θυμάμαι πέρυσι τον ενθουσιασμό που προκάλεσαν στην πρεμιέρα παίκτες όπως ο Μπαντιμπανγκά, ο Μπαμπάμ, ο Μπεν, ο Τόρες και δεν αναφέρομαι στους πολλούς νεοφερμένους του Ολυμπιακού, του ΠΑΟΚ, του Παναθηναϊκού στους οποίους οι εφημερίδες κάνουν πάντα αφιερώματα. Και φέτος είχαμε κάμποσους νεοφερμένους που ξεχώρισαν. Ο Ντουμίτρου, που πέτυχε το γκολ της νίκης της Βέροιας επί της Ξάνθης στο ωραιότερο ματς της πρεμιέρας, φάνηκε μια χαρά παίκτης, οι δυο σκόρερ της Κέρκυρας, ο Ναγιάρ και ο Καϊκούτ έδειξαν καλά στοιχεία, ο Περέιρα ήταν ο καλύτερος του ΠΑΟΚ, ο Γουόρντεν τρέλανε σε κάποιες φάσεις τους αμυντικούς του ΠΑΟ, ενώ και παίκτες γνωστοί όπως ο Αφελάι και ο Κασάμι του Ολυμπιακού κι ο Ομπότο της Ξάνθης έδειξαν αμέσως ότι έχουν κλάση και ικανότητες -όμως, κακά τα ψέματα, η πρεμιέρα αυτή τη φορά είχε ως πρωταγωνιστές κάποιους παλιούς που την τέχνη δεν την ξέχασαν.

Ο ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ έδωσε τη νίκη στον ΟΦΗ κόντρα στον Παναιτωλικό κι ο Παπάζογλου άνοιξε λογαριασμό στον Ατρόμητο υπογράφοντας την πρώτη νίκη της ομάδας κόντρα στον ανανεωμένο Πλατανιά. Ο Μπεν με την περσινή του φόρα καθάρισε για τη Βέροια πετυχαίνοντας το δεύτερο γκολ κόντρα στην Ξάνθη και δίνοντας στον Ντουμιτρίου την ασίστ για το γκολ της νίκης, ο Μπαράλες πέτυχε ένα από τα ωραιότερα γκολ της πρεμιέρας, αλλά αυτό δεν έδωσε τίποτα στον Αστέρα που με το μυαλό στη Μακάμπι έχασε από τον ΠΑΣ με 3-1. Τον ΠΑΣ που είχε ως πρωταγωνιστές τον Τσάβες (όπως και πέρυσι στην πρεμιέρα) και τον πάλιουρα πλέον Ιλιτς.

ΟΙ ΟΜΑΔΕΣ που είδαμε στην πρεμιέρα μπορεί να αλλάξουν, κάποιες θα κάνουν μεταγραφές αυτή την τελευταία εβδομάδα, που έχουν ακόμα δικαίωμα και τα όποια οριστικά συμπεράσματα για την δυναμικότητά τους θα βγουν με τα πρωτοβρόχια. Απλά κάποια πράγματα επιβεβαιώθηκαν με το καλημέρα. Ποια είναι αυτά; Το πρώτο ότι στον Ολυμπιακό με αντιπάλους καμιά δεκαριά ομάδες του πρωταθλήματος, θα αρκεί ένα καλό μισάωρο όχι μόνο για να κερδίσει, αλλά και για να προσφέρει στο Καραϊσκάκη θέαμα -τουλάχιστον έως ότου νιώθουν οι παίκτες του την ανάγκη να διασκεδάσουν τον κόσμοανάγκη που το Σάββατο στο δεύτερο ημίχρονο δεν ένιωσαν. Το δεύτερο συμπέρασμα της πρεμιέρας είναι ότι ο ΠΑΟΚ χρειάζεται ενισχύσεις και σοβαρές, αν θέλει να μη ζήσει μια από τις πιο αδιάφορες χρονιές της πρόσφατης ιστορίας του. Το τρίτο ότι οι ελάχιστες ομάδες που είναι πιο ενισχυμένες από πέρυσι (η Καλλονή π.χ., αλλά και η Βέροια) μπορούν να ελπίζουν βάσιμα ότι θα έχουν μια ήσυχη χρονιά. Το τέταρτο ότι για τη μάχη της σωτηρίας θα εμπλακούν πολλοί, αρκεί οι νεοφώτιστες ομάδες (Κέρκυρα και Νίκη) να αποδειχτούν ανταγωνιστικές: όσο αυτές αντέχουν κανείς δεν θα είναι χαλαρός και ήρεμος. Το πέμπτο ότι ο φιλόδοξος ΠΑΟ εξαρτάται φέτος πολύ περισσότερο από τον Μπεργκ, αφού όλοι τον ψάχνουν βέβαιοι ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά: επιβάλλεται, όπως φάνηκε με τον Λεβαδειακό, να παίρνουν επιθετικές πρωτοβουλίες και οι υπόλοιποι.

ΠΑΝΤΩΣ αναζητώντας όσους θα κινδυνέψουν, ας δούμε απόψε και το ματς του Πανιωνίου με τον Εργοτέλη. Και οι δύο είναι από τα μεγάλα μυστήρια του πρωταθλήματος...

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Sportday στις 25/8