Τι πρωτάθλημα θέλουμε;

Είχαμε πει τότε οι περισσότεροι ότι η θυσία του ΠΑΣ μπορεί να είναι χρήσιμη γιατί επιτέλους θα καταλάβουν οι ΠΑΕ ότι δεν μπορεί να χρωστάνε. Αμ δε...

Tο Σάββατο υποβιβάστηκε αυτοβούλως, γιατί δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει τα χρέη του, ο ΟΦΗ. Η μοίρα το 'θελε η απόφαση αυτή να βγει πριν από το ματς με τον ΠΑΣ. Είδα στην ιστορία έναν συμβολισμό: ήταν σαν μήνυμα ότι σε αυτή τη χώρα τίποτα δεν αλλάζει και κανείς δεν διορθώνεται.

Δάκρυα
Υπήρξαν πολλά δάκρυα για τον ΟΦΗ, πράγμα λογικό: μιλάμε για μια από τις μεγαλύτερες ομάδες της Ελλάδας που τη μεγαλοσύνη της την απέδειξε πολλές φορές. Υπήρξε ο πολύ ανταγωνιστικός ΟΦΗ της δεκαετίας 1985-95, υπήρξε ο ΟΦΗ του ξεσηκωμού κόντρα στην οικογένεια Βαρδινογιάννη, υπήρχε ο ΟΦΗ ο τελευταίος, αυτός που πνιγμένος από τα χρέη, άντεξε μια τετραετία στη Super League, ενώ ήταν κάθε χρόνο πρώτο φαβορί για τον υποβιβασμό: μάλιστα πέρυσι για ένα δοκάρι (του Νούνιες στη Λεωφόρο) δεν έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Αυτή η τελευταία περίοδος του ΟΦΗ είναι και η μεγαλύτερη απόδειξη της μεγαλοσύνης του: ομάδες τεράστιες, όπως η ΑΕΚ ή ο Αρης, όταν βρέθηκαν με απαγόρευση μεταγραφών λόγω χρεών, δεν άντεξαν ούτε δυο χρόνια καλά-καλά. Ο ΟΦΗ έβγαλε τέσσερα κι ακόμα και φέτος, τσακισμένος, μελλοθάνατος και αδύναμος, έκανε μια νίκη κόντρα στον ΠΑΟΚ που είναι η πιο απίθανη και η πιο συναρπαστική που 'χει κάνει ομάδα στο πρωτάθλημα. Κανείς δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον ΟΦΗ. Αλλά η μεγαλοσύνη του δεν μπορούσε να τον κρατά και στην κατηγορία κόντρα στη λογική. Δεν άντεχε να χρωστάει άλλο.

Ερώτηση
Ο (αυτο)υποβιβασμός του ΟΦΗ γεννά μια ερώτηση για το τι πρέπει στο μέλλον η Σούπερ Λίγκα να κάνει. Οταν υιοθετήθηκαν για την αδειοδότηση τα αυστηρά κριτήρια της ΟΥΕΦΑ, η Λίγκα τρομαγμένη από την προοπτική να δει να υποβιβάζονται σε μια χρονιά 7-8 ομάδες, άλλαξε τις ποινές για τους μη αδειοδοτημένους με τη βοήθεια της ΕΠΟ. Η ΕΠΟ είδε το πράγμα με ανακούφιση. Για να αδειοδοτηθούν ομάδες όπως η ΑΕΚ π.χ., ο Σοφοκλής Πιλάβιος έχανε καλοκαιριάτικα τον ύπνο του για μια διετία, ψάχνοντας τρύπες στις κατά τα άλλα σαφέστατες ευρωπαϊκές διατάξεις. Ο ίδιος ο ΟΦΗ έπαιξε ένα χρόνο χωρίς πιστοποιητικό, κόντρα σε κάθε νομιμότητα: έκαναν και γι' αυτόν τα στραβά μάτια, όπως έκαναν δυο χρόνια για την ΑΕΚ ή τον Αρη. Οταν άλλαξαν οι ποινές, μια σειρά από ομάδες έζησαν ένα παρατεταμένο μαρτύριο: κάθε χρόνο η θηλιά έσφιγγε και πιο πολύ μέχρι που κάποιοι πήγαν στη Γ' Εθνική από ασφυξία. Ο Ηρακλής, η Λάρισα, η ΑΕΚ, ο Αρης, ο Πανσερραϊκός -ο κατάλογος είναι μακρύς.

Τι θέλουμε
Κάθε φορά που μια ΠΑΕ διαλύεται κοντά στην όποια συγκινησιακή φόρτιση προστίθεται ο ίδιος πάντα προβληματισμός για το τι πρωτάθλημα θέλουμε. Αν θέλουμε ένα πρωτάθλημα στο οποίο να παίζουν μεγάλες ομάδες πνιγμένες στα χρέη πρέπει αυτές να διευκολύνονται να υπάρχουν -τουλάχιστον μέχρι να αρχίσουν να έρχονται τα φιρμάνια με τις αφαιρέσεις βαθμών από τη ΦΙΦΑ: αυτά δεν τα γλιτώνεις. Αν πάλι θέλουμε ένα πρωτάθλημα με νοικοκυρεμένα σωματεία, που να πληρούν τα κριτήρια της ΟΥΕΦΑ στην εξέταση των φακέλων τους, τότε θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δούμε μια Super League με ακόμα περισσότερες ομάδες χωρίς ιστορία. Στην Ελλάδα χρέη και ιστορία πάνε μαζί. Η πίεση του κόσμου για διακρίσεις οδηγεί σε οικονομικά ανοίγματα: κόσμο έχουν μόνο οι ομάδες με ιστορία.

Πουλώντας
Τι θα ήταν το καλύτερο; Να αλλάξουν οι αντιλήψεις. Να καταλάβουμε ότι στόχος μιας ΠΑΕ πρέπει να είναι να κλείνει τη σεζόν με κέρδη και οι οπαδοί γι' αυτό να πιέζουν. Να καταλάβουμε ότι οι εποχές των διευκολύνσεων τελείωσαν και πως κανένας δήμαρχος και κανένας βουλευτής δεν μπορεί να σώσει μια οικονομικά διαλυμένη εταιρεία. Να καταλάβουμε πως αν δεν βρέθηκε πέντε χρόνια κάποιος λεφτάς να αποκτήσει τον ΟΦΗ, τον Αρη, τη Λάρισα είναι αντικειμενικά δύσκολο να βρεθούν επενδυτές και πρέπει οι ομάδες για να υπάρχουν να ποντάρουν στην ανάδειξη και την αξιοποίηση Ελλήνων ποδοσφαιριστών: πουλώντας έναν Μανωλά π.χ. ο ΟΦΗ θα είχε ξοφλήσει τα χρέη του.

Μάθημα
Ολα αυτά τα λέω γνωρίζοντας ότι δεν πρόκειται να γίνουν. Απλά τα λέω ελπίζοντας ότι ο υποβιβασμός του ΟΦΗ μπορεί να γίνει μάθημα -κυρίως σε όσους τον αγαπάνε...