Ψάχνοντας λίγη στήριξη

Δεν ήταν κακή η κλήρωση του Ολυμπιακού. Σε άλλες εποχές θα λέγαμε ότι είναι απίθανο να προκριθεί στους «16», αφού η Ατλέτικο Μαδρίτης ήταν φιναλίστ του περσινού τελικού και η Γιουβέντους είναι η Γιουβέντους, όμως αυτό το ζευγάρι δεν είναι πιο δυνατό από την Παρί του «Ιμπρα» και την Μπενφίκα και πέρυσι με αυτές ο Ολυμπιακός δεν τα πήγε άσχημα. Η Μάλμε είναι επικίνδυνη, όπως όλες οι σκανδιναβικές ομάδες ειδικά τον Σεπτέμβριο, ενώ και το πρόγραμμα πολύ καλό δεν είναι, όμως από το να έχεις από το τέταρτο γκρουπ τη Μονακό ή τη Ρόμα ή τον ΑΠΟΕΛ, προτιμότεροι είναι οι Σουηδοί. Το θέμα πάντως του Ολυμπιακού είναι και το πόσο έτοιμος θα είναι, αλλά και πώς θα παραταχθεί. Θα κάνει ακόμα δυο (ή μήπως τρεις;) μεταγραφές, κι ο Μίτσελ ακόμα δεν έχει δει τον Ντουρμάζ, τον Μπενίτεθ και τον Σιόβα απολύτως υγιή. Ο Ολυμπιακός είναι υπό διαμόρφωση, οι περιπτώσεις του ΠΑΟ και του ΠΑΟΚ είναι διαφορετικές.

Μαθήματα
Νομίζω ότι τα προχθεσινά ματς με τη Μίντιλαντ και τη Ζίμπρου, που έδωσαν ο ΠΑΟ κι ο ΠΑΟΚ μπορεί να αποδειχτούν και για τις δυο ομάδες δύο χρήσιμα μαθήματα νοοτροπίας. Και στον ΠΑΟ (υπογείως…), αλλά κυρίως στον ΠΑΟΚ υπάρχει μια γκρίνια για τη μεταγραφική πολιτική των συλλόγων. Στον ΠΑΟ ο κόσμος περίμενε δύο – τρεις προσθήκες ελεύθερων ή δανεικών παικτών (τύπου Πράνιτς ή Αμπέντ) ώστε να μεγαλώσει το ρόστερ της ομάδας: όλοι καταλαβαίνουν πως όσο η λιτότητα συνεχίζεται, δεν μπορεί να υπάρξουν πολυτέλειες. Στον ΠΑΟΚ η συζήτηση είναι μάλλον διαφορετική, αφού ο Σαββίδης έχει βάλει ψηλά τον πήχη των απαιτήσεων κι ο κόσμος δυσκολεύεται να καταλάβει το γιατί του φρεναρίσματος, από τη στιγμή μάλιστα που τα μεν έσοδα δεν μειώθηκαν, τα δε έξοδα δεν αυξήθηκαν, αφού δεν πληρώνονται ούτε καν τα χρέη στο Δημόσιο μέσω μιας ρύθμισης. Επειδή δεν μπορεί να κάνουμε τους λογιστές στο πορτοφόλι του Αλαφούζου ή του Σαββίδη, δεχόμαστε την επιλογή της πολιτικής και κριτικάρουμε τις ομάδες για αυτό που είναι κι όχι για αυτό που οι οπαδοί θα περίμεναν. Υπό αυτό το πρίσμα τα ματς της Πέμπτης είναι διδακτικά.

Εγρήγορση
Ο ΠΑΟ κέρδισε τη Μίντιλαντ γιατί αυτή τη φορά υπήρξε εγρήγορση από τον πάγκο κι όχι ταραχή, όπως στη ρεβάνς με τη Σταντάρ Λιέγης στη Λεωφόρο. Μετά το πρώτο κακό εικοσάλεπτο ο Αναστασίου άλλαξε το αρχικό 4-2-3-1 σε κάτι που έμοιαζε με 4-1-3-2, γέμισε το κομμάτι του γηπέδου μπροστά από την άμυνα του ΠΑΟ με παίκτες οδηγώντας τους παίκτες της Μίντιλαντ στο πλάι, έστειλε τον Ατζαγκούν πιο κοντά στον Καρέλη κι όλα απλοποιήθηκαν. Ο ΠΑΟ, παρά την απουσία του Μπεργκ, πέτυχε δυο γκολ κι έχασε κι άλλα δύο εύκολα και προκρίθηκε χωρίς ποτέ να καρδιοχτυπήσει.

Επιστράτευση
Το ίδιο και ο ΠΑΟΚ. Η επιστράτευση που κήρυξε ο Σαββίδης ξύπνησε τους πάντες, ο Αναστασιάδης χρησιμοποίησε τους βασικούς χωρίς να τιμωρήσει (όπως πριν το πρώτο ματς με τη Ζίμπρου) ή να ξεκουράσει (όπως πριν το ματς με την Καλλονή) κανέναν, κι ο ΠΑΟΚ με την καλή του ενδεκάδα για πρώτη φορά στο γήπεδο κέρδισε άνετα. Το ματς είναι διδακτικό για τον Αναστασιάδη: καλώς ή κακώς δεν μπορεί να αφήνει έξω βασικούς, όσο οι πιο μικροί δεν ωριμάζουν. Επειδή έχω την εντύπωση ότι λειτουργεί πιο πολύ ως παιδαγωγός και λιγότερο ως προπονητής, δεν ξέρω αν το έχει καταλάβει.

Ανάσα
Ο ΠΑΟΚ και ο ΠΑΟ δεν θα βελτιώνονταν εντυπωσιακά αν είχαν μια δυο προσθήκες ακόμα – δεδομένου ότι οι παίκτες που θα μπορούσαν να αποκτήσουν, με βάση την οικονομική πολιτική τους, δεν θα ήταν πολύ καλύτεροι από τους υπάρχοντες ηγέτες των ομάδων τους. Πιο πολύ και από τις μεταγραφές μετράει η πίστη στις δυνατότητες της ομάδας, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί και δεν μιλάω για την πίστη των παικτών, αλλά των οπαδών κυρίως. Με τις εμφανίσεις τους και ο ΠΑΟ και ο ΠΑΟΚ ζητάνε λίγη στήριξη: ότι έχουν προβλήματα το ξέρουν όλοι. Οι νίκες με τη Μίντιλαντ και τη Ζίμπρου ήταν μια ανάσα. Ελπίζω όχι μια τεχνητή αναπνοή – πράγμα πολύ διαφορετικό.

Κλαύδιος ο Α΄

Η παρουσίαση του Κλάουντιο Ρανιέρι στα ΜΜΕ κατέδειξε αμέσως μια μεγάλη διαφορά του Ιταλού από τον Σάντος: ο νέος ομοσπονδιακός είναι πιο επικοινωνιακός, πιο ευθύς, πιο φιλικός με όλους. Οτι είναι ένας κοσμοπολίτης φάνηκε με το καλημέρα. Είχε να πει καλά λόγια για όλους, όπως συνηθίζεται στις παρουσιάσεις, αλλά είχε και προτάσεις και σχέδια. Δεν ξέρω αν θα καταφέρει να πείσει τους προπονητές της Σούπερ Λίγκας να παρακολουθεί τις προπονήσεις τους, όπως ζήτησε, και δεν ξέρω αν θα του επιτρέψουν οι ομάδες να προπονεί τους μικρούς τους μια δυο φορές τον μήνα, όπως ανήγγειλε. Αλλά η διάθεσή του να ασχοληθεί με τους νέους εποπτεύοντας και τις μικρές ομάδες είναι ένα καλό σημάδι: κάτι παραπάνω θα μάθουν δουλεύοντας μαζί του οι νέοι ομοσπονδιακοί, αυτοί που αναλαμβάνουν τις ομάδες που βρίσκονται πίσω από την Εθνική Ελπίδων.

Ο Ρανιέρι παραδέχτηκε ότι δεν γνωρίζει την ελληνική πραγματικότητα ακόμα, αλλά ήξερε τον Μάνταλο της ΑΕΚ και είπε καλά λόγια για αυτόν, ενώ εντύπωση μου έκανε ότι αποκάλεσε τον Αθανασιάδη «Κλάους», πράγμα που δείχνει μια σχετική μελέτη. Εδειξε καλά ενημερωμένος, είπε πολύ καλά λόγια όχι μόνο για τους παίκτες του, αλλά και για τον Γιώργο Καραγκούνη, τόνισε ότι οι νέοι αρχηγοί θα προκύψουν μετά από εκλογές και ότι ειδικά ο πρώτος αρχηγός πρέπει να είναι κάποιος που «θα μπορεί να βοηθήσει κι αυτόν».

Χθες είδαμε τη χαλαρή, ευγενική, ήπια πλευρά του. Αλλά επειδή τον έχω δει θυμωμένο, ελπίζω να μην τον δούμε ποτέ εκτός εαυτού. Γιατί μπορεί να διαβάζει Κίπλινγκ, αλλά αλίμονο σε όποιον τον θυμώσει...

Μόνο με option

Μάντης δεν είμαι, ωστόσο κάτι μου λέει ότι στον Ολυμπιακό μπορεί να μη γίνουν δύο, αλλά τρεις μεταγραφές μέχρι Δευτέρα. Αν πουληθεί ο Χολέμπας στη Ρόμα, όπως ακούγεται, δεν αποκλείεται το θέμα του Ινσούε να είναι αληθινό. Πιστεύω επίσης ότι θα αποκτηθεί κάποιος στη θέση του Σάμαρη, όσο κι αν ο Μίτσελ δεν τον θεωρεί απαραίτητο. Και τέλος όλα δείχνουν επιστροφή Μήτρογλου. Ο ίδιος πεθαίνει να γυρίσει και το θέμα είναι να δεχτεί η Φούλαμ να τον παραχωρήσει δανεικό με option αγοράς. Γιατί στον Ολυμπιακό δεν θέλουν να τον ξαναστήσουν στα πόδια του και να τον ξαναπάρουν οι Αγγλοι υγιή να τον πουλήσουν...

Πηγή: sday.gr