Η μαγκιά Νίκολιτς στην 11αδα και ο γνωστός στόπερ που έρχεται στην ΑΕΚ!

Η ΑΕΚ στη ρεβάνς με την Λέφσκι ήταν όντως επιβλητική. Ανεξάρτητα με το αν η πρωταθλήτρια Βουλγαρίας ήταν χαμηλοτάβανη ποιοτικά και το εμπόδιο της μέτριο προς μικρό, ο Μάρκο Νίκολιτς παρουσίασε μια ομάδα που ήταν στο 110% πανέτοιμη για να προκριθεί στα αστέρια και αυτό συνέβαλε ώστε η Λέφσκι να φανεί πολύ κατώτερη από ότι όντως είναι στη πραγματικότητα. Με αυτά και με αυτά μέσα σε 14 μήνες η ΑΕΚ του Νίκολιτς πέτυχε και τον τρίτο μεγάλο στόχο της : ξεκίνησε το περσινό καλοκαίρι με το 3/3 στα ευρωπαϊκά προκριματικά αφού τότε ήταν θέμα επιβίωσης όλων η League Phase  του Conference. Συνέχισε με την κατάκτηση ενός πανάξιου και συνάμα υπερβατικού πρωταθλήματος. Και κατέληξε με την πρόκριση της στο "χρυσοφόρο" Τσάμπιονς Λιγκ. Και όλα αυτά μέσα από μια τεράστια βελτίωση της ομάδας αλλά και μια εξόφθαλμη ατομική πρόοδο (είτε μιλάμε για Γιόβιτς/Κοϊτα είτε για Ρότα/Πήλιο, τα χαρακτηριστικά παραδείγματα)!!! 

Αγωνιστικά, πνευματικά, αθλητικά, οργανωτικά η Ένωση ξεκίνησε το ματς της Τετάρτης με την βουλγάρικη ομάδα για να κάνει αυτό που έπρεπε, χωρίς να την νοιάζει ο αντίπαλος. Μπαίνοντας με το μαχαίρι στα δόντια. Προφανώς και ήξερε την διαφορά ποιότητας και με το τρομερό μπουστάρισμα της Αρένας της κατέβηκε στο γήπεδο για να το καθαρίσει νωρίς και έτσι έγινε: 1-0 πριν από το δεκάλεπτο, 2-0 στο 12΄ και 3-0 στο μισάωρο!! Φοβερή στοχο-προσήλωση, σοβαρότητα και νοοτροπία νικητή, άριστο πλάνο που έπνιξε τον αντίπαλο, από τον οποίο ουσιαστικά δεν κινδύνεψε ποτέ. Κανονικά έπρεπε να κερδίσει ακόμη και με διπλάσιο σκορ. Έργο 1000% του κόουτς Νίκολιτς, με ιδιαίτερη αξία πως όλο αυτό το "έργο", το είδαμε στον "Τελικό της 8ετίας" για τους "κιτρινόμαυρους" (όσα χρόνια και η απουσία τους από το Τσάμπιονς Λιγκ)!! 

Στο δια ταύτα: η ΑΕΚ του  σκληρού/αυστηρού/σοβαρού Σέρβου "Χαμαιλέοντα", συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε την περσινή πρωταθληματική της σεζόν. Δηλαδή συνεχίζει να προοδεύει, να εξελίσσεται, να ανεβάζει το επίπεδο της και να σφυρηλατεί  την νοοτροπία της. Ο Νίκολιτς που έχει φτιάξει ένα πολύ συμπαγές γκρουπ, μαζί πλέον και η μεγάλη ατομική ποιότητα που υπάρχει στην ΑΕΚ (τόσο στην 11άδα της, όσο και στον πάγκο της), ήταν οι λόγοι που έφτασε στην πιο άνετη - θριαμβευτική επικράτησή της, σε έναν ακόμη "Τελικό" από τους πολλούς που έχει δώσει και κερδίσει με τον  Σέρβο "δημιουργό" της από το περασμένο καλοκαίρι που την ανέλαβε. 

Η ομάδα που έχει ηγέτη της τον Μάριο Ηλιόπουλο, ο οποίος ακούει ευλαβικά Νίκολιτς & Ριμπάλτα εμφανίστηκε λες και ήταν πανέτοιμη από καιρό στο ραντεβού με το Τσάμπιονς Λιγκ. Γιατί έχει έναν προπονητή που αποδεδειγμένα την τελευταία 10ετία ξέρει να προετοιμάζει ομάδες για τους ευρωπαϊκούς προκριματικούς γύρους και επειδή στα μεταγραφικά αποφασίζουν δυο που συνεργάζονται στο 100 % μεταξύ τους και όπως αποδεικνύεται στοχεύουν σε παίκτες εκεί ακριβώς που πονάει η ομάδα ή με χαρακτηριστικά που θα συμπληρώσουν τα κενά του γκρούπ έτσι ώστε να παίξει ακόμη καλύτερα αυτό που θέλει/σχεδιάζει ο προπονητής. Τόσο απλά αλλά και τόσο...To the point!!!

Η ΑΕΚ την άξιζε αυτή την τεράστια (για τα...κυβικά του κλαμπ) επιτυχία, που την φέρνει στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου φέρνοντας μαζί  δόξα/πρεστίζ, γκλαμουρια και πολύ χρήμα!. Το άξιζε ο νέος ιδιοκτήτης της που σε μόλις δυο χρόνια κατάφερε ότι δεν έχουν καταφέρει 15 χρόνια ο Αλαφούζος (να πάρει πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό) και ο Σαββίδης ( να δει τον ΠΑΟΚ στο Τσάμπιονς Λιγκ). Το αξίζει ο αναμορφωτής της, ο " νέος Ντούσαν Μπάγεβιτς", ο προπονητής της Μάρκο Νίκολιτς που από το ξεκίνημα της δεύτερης σεζόν έδωσε σαφή δείγματα πως συνεχίζει να βελτιώνει την ομάδα του αλλά και παίκτες της. Το αξίζει προφανώς και ο Διευθυντής ποδοσφαίρου, ο Χαβιέρ Ριμπάλτα (γνώστης και σοβαρός), ο οποίος έχει την τύχη να του βγει "λίρα εκατό" (στο... τετράγωνο) η επιλογή προπονητή (Νίκολιτς) αλλά και να τον εμπιστεύεται απόλυτα, δίνοντας του τον πλήρη έλεγχο το αφεντικό (Ηλιόπουλος), λες και δουλεύει σε ευρωπαϊκό κλαμπ.

Παρότι αυτό το καλοκαίρι υπήρξε μια τεράστια απώλεια, με την αποχώρηση του MVP της ομάδας, του χαφ - βαρόμετρο ή αλλιώς "μισή ομάδα", δηλαδή του Ορμπελίν Πινέδα, η ΑΕΚ συνεχίζει να αποδεικνύει πως το "υπέρ-όπλο" της είναι ο Νίκολιτς και το γκρουπ του!!!!! Η ΑΕΚ και χωρίς Πινέδα είναι ένα σύνολο με ξεκάθαρους ρόλους: οι παίκτες της ξέρουν πως και που θα αμυνθούν, τι πρέπει να κάνουν όταν χαθεί η μπάλα, πως και από που θα την κυκλοφορήσουν, πως θα επιτεθούν, πότε θα πρεσάρουν, πως θα βρουν το δίδυμο των φορ (δυο από τους Γιόβιτς/Βάργκα/Ζίνι που και οι τρεις είναι υπέροχοι)!! Η φετινή βερσιόν της ομάδας του Νίκολιτς, χωρίς τον σπουδαίο Πινέδα, δείχνει μεν να ξέρει εξίσου με την περσινή τι κατεβαίνει να παίξει στο γήπεδο αλλά είναι πολύ βελτιωμένη στο passing game (λόγω των προσθηκών που έγιναν στο ρόστερ της).

Κατά συνέπεια, η σεζόν για την ΑΕΚ από την Τετάρτη απέκτησε μια μοναδική λάμψη αλλά συγχρόνως ανέβασε κατακόρυφα και τον βαθμό δυσκολίας. Κι αυτό αφού για ελληνικές ομάδες Πρωτάθλημα και Τσάμπιονς Λιγκ ταυτόχρονα, όταν υπάρχει δεδομένα σοβαρός εγχώριος ανταγωνισμός από δυο ή και τρεις αντιπάλους, σπάνια συνδυάζεται με επιτυχία. Υπάρχει το πρόσφατο παράδειγμα, μόλις πέρσι, του Ολυμπιακού που επέστρεψε με επιτυχία και πρόκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ αλλά του στοίχισε στην Ελλάδα. Οπότε περιμένουμε να δούμε πως θα αντιδράει η ΑΕΚ μετά από μεγάλα κι απαιτητικά ματς στο Τσάμπιονς Λιγκ, την διαχείριση του Νίκολιτς, πόσο θα αντέξει το ρόστερ της το rotation, όπως και στη διάρκεια τι θα κάνει τόσο ενεργειακά, όσο κι από θέματα απωλειών/τραυματισμών. Σίγουρα θα είναι πολύ δύσκολο και συγχρόνως πρωτόγνωρο και για τον προπονητή  και για το γκρουπ του. Με την δική μου εντύπωση/παρατήρηση: το ρόστερ που θα δημιουργηθεί στην ΑΕΚ (μένουν μια ή δυο ακόμη μεταγραφικές προσθήκες), δείχνει να είναι προσανατολισμένο για το back to back  πρωτάθλημα και όχι για το... Τσάμπιονς Λιγκ. Κοντός ψαλμός αλληλούια βεβαίως...

ΥΓ. Η μαγκιά του κόουτς Νίκολιτς δεν είναι ότι έχει δυο τρομερούς εκτελεστές περιοχής (Γιόβιτς-Βάργκα) και έναν τρίτο διαφορετικού στυλ φορ (Ζίνι) που "κουμπώνει" και με τους δυο ενώ τα βάζει κι αυτός τα γκολάκια του ΑΛΛΑ ότι έχει καταφέρει να φτιάξει ένα γκρουπ που του επιτρέπει να παίζει με δυο φορ χωρίς αυτό να δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα (κάτι που προφανώς θα κριθεί στη συνέχεια ,κι από την δυναμική του αντιπάλου, γιατί άλλο Λέφσκι κι άλλο Ρεάλ ή Σίτι) στο έλεγχο των παιχνιδιών, του ρυθμού και εν κατακλείδι στον άξονα της...

ΥΓ.1 Όλοι μιλάνε για τον "ανανεωμένο Γιόβιτς", πως είναι ...όλα τα λεφτά αφού έχει γίνει και σουπερ - φιτ (περιμένω σχολιασμό Λάζαρου Χριστοδουλόπουλου για τα κιλά του Σέρβο φορ αφού  ξέρω πως ο σπουδαίος παλαίμαχος  άσος και πολύ καλός νυν σχολιαστής, δεν έχει πρόβλημα να "τσαλακωθεί" ενώ διαθέτει και χιούμορ). Μεγάλο πράγμα το κίνητρο και το "εγώ" της προσωπικότητας. Του νέου συμβολαίου (πήγε στα 3.000.000 ετησίως), της παρουσίας στο Τσάμπιονς Λιγκ παίζοντας απέναντι στα...θηρία, του να είναι ο Νο 1 και ο Ηγέτης σε όλα σε μια πρωταθλήτρια κλπ. Για μένα όμως, πιο...υπέροχος είναι ο παρτενέρ του, ο Βάργκα!! Κι ας είναι λιγότερο λαμπερός κι ας παίρνει τα μισά λεφτά κι ας μην διαθέτει το βιογραφικό του Σέρβου σταρ!! Ο Ούγγρος που ήρθε ως αρχισκόρερ στην ΑΕΚ δεν είχε κανένα πρόβλημα να γίνει και,,,. εργάτης. Είναι φοβερός , όχι γιατί έβαλε ξανα γκολ (2 στη Λέφσκι) αλλά επειδή κάνει τρομερή δουλειά μέσα στο γήπεδο: πολύ τρέξιμο για να πιέσει ψηλά, πολλές κερδισμένες μονομαχίες/ειδικά στον αέρα, δεινός κεφαλοσφαιριστής σε μια ομάδα με ύψος και ικανή στον αέρα αλλά και στα στημένα...

ΥΓ.2 Διαβάζω ύμνους για Μάγιερ και Κααρίνεν. Εν μέρει δικαιολογημένους λόγω της εμφάνισης τους κόντρα στη Λέφσκι. Οι επαφές του Κροάτη είναι όντως μαγικές. Έχει πολύ γλυκό πόδι, πολύ καλή λήψη απόφασης, ξέρει να καλύπτει τους χώρους, στις πάσες του δεν παίζεται, είναι μανούλα για το "Νikolits Ball" που δεν θέλει εξτρεμ αλλά μπαλάτους μεσοεπιθετικούς που μπορούν να κινούνται και στο άξονα και στα άκρα αλλά οι εντάσεις του δεν είναι για πάνω από 60΄ Τουλάχιστον αυτή την εποχή... Όσον αφορά στον Φινλανδό, που ήταν σχεδόν αλάνθαστος στις πάσες του, από το στυλ του αντιλαμβάνομαι πως θα ήταν ιδανικό να είχε δίπλα του έναν...Πινέδα. Ο Κααϊρίνεν κόντρα στη Λέφσκι φαινόταν ακόμη κι αυτός να είναι...γρήγορος (που δεν είναι). Για το ελληνικό πρωτάθλημα, με τις περισσότερες ομάδες, πιστεύω θα είναι μια χαρούλα. Θα περιμένω να τον δω με ποιο δύσκολους αντιπάλους που θα πέφτουν πάνω του με ταχύτητα και δύναμη, που θα έχουν εντάσεις, που θα τον τρέξουν και θα τον πρεσάρουν. Με αυτά και με αυτά πάντως ο "παλιός", ο Μάριν, έδειξε πως είναι η μεγάλη δύναμη στα χαφ και προσωπικότητα, από τον οποίο περνάει όλο το παιχνίδι της ΑΕΚ...

ΥΓ.3 Η πρόκριση στο τσου - λου δεδομένα θα φέρει κι άλλες μεταγραφές στην ΑΕΚ. Πιθανότατα και στόπερ που θα είναι γνωστό όνομα, με εμπειρίες και...φίλους στην ομάδα της