Με αντίπαλο την εσωστρέφεια

Αν ο ΠΑΟΚ χάσει, o Παναθηναϊκός πάει φουλ για πρωτιά στα πλέι oφ και πιθανότατα ο μόνος που θα καταφέρει να τον ανταγωνιστεί σοβαρά είναι ο Ατρόμητος, αν δεν ηττηθεί στην Τρίπολη.

O μεγάλος κίνδυνος για τον ΠΑΟΚ δεν είναι να χάσει από τον Παναθηναϊκό, αλλά να παραμείνει η τιμωρία του μετά από την έφεση (;) να του αφαιρεθούν βαθμοί από τη βαθμολογία των πλέι oφ και να βρεθεί να παίζει διπλούς προκριματικούς για το Γιουρόπα Λιγκ από τις αρχές Ιουλίου. Θα έχει λογικά αντιπάλους του χεριού του, αλλά δύσκολα θα καταφέρει να κάνει μια σωστή προετοιμασία.

Τίποτα
Σε γενικές γραμμές τίποτα από όσα έγιναν στη Θεσσαλονίκη μετά την ήττα στο Κύπελλο, δεν μπορεί να θεωρηθεί εκτός λογικής. Ηταν δεδομένο ότι θα υπήρχαν επισκέψεις οπαδών στην προπόνηση και ότι η Τούμπα θα ήταν μισοάδεια στο ματς με τον Αστέρα. Ο κόσμος που σε στηρίζει πιστά και με φανατισμό δεν γίνεται να μην αντιδράσει μετά από μια τέτοια ήττα: ή θα 'ρθει να σου εκφράσει μια κάποια αγανάκτηση ή δεν θα 'ρθει στο γήπεδο και η γνώμη μου είναι ότι πάντα το δεύτερο είναι χειρότερο από το πρώτο. Επίσης δεν μου έκανε εντύπωση η επικέντρωση των παραπόνων κυρίως στους Ελληνες παίκτες: συμβαίνει πάντα οι οπαδοί να ζητάνε εξηγήσεις από όσους θεωρούν ότι καταλαβαίνουν καλά πού βρίσκονται. Οι αρχηγοί δεν είναι για τα εύκολα, είναι και για τα δύσκολα, ας μην το ξεχνάμε. Η μόνη υπερβολή είναι αυτή η μόνιμη στοχοποίηση του Δημήτρη Σαλπιγγίδη. Αποδεικνύεται ότι ο Σάλπι έκανε κακές επαγγελματικές επιλογές και όταν έφυγε από τον ΠΑΟΚ για τον ΠΑΟ (έχοντας πάντα στο μυαλό του να γυρίσει) και όταν επέστρεψε (όταν και νόμιζε ότι θα καταλάβουν τις αποφάσεις του όλοι). Αλλά δεν βλέπω τι κέρδος έχεις όταν στερείς από την ομάδα τις υπηρεσίες ενός παίκτη οδηγώντας τον σε νευρική κρίση.

Αντιδράσεις
Λογικές μου φάνηκαν και οι αντιδράσεις του Ιβάν Σαββίδη. Οι συσκέψεις, η απαίτηση να του εξηγήσουν το γιατί, τα συγγνώμη στον κόσμο (ειδικά αυτόν που ταξίδεψε στην Αθήνα) ήταν λογικά και απαραίτητα. Επρεπε να γίνουν για να φανεί και ότι η διοίκηση προβληματίζεται, αλλά και δεν τα παρατά. Στη δε παραδοχή ότι η διοίκηση του ΠΑΟΚ δεν κατάλαβε ότι η ομάδα άδειασε μετά τον ημιτελικό με τον Ολυμπιακό και ότι δεν βρήκε κίνητρα για να παίξει με τον ΠΑΟ, διέκρινα και κάποια ψήγματα ειλικρινούς αυτοκριτικής. Βέβαια δεν πιστεύω ότι κάποιος από τους συνομιλητές του Σαββίδη θα τολμήσει να του πει ότι οι μεγάλες ομάδες χρειάζεται να συντηρούν αντιπαλότητες και όχι να προβάλουν την ικανότητα να κάνουν φίλους, αλλά ελπίζω ότι κι αυτό με τον καιρό θα το καταλάβει από μόνος του.

Ενταση
Είναι αλήθεια ότι αυτή τη δύσκολη εβδομάδα εκτονώθηκε κάπως η ένταση: ο ΠΑΟΚ αυτομαστιγώθηκε αρκετά ώστε βάσιμα να μπορεί να πιστεύει κάποιος ότι μετά τη θύελλα θα βγει το ουράνιο τόξο το «δεν είναι κακό να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς» ταιριάζει γάντι. Μόνο που το να σταθεί στα πόδια του δεν εξαρτάται τη δεδομένη στιγμή από αποφάσεις διοικητικές, αλλά από μία αγωνιστική αντίδραση. Αυτή περιμένω να δω στο ματς με τον ΠΑΟ στη Λεωφόρο. Αν υπάρξει, ο ΠΑΟΚ μπορεί να διεκδικήσει την πρωτιά στα πλέι oφ, που είναι μια παρηγοριά κι επιτρέπει μεγάλα όνειρα. Αν δεν υπάρξει, θα μεγαλώσει η εσωστρέφεια που είναι ένας από τους χειρότερους αντιπάλους. Μια ομάδα πρέπει να πανηγυρίζει γιατί πέτυχε έναν στόχο κι όχι γιατί θα φύγει ο Τσιστιακόφ και θα αναβαθμιστεί ο Βρύζας: αυτά, όταν συμβαίνουν, είναι άσχημα σημάδια.

Μυαλό
Ο Παναθηναϊκός θα είναι κομμάτι λαβωμένος. Δυο-τρεις παίκτες του έχουν προβλήματα κι αυτό μικραίνει τη δυνατότητα του Αναστασίου για ροτέισον. Στο Περιστέρι έτρεξε λιγότερο από τα προηγούμενα ματς και δεν κατάφερε να τελειώσει το παιχνίδι: κάπου του βγήκε και η κούραση. Αλλά η αληθινή ερώτηση αύριο είναι αν μπορεί ο ΠΑΟΚ να ανακάμψει αγωνιστικά, δηλαδή αν μπορεί να είναι αξιόπιστος στην άμυνα κι αν μπορεί να παίξει λίγο μυαλωμένα. Κι επειδή η απάντηση δεδομένη δεν είναι, αυτό το ματς είναι για μένα πιο δύσκολο να το διαβάσεις από τον τελικό, που ο ΠΑΟ τον είχε κερδίσει καλά-καλά πριν αρχίσει

Μάγκας
Το πίστευα ήδη πέρυσι, όταν είδα την ομάδα του να χάνει με θαυμαστή αξιοπρέπεια και χωρίς υστερίες τρεις τίτλους σε δέκα μέρες. Ανέβηκε στην εκτίμησή μου ακόμα περισσότερο όταν η Μπενφίκα του, δεκαπέντε μέρες μετά την ταραχή που έπαθε από τον καλύτερο Ολυμπιακό της χρονιάς στη Λισσαβώνα, ήρθε στο Καραϊσκάκη κι έκανε ένα σούπερ παιγνίδι. Μετά τον τρόπο που απέκλεισε τη Γιουβέντους έχω τη βεβαιότητα: ο καθόλου διαφημισμένος Ζόρζε Ζεσούς είναι ο καλύτερος Πορτογάλος προπονητής αυτό τον καιρό. Δεν έχει τα κολλήματα και την αλαζονεία του Μουρίνιο, είναι πολύ πιο ψημένος από τον Βίλας-Μπόας, δεν έχει το κόμπλεξ του βοηθού που κουβαλάει ο Κεϊρός και δεν τον έχει φτιάξει η Πόρτο κι ο Ντα Κόστα όπως τόσους και τόσους άλλους. Κυρίως όμως ο Ζεσούς έχει μια σπάνια για προπονητή ικανότητα κι αυτή την είδαμε στα δυο ματς με τη Γιουβέντους: η Μπενφίκα του ξέρει να παίξει με χαρακτηριστική ευκολία κάθε είδος ποδοσφαίρου του καιρού μας. Μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας κάνοντας κατοχή μπάλας που θα ζήλευε και η Μπάρτσα, μπορεί να παίξει υποδειγματικά με αντεπιθέσεις, μπορεί να παίξει και κατενάτσιο, αφού ο προπονητής της έχει αξιοποιήσει το δίδυμο Λουιζάο-Γκαράι εντυπωσιακά.

Οι καλύτεροι προπονητές της εποχής μας ξέρουν να διδάσκουν ένα πράγμα: όλοι εχουν ειδικότητες και η επιτυχία τους εξαρτάται από το αν θα βρεθούν σε μια ομάδα με υλικό που ταιριάζει στο σχέδιό τους. Ο Ζεσούς είναι ο μόνος που βλέπω που μπορεί με τους ίδιους παίκτες να κάνει τελείως διαφορετικά πράγματα: την Πέμπτη το βράδυ έδειξε στους Ιταλούς τι σημαίνει άμυνα! Επίσης είναι άνθρωπος με μεγάλη καρδιά: πέρυσι τα έχασε όλα, αλλά δεν τα παράτησε, επέστρεψε και σε ένα μόνο χρόνο διεκδικεί ότι η ατυχία (κυρίως) του στέρησε. Και καταρτισμένος και μάγκας! Μπράβο του.

Καλοκαιρινός Κολίνα
Είναι οριστικό και αναμένεται μόνο η τυπική ανακοίνωση. Ο Πιερλουίτζι Κολίνα, πριν ταξιδέψει για τη Βραζιλία, έρχεται στην Ελλάδα για να διδάξει στο σεμινάριο των διαιτητών και να επιμεληθεί και τα σχετικά τεστ στις 6 Ιουνίου: θα μείνει εδώ για περίπου μία εβδομάδα. Η ΟΥEΦA έκανε δεκτό το σχετικό αίτημα της ΕΠΟ κι αναμένεται ο Ιταλός να κάνει και τις προτάσεις του, αν και εφόσον του ζητηθεί να υποδείξει κάποιον ξένο παλιό διαιτητή ικανό να αναλάβει τη θέση του αρχιδιαιτητή στην Ελλάδα πράγμα που θα γίνει αν φυσικά η Σούπερ Λίγκα αναλάβει να καλύψει το κόστος της θητείας του. Με το καλό να τον δούμε και να τον ακούσουμε.