Ασχέτως των μεθόδων που μεταχειρίζονται αυτοί για να κατακτήσουν τις νίκες και τις πρωτιές. Και αυτή είναι μια περίοδος που μετά την πολύ μικρή παρένθεση του πολυμετοχικού Παναθηναϊκού (και του Νικόλα Πατέρα), ο Ολυμπιακός ελέγχει ξανά τα παντα, αλλάζοντας απλώς τον Κόκκαλη με τον Μαρινάκη. Τον δικτάτορα άλλαξαν. Τον μονάρχη. Η μοναρχία σε φόντο κόκκινο διατηρείται και κρατά και αρκετά γερά σε όλα τα θεσμικά και εξωθεσμικά κέντρα.

Δεν έχω ιδέα, εάν και όταν αλλάξει αυτή η εποχή και την διαδεχθεί μια άλλη, αν θα γίνει αυτό με ομαλή διαδοχή, με συναινετική υποχώρηση, με πόλεμο ή με ειρήνη. Δεν ξέρω αν θα αλλάξει το “πολίτευμα” και θα γίνει δικαιότερο και δημοκρατικότερο ή εάν θα αλλάξουν κάποια στιγμή απλώς τα χρώματα του μονάρχη. Δεν είμαι σε θέση καν να προβλέψω, αν η εμπλοκή Σαββίδη και Μελισσανίδη, σε συνδυασμό με την πιθανολογούμενη ανάμειξη Γιαννακόπουλου, επιφέρουν ανάγκη για νέες ισορροπίες (έστω και του τρόμου), που θα κρύβουν αναγκαστικά, περισσότερη ισονομία.

Ξέρω όμως, πως πριν φτάσει κανείς να συζητά για αλλαγές, οφείλει να δείχνει εμπράκτως τις διαφωνίες του. Ξέρω καλά πως πριν στηθούν σε τραπέζια διαπραγματεύσεων οι ισχυροί, πολύ πριν καν “παζαρέψουν” ή πολεμήσουν οι “στρατοί” τους, πολύ πριν απειλήσουν έστω αλλήλους με εχθροπραξίες, κάποιος διαφωνών, κάποιος που ασφυκτιά, κάποιος που σκοπεύει να αντιδράσει, πρέπει να ρίξει βρε αδερφέ, έστω μια μπαλωθιά. Έστω και στον αέρα. Έστω και για την τιμή των όπλων...

Ως τέτοια εκλαμβάνω την κοινή ανακοίνωση ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκού και κυρίως την αγωγή που κατέθεσαν. Και μόνο ως τέτοια, καταρχάς, την καλωσορίζω και την χαιρετίζω. Τα “εύκολα” και τα πρόχειρα, περί “κοινού μετώπου”, δεν σπεύδω να τα υιοθετήσω. Θα περιμένω λίγο ακόμα για να τοποθετηθώ. Αλλά την μπαλωθιά, καλώς τηνε κι ας άργησε...

Πηγή: fatgames.gr