπελλο, αλλά) την πρόκριση! Έκτοτε, βαλθήκαμε να μετράμε τρόπαια. Το ίδιο το ταξίδι έκανε τη ζωή μας πιο όμορφη.

Ακόμη και οι διάσπαρτες αποτυχίες επιβεβαιώνουν τη διαρκή παρουσία της κορυφογραμμής. Δεν είναι από εκείνες που ξεχνιούνται μέσα σε λίγες μέρες, οι νίλες της Εθνικής μπάσκετ. Τα «πώς» και τα «γιατί» του Ευρωμπάσκετ της Σλοβενίας παραμένουν στην επικαιρότητα δύο μήνες μετά το τέλος της διοργάνωσης. Όχι άδικα, εδώ που τα λέμε: αυτή τη φορά, η «επίσημη αγαπημένη» αγωνιά για μία πρόκριση!

Το μπάσκετ καθιέρωσε τις περιλάλητες «wild cards», τα αριστίνδην προσκλητήρια δηλαδή, για να διορθώσει συμπτωματικές ανορθογραφίες και για να κάνει το προϊόν πιο εμπορικό. Η απουσία μίας υπερδύναμης όπως η Ελλάδα κάνει ζημιά όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο ίδιο το Μουντομπάσκετ.

Το ποδόσφαιρο, πάλι, κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Έβλεπα χθες παιχταράδες όπως ο Κριστιάνο ή ο Ζλάταν ή ο Ριμπερί να δίνουν μάχη επιβίωσης και τραβούσα τα μαλλιά μου. Που θα πάει, κάποτε θα το δει και ο Μπλάτερ το φως το αληθινό.

Πηγή: sday.gr