Σε μία από τις σοβαρότερες κρίσεις της δεκαετούς προεδρίας του έχει εισέλθει ο Τζιάνι Ινφαντίνο, μετά την κατάρρευση του σχεδίου για την είσοδο ιδιωτών επενδυτών στις εμπορικές δραστηριότητες της FIFA.
Ο Ιταλοελβετός παράγοντας αναγκάστηκε αργά το βράδυ της Παρασκευής 31 Ιουλίου να αποσύρει την πρότασή του για τη δημιουργία της FIFA Forward Enterprise, μιας νέας εμπορικής εταιρείας αποτιμώμενης στα 20 δισ. δολάρια, η οποία θα αναλάμβανε τη διαχείριση των κορυφαίων διοργανώσεων της παγκόσμιας συνομοσπονδίας.
Το σχέδιο προέβλεπε την πώληση ποσοστού περίπου 20% σε εξωτερικούς επενδυτές, με στόχο την άντληση έως 4,2 δισ. δολαρίων. Η FIFA θα διατηρούσε τον έλεγχο της εταιρείας, όμως για πρώτη φορά ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια θα αποκτούσαν άμεση οικονομική συμμετοχή στις διοργανώσεις και στα εμπορικά δικαιώματα του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Η πρόταση προκάλεσε άμεση και σχεδόν καθολική αντίδραση. Συνομοσπονδίες, εθνικές ομοσπονδίες και κορυφαία στελέχη της FIFA κατήγγειλαν έλλειψη διαβούλευσης, αδιαφανείς διαδικασίες και απόπειρα εμπορευματοποίησης περιουσιακών στοιχείων που θεωρούν ότι ανήκουν στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο και όχι σε μία συγκεκριμένη διοίκηση.
Υπό το βάρος της διεθνούς κατακραυγής, ο Ινφαντίνο εγκατέλειψε το σχέδιο και απολογήθηκε για τον διχασμό που προκάλεσε. Η αναδίπλωση, όμως, δεν ήταν αρκετή για να σταματήσει την κρίση. Αντιθέτως, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου στο εσωτερικό της FIFA και μετέτρεψε την επανεκλογή του τον Μάρτιο του 2027 από τυπική διαδικασία σε πραγματική μάχη επιβίωσης.
Εσωτερική ανταρσία και καταγγελίες για «μυστικό σχέδιο»
Το μεγαλύτερο πλήγμα για τον Ινφαντίνο δεν προήλθε μόνο από την UEFA ή τις εθνικές ομοσπονδίες, αλλά από το εσωτερικό της ίδιας της FIFA.
Ο γενικός γραμματέας Ματίας Γκράφστρεμ, σε μήνυμά του προς το προσωπικό, έκανε λόγο για μία «θλιβερή και κατακριτέα σειρά γεγονότων», σημειώνοντας ότι η κρίση ήταν δύσκολο να γίνει κατανοητή και αποδεκτή.
Ο Αρσέν Βενγκέρ, επικεφαλής του τμήματος παγκόσμιας ανάπτυξης ποδοσφαίρου της FIFA, ξεκαθάρισε ότι δεν είχε συμμετάσχει στον σχεδιασμό και ότι πληροφορήθηκε την ύπαρξή του από τα μέσα ενημέρωσης. Χαρακτήρισε, μάλιστα, απολύτως αναγκαία την οριστική εγκατάλειψη του εγχειρήματος.
Ο στενός σύμβουλος του Ινφαντίνο, Κάρλος Κορδέιρο, παραιτήθηκε εκφράζοντας την κατηγορηματική αντίθεσή του, ενώ ο επιχειρησιακός διευθυντής Κέβιν Λαμούρ υποστήριξε ότι τα στελέχη της FIFA παραπλανήθηκαν, περιγράφοντας την πρόταση ως σχέδιο «ενός ανθρώπου».
Η εικόνα μιας διοίκησης που παρουσίασε ένα σχέδιο δισεκατομμυρίων χωρίς να έχουν ενημερωθεί ακόμη και κορυφαία στελέχη της συνομοσπονδίας προκάλεσε βαθύ ρήγμα εμπιστοσύνης.
Η UEFA περνά στην αντεπίθεση
Η UEFA τέθηκε από την πρώτη στιγμή επικεφαλής της αντίδρασης. Η ευρωπαϊκή συνομοσπονδία κατηγόρησε τη FIFA ότι επιχειρούσε να πουλήσει την «ψυχή» του ποδοσφαίρου και ότι ξεπέρασε μια θεσμική κόκκινη γραμμή.
Το ευρωπαϊκό μπλοκ αμφισβητεί πλέον ανοικτά όχι μόνο τη συγκεκριμένη επιχειρηματική πρόταση, αλλά και τον συνολικό τρόπο διοίκησης του Ινφαντίνο. Η UEFA έχει αποστείλει επιστολή διατήρησης εγγράφων προς τη FIFA για όλο το υλικό που σχετίζεται με τη FIFA Forward Enterprise, αφήνοντας ανοικτό ακόμη και το ενδεχόμενο νομικών ενεργειών.
Ανάλογη στάση τήρησε η CONCACAF, η οποία ανακοίνωσε ότι έχασε την εμπιστοσύνη της στην ηγεσία της FIFA, ενώ η ασιατική συνομοσπονδία AFC χαρακτήρισε «εντελώς απαράδεκτη» την απουσία ουσιαστικής διαβούλευσης και ζήτησε θεσμικές μεταρρυθμίσεις.
Η κατάσταση έγινε ακόμη δυσκολότερη όταν εθνικές ομοσπονδίες άρχισαν να αποσύρουν επισήμως τις επιστολές υποστήριξης που είχαν αποστείλει για την επανεκλογή του Ινφαντίνο.
Ουαλία, Σουηδία, Σερβία, Αγγλία και Ελλάδα συγκαταλέγονται στις ομοσπονδίες που απέσυραν ή γνωστοποίησαν ότι αποσύρουν τη στήριξή τους. Η γερμανική ομοσπονδία δήλωσε ότι δεν υποστηρίζει την υποψηφιότητά του, ενώ η ολλανδική ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να τον ψηφίσει.
Τα σενάρια παραίτησης και η αφρικανική σανίδα σωτηρίας
Οι συζητήσεις για πρόωρη αποχώρηση του Ινφαντίνο έχουν πλέον ενταθεί. Μέχρι στιγμής, πάντως, ο πρόεδρος της FIFA δεν έχει ανακοινώσει πρόθεση παραίτησης και εξακολουθεί να προετοιμάζεται για τη διεκδίκηση νέας θητείας.
Παράλληλα, επιχειρεί να διατηρήσει τη στήριξη των μικρότερων και οικονομικά ασθενέστερων ομοσπονδιών, πάνω στις οποίες οικοδόμησε την εκλογική του ισχύ από το 2016.
Σημαντικοί Αφρικανοί παράγοντες έχουν εκφράσει δημόσια την υποστήριξή τους προς το πρόσωπό του, ενώ θετικές δηλώσεις έχουν γίνει και από ομοσπονδίες της Μέσης Ανατολής και της Ασίας. Η αφρικανική συνομοσπονδία CAF, η οποία διαθέτει 54 ψήφους, δεν έχει ακόμη λάβει επίσημη θέση.
Ο Ινφαντίνο γνωρίζει ότι το εκλογικό αποτέλεσμα δεν θα κριθεί μόνο στην Ευρώπη. Κάθε μία από τις 211 ομοσπονδίες-μέλη της FIFA διαθέτει μία ψήφο, ανεξαρτήτως μεγέθους και ποδοσφαιρικής ισχύος.
Οι αντίπαλοί του θα πρέπει, επομένως, να βρουν έναν υποψήφιο ικανό να συσπειρώσει όχι μόνο την UEFA, αλλά και σημαντικό αριθμό χωρών από την Αφρική, την Ασία, την Ωκεανία και την αμερικανική ήπειρο.
Το Reuters παρουσίασε ήδη τα πέντε πρόσωπα που έχουν αρχίσει να συζητούνται ως πιθανές εναλλακτικές λύσεις για την προεδρία της FIFA. Κανείς δεν έχει ανακοινώσει επισήμως υποψηφιότητα, όμως η αναζήτηση διαδόχου βρίσκεται πλέον σε πλήρη εξέλιξη.
Βίκτορ Μονταλιάνι – Ο ισχυρός άνδρας της CONCACAF
Ο πρόεδρος της CONCACAF, Βίκτορ Μονταλιάνι, θεωρείται ένας από τους σοβαρότερους πιθανούς αντιπάλους του Ινφαντίνο.
Ο Καναδός παράγοντας φέρεται να εξετάζει το ενδεχόμενο διεκδίκησης της προεδρίας, διαθέτοντας το σημαντικό πλεονέκτημα της διοικητικής εμπειρίας σε μία από τις έξι ηπειρωτικές συνομοσπονδίες.
Η CONCACAF απέρριψε το σχέδιο εισόδου ιδιωτικών κεφαλαίων στη νέα εμπορική εταιρεία της FIFA, χωρίς όμως να φτάσει στην ακραία σύγκρουση που επέλεξε η UEFA. Αυτή η πιο ισορροπημένη στάση θα μπορούσε να επιτρέψει στον Μονταλιάνι να εμφανιστεί ως υποψήφιος σύνθεσης ανάμεσα στην Ευρώπη και στις μικρότερες ομοσπονδίες.
Παράλληλα, η επιτυχής διεξαγωγή του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026 στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Μεξικό και στον Καναδά ενίσχυσε το διεθνές του κύρος.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν θα επιλέξει να συγκρουστεί τώρα με τον Ινφαντίνο ή εάν θα προτιμήσει να διεκδικήσει ξανά την ηγεσία της CONCACAF και να περιμένει την επόμενη εκλογική ευκαιρία.
Αλεξάντερ Τσέφεριν – Ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής εξέγερσης
Ο Αλεξάντερ Τσέφεριν αποτελεί τον πλέον προφανή ευρωπαϊκό αντίπαλο του Ινφαντίνο.
Ο Σλοβένος πρόεδρος της UEFA απείχε από τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, έπειτα από σειρά συγκρούσεων ανάμεσα στις δύο συνομοσπονδίες για πειθαρχικά, αγωνιστικά και διοικητικά ζητήματα.
Η UEFA εξελίχθηκε στον βασικό οργανωτή της αντίδρασης κατά της FIFA Forward Enterprise, με τον Τσέφεριν να έχει πλέον τη δυνατότητα να μετατρέψει τη θεσμική σύγκρουση σε προσωπική εκλογική αναμέτρηση.
Διαθέτει την υποστήριξη της ισχυρότερης οικονομικά ποδοσφαιρικής ηπείρου και εμπειρία στη διαχείριση μεγάλων διοργανώσεων. Θα πρέπει, όμως, να ξεπεράσει τη δυσπιστία ομοσπονδιών εκτός Ευρώπης, οι οποίες φοβούνται ότι μία ευρωπαϊκή προεδρία θα περιορίσει τη χρηματοδότηση και την επιρροή τους.
Δεν είναι επίσης δεδομένο ότι ο Τσέφεριν επιθυμεί να εγκαταλείψει την UEFA για να εισέλθει σε μία δύσκολη και αβέβαιη παγκόσμια εκλογική μάχη.
Σεΐχης Σαλμάν μπιν Ιμπραΐμ Αλ Χαλίφα – Η ασιατική επιλογή
Ο πρόεδρος της AFC και ανώτερος αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της FIFA, Σεΐχης Σαλμάν μπιν Ιμπραΐμ Αλ Χαλίφα, διαθέτει ένα από τα ισχυρότερα θεσμικά βιογραφικά μεταξύ των πιθανών διεκδικητών.
Ο παράγοντας από το Μπαχρέιν είχε ήδη διεκδικήσει την προεδρία της FIFA το 2016, όταν ηττήθηκε από τον Ινφαντίνο στον δεύτερο γύρο της ψηφοφορίας.
Τα τελευταία χρόνια έχει διαφοροποιηθεί από επιλογές του σημερινού προέδρου, τασσόμενος κατά της πρότασης για επέκταση του Παγκοσμίου Κυπέλλου σε 64 ομάδες.
Η AFC άσκησε επίσης έντονη κριτική για το σχέδιο ιδιωτικής χρηματοδότησης, υποστηρίζοντας ότι αποκάλυψε θεμελιώδεις αδυναμίες στις διαδικασίες διαβούλευσης και λήψης αποφάσεων της FIFA.
Ο Σεΐχης Σαλμάν διαθέτει ισχυρό δίκτυο στην Ασία και γνώση των εκλογικών συσχετισμών. Παραμένει, ωστόσο, αβέβαιο εάν θα μπορούσε να εξασφαλίσει ευρωπαϊκή υποστήριξη και να εμφανιστεί ως κοινός υποψήφιος ενός ευρύτερου αντι-Ινφαντίνο συνασπισμού.
Νασέρ Αλ-Κελαϊφί – Η υποψηφιότητα της οικονομικής ισχύος
Ο Νασέρ Αλ-Κελαϊφί αποτελεί την πιο εντυπωσιακή, αλλά και την πιο σύνθετη, περίπτωση.
Ο Καταριανός πρόεδρος της Παρί Σεν Ζερμέν έχει εξελιχθεί σε έναν από τους ισχυρότερους παράγοντες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Διαθέτει επιρροή στους συλλόγους, πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων της UEFA και ισχυρές σχέσεις με κυβερνήσεις, επιχειρήσεις και τηλεοπτικά δίκτυα.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι αρχίζουν να εξετάζουν το ενδεχόμενο συσπείρωσης γύρω από το πρόσωπό του.
Η πιθανή υποψηφιότητά του θα στηριζόταν στην οικονομική και πολιτική του ισχύ, καθώς και στη δυνατότητα να γεφυρώσει την Ευρώπη με χώρες της Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Αφρικής.
Από την άλλη πλευρά, η στενή σύνδεσή του με την Παρί Σεν Ζερμέν και το καταριανό αθλητικό σύστημα θα προκαλούσε αναπόφευκτα ερωτήματα για συγκρούσεις συμφερόντων. Μέχρι στιγμής, άλλωστε, δεν υπάρχει σαφής ένδειξη ότι ο ίδιος είναι έτοιμος να εισέλθει στην εκλογική μάχη.
Λίζε Κλάβενες – Η υποψηφιότητα της θεσμικής ανανέωσης
Η πρόεδρος της νορβηγικής ομοσπονδίας, Λίζε Κλάβενες, εκπροσωπεί μία εντελώς διαφορετική επιλογή.
Πρώην διεθνής ποδοσφαιρίστρια και μία από τις πιο προβεβλημένες γυναίκες στη διοίκηση του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, έχει οικοδομήσει το προφίλ της πάνω σε ζητήματα διαφάνειας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεσμικής λογοδοσίας.
Υπήρξε μία από τις δυναμικότερες επικεφαλής της αντίδρασης κατά του σχεδίου πώλησης ποσοστού της FIFA Forward Enterprise και απέκτησε σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο μέσα στην UEFA.
Η νορβηγική ομοσπονδία είχε επίσης εξετάσει την κατάθεση καταγγελίας δεοντολογίας μετά την παρέμβαση που οδήγησε στην αναστολή της τιμωρίας του Αμερικανού επιθετικού Φόλαριν Μπαλογκάν κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Η υπόθεση επανέφερε στο προσκήνιο τα ερωτήματα για τη σχέση του Ινφαντίνο με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, και ενίσχυσε το αίτημα για μεγαλύτερη ανεξαρτησία των πειθαρχικών οργάνων.
Η Κλάβενες θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως υποψήφια ριζικής θεσμικής αλλαγής. Το βασικό της μειονέκτημα είναι ότι δεν διαθέτει ακόμη τα παγκόσμια δίκτυα και την εκλογική επιρροή των προέδρων των ηπειρωτικών συνομοσπονδιών.
Η μάχη αρχίζει πριν στηθούν οι κάλπες
Η εκλογή προέδρου της FIFA έχει προγραμματιστεί για τις 18 Μαρτίου 2027 στο Ραμπάτ του Μαρόκου, στο πλαίσιο του 77ου Συνεδρίου της συνομοσπονδίας. Η προθεσμία υποβολής υποψηφιοτήτων εκπνέει στις 18 Νοεμβρίου 2026.
Μέχρι τότε, ο Ινφαντίνο θα επιχειρήσει να ανασυγκροτήσει τη συμμαχία που του επέτρεψε να κυριαρχήσει στη FIFA από το 2016. Οι αντίπαλοί του, από την άλλη πλευρά, καλούνται να συμφωνήσουν σε ένα κοινό πρόσωπο και να μετατρέψουν τη γενικευμένη αγανάκτηση σε πραγματική εκλογική πλειοψηφία.
Το σχέδιο των 4,2 δισ. δολαρίων αποσύρθηκε, αλλά η πολιτική ζημιά παραμένει. Για πρώτη φορά έπειτα από μία δεκαετία, η εξουσία του Τζιάνι Ινφαντίνο δεν θεωρείται ακλόνητη.
Η κρίση δεν αφορά πλέον μόνο την πώληση ενός εμπορικού ποσοστού. Αφορά το ποιος αποφασίζει για το μέλλον του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ποιος ελέγχει τα δισεκατομμύρια του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και εάν η FIFA θα συνεχίσει με τον ίδιο πρόεδρο ή θα εισέλθει σε μία νέα, εξαιρετικά αβέβαιη εποχή.
Super League
Premier League
Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων
Champions League
Europa League
UEFA Conference League
Bundesliga
Serie A
La Liga
Ligue 1
Superleague 2
Κύπελλο Ελλάδας
Euroleague
Basket League
NBA
Eurocup
Basketball Champions League
Volley
Tennis
Πόλο
Στίβος
Αυτοκίνητο