Ο Ολαϊτάν άρχισε να λάμπει στον Ολυμπιακό, ο Φυτανίδης κάνει όσους διάλεξαν τον Λόπεθ να βαράνε την κεφάλα τους στον τοίχο, ο Μάνταλος ανήκει ήδη στην ΑΕΚ και τα δημοσιεύματα υποστηρίζουν το ίδιο για τον Κολοβέτσιο.... Τα είχα γράψει από τον Μάιο. Συγκεκριμένα στις 24/5, μεταξύ άλλων στο άρθρο με τίτλο, “Σωστά Ιβάν. Έλλειψη στρατηγικής...”:

"Τον Σεπτέμβρη, όταν επιβεβαιώθηκε η ανάμειξη Σαββίδη, πρωτο...ψέλλισα πως ο ΠΑΟΚ οφείλει να αρχίσει να “μαζεύει” τους παίκτες που ξέρει και μπορεί να παρακολουθεί κανείς από κοντά και να έχει πλήρη εικόνα και ακριβή πληροφόρηση. Αυτοί είναι ΠΑΝΤΑ οι ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Οι ψίθυροι (όχι μόνο από μένα) έγιναν φωνές τον Γενάρη: Ολαϊτάν, Ντε Βινσέντι, Βασιλακάκης, Φούντας, Λοντίγκιν και πάει λέγοντας. Ο ΠΑΟΚ αδιαφόρησε. Προτίμησαν τους σκάουτ και όχι τα ίδια τους τα μάτια...

Ο Ολυμπιακός πούλησε πολλά διαρκείας κι έκανε μεγάλη λεζάντα όλη την περασμένη δεκαπενταετία, με τους διαφόρους Ριβάλντο, Ζιοβάνι, Ιμπαγάσα κλπ. Τη δυναστεία του όμως τη βάσισε και συνεχίζει να την βασίζει, στους Τζόρτζεβιτς, τους Ανατολάκηδες, τους Γεωργάτους, τους Γιαννακόπουλους, τους Αβραάμ, τους Τζιμπούρ, τους Αμπντούν... Και για να του “βγουν” αυτοί, “σκούπιζε” άλλους τόσους. Έτσι κάνουν παντού οι μεγάλοι και εύρωστοι, ιδιαιτέρως όταν ενδιαφέρονται να εγκαθιδρύσουν κυριαρχία κι όχι να κάνουν μια- δυο περιστασιακές επιτυχίες.

Οργανώνουν τη δική τους παραγωγική διαδικασία, για να βγάζουν με μικρό κόστος παίκτες γαλουχημένους με τη νοοτροπία της ομάδας. Ύστερα, εκμεταλλεύονται το δικαίωμα να τσιμπάνε ό,τι ενδιαφέρον κυκλοφορεί στηγειτονιά τους πρώτα (αποδυναμώνοντας και τον αντίπαλο) και μετά ψωνίζουν κι από μακριά. Κι όσους “περισσεύουν”, τους δανείζουν για να εξελιχθούν αλλά και για να διαμορφώσουν δίκτυο “δημοσίων σχέσεων” με άλλες ομάδες, ώστε όποτε χρειαστεί να ψωνίσουν από κει, να έχουν προτεραιότητα. Κι η Μπάγερν κι η Πόρτο κι ο Άγιαξ κι ο Ολυμπιακός, αυτό κάνουν. Με τον Ολυμπιακό απλώς, να μην επενδύει ιδιαιτέρως στις ακαδημίες.Όλα τα άλλα όμως είναι “πατητούρα”.

Στον ΠΑΟΚ, επειδή εδώ και μια δεκαετία είχε πέσει μεγάλη φτώχεια και η ομάδα μπορούσε να στοχεύσει στους φτηνούς κι ελεύθερους αποκλειστικά, έπαιρνε ποδοσφαιριστές από τα κάτω ελληνικά ράφια, τύπου Σακελαρίου, Γιάννου, Ρομπέρ κλπ. Τώρα όμως υποτίθεται πως αυτό άλλαξε. Η στρατηγική όμως όχι. Γιατί; Πέρα από την αξία κάθε παίχτη, αν αγωνίζεται στην Ελλάδα, έχει κανείς αυτομάτως, ιδία αντίληψη για το χαρακτήρα του, την ανταγωνιστικότητα, τη συμπεριφορά, την ευπάθεια, την σταθερότητα και πολλά ακόμη, που σε έναν που αγωνίζεται έξω, δεν αρκεί ούτε το καλύτερο σκάουτινγκ για να τα μάθει.

Δεν αντιλαμβάνομαι, ο κάθε Σίλντεφελντ, γιατί να είναι προτιμότερη λύση από τον όποιο Ταβλαρίδη, Φυτανίδη, Κολοβέτσιο κλπ; Μήπως γιατί ανακατεύονται μανατζαραίοι, ομάδες, ξένες γλώσσες και... μεταφορικά; Μου λένε, πχ, πως ο Γιώργος Δώνης, εκπροσωπείται στην Βρετανία, από γραφείο ατζέντηδων που έχει επίσης πελάτη τον Κουμάλο. Τόσο... σύμπτωση πια; Και με τον... Βιβιάν; Ποιος είχε γνωριμία εκεί;"

Δε βαριέστε... Λεφτά, υπάρχουν.

Πηγή: fatgames.gr

Ελλάδα Ποδόσφαιρο ΠΑΟΚ SPORTS