Ο μεγάλος στόχος της Σαουθάμπτον! Απ’το Γουέμπλεϊ στην επιστροφή

Η Σαουθάμπτον πηγαίνει στο σπουδαίο ραντεβού του Κυπέλλου απέναντι στην Άρσεναλ με φόρα, αυτοπεποίθηση και ένα σερί που της έχει αλλάξει ολόκληρη τη σεζόν. Όμως, όσο δελεαστική κι αν είναι μια παρουσία στο Γουέμπλεϊ, η μεγάλη αλήθεια είναι άλλη: για τους «Αγίους» η απόλυτη προτεραιότητα δεν είναι το FA Cup, αλλά η μάχη της ανόδου.

Η ομάδα της νότιας Αγγλίας έρχεται από μήνες βαθιάς αγωνιστικής ανάκαμψης και πλέον βλέπει ξανά καθαρά τον δρόμο προς την Premier League. Αν κάτι δείχνει η φετινή διαδρομή της, είναι πως το ματς με την Άρσεναλ αποτελεί μεν μια μεγάλη ευκαιρία, αλλά όχι τον πυρήνα της σεζόν. Ο πραγματικός στόχος είναι να μείνει μέσα στην εξάδα, να κρατήσει το μομέντουμ και να διεκδικήσει μέχρι τέλους την επιστροφή στα μεγάλα σαλόνια.

Η περασμένη χρονιά είχε αφήσει πίσω της καμένη γη. Η Σαουθάμπτον είχε γλιτώσει οριακά από το να καταγραφεί ως μία από τις πιο αποτυχημένες ομάδες στην ιστορία της Premier League, με μόλις δύο νίκες σε 38 αγώνες και έναν υποβιβασμό που άφησε βαριά σκιά πάνω στον σύλλογο. Το περασμένο καλοκαίρι έμοιαζε η ιδανική στιγμή για επανεκκίνηση και ο Γουίλ Στιλ παρουσιάστηκε ως το πρόσωπο αυτής της νέας αρχής.

Η επιλογή του είχε λογική. Νέος, φιλόδοξος, με ισχυρό όνομα από τη δουλειά του στη Γαλλία, ερχόταν ως ένας προπονητής που θα μπορούσε να ξαναδώσει ζωή σε μια ομάδα που είχε ξεχάσει πώς είναι να κερδίζεις. Όμως η πραγματικότητα αποδείχθηκε σκληρή. Ο Στιλ άντεξε μόλις 13 αγώνες και απομακρύνθηκε τον Νοέμβριο, με τη Σαουθάμπτον να βρίσκεται στην 21η θέση, στο χαμηλότερο σημείο της στο αγγλικό ποδοσφαιρικό σύστημα από το 2011.

Κι όμως, η εικόνα τότε δεν ήταν όλη η αλήθεια. Οι αριθμοί έλεγαν ότι η ομάδα άξιζε πολύ περισσότερα από όσα έπαιρνε. Ήταν μία από τις μεγαλύτερες «αδικημένες» ομάδες της Championship σε σχέση με τους αναμενόμενους βαθμούς της, ενώ δημιουργούσε πολύ περισσότερο απ’ όσο τελικά μετέτρεπε σε γκολ. Είχε πετύχει μόλις 13 γκολ από 23,0 xG, δηλαδή υποαπέδιδε δραματικά στο τελείωμα των φάσεων. Με απλά λόγια, η Σαουθάμπτον δεν ήταν τόσο κακή όσο έδειχνε η βαθμολογία της. Ήταν μια ομάδα που δεν τελείωνε τις φάσεις της και πλήρωνε ακριβά αυτή την αδυναμία.

Η διοίκηση, πάντως, δεν περίμενε. Επέλεξε αλλαγή και η απόφαση αυτή αποδείχθηκε σημείο καμπής. Με τον Τόντα Έκερτ στον πάγκο, η Σαουθάμπτον όχι μόνο σταθεροποιήθηκε, αλλά μεταμορφώθηκε σε μία από τις πιο αποτελεσματικές ομάδες της κατηγορίας. Πέντε μήνες αργότερα, βρίσκεται στην έκτη θέση, μέσα στα πλέι οφ, και ξαναβλέπει την κορυφαία κατηγορία ως ρεαλιστικό στόχο.

Η άνοδος της ομάδας με τον Έκερτ είναι εντυπωσιακή. Στα 26 παιχνίδια με τον Γερμανό στον πάγκο, μόνο η πρωτοπόρος Κόβεντρι έχει συγκεντρώσει περισσότερους βαθμούς. Η Σαουθάμπτον έχει πάρει 51 βαθμούς, έχει πετύχει 50 γκολ και συγκαταλέγεται πλέον στις πιο παραγωγικές ομάδες της Championship. Δεν πρόκειται απλώς για μια αλλαγή κλίματος. Πρόκειται για ουσιαστική αγωνιστική μεταμόρφωση.

Ένα μέρος αυτής της βελτίωσης οφείλεται προφανώς στο ότι η ομάδα άρχισε επιτέλους να τελειώνει καλύτερα τις φάσεις της. Εκεί όπου επί Στιλ η μπάλα δεν έμπαινε με τίποτα, επί Έκερτ η Σαουθάμπτον αξιοποιεί πολύ καλύτερα την παραγωγή της. Τα 50 γκολ της ήρθαν από 41,9 xG, δείγμα ότι πλέον η αποτελεσματικότητα κινείται σε υψηλό επίπεδο. Όμως δεν είναι μόνο θέμα τύχης. Είναι και θέμα πλαισίου, αυτοπεποίθησης και σαφέστερου τρόπου παιχνιδιού.

Ο Έκερτ δεν γκρέμισε τα πάντα. Δεν πήγε να χτίσει κάτι εντελώς καινούριο. Κράτησε την κατοχή ως βασικό στοιχείο του παιχνιδιού της ομάδας, συνέχισε τη γραμμή που υπήρχε πριν από εκείνον, αλλά την έκανε πιο ευέλικτη και πιο πρακτική. Εκεί βρίσκεται και η ουσία της δουλειάς του. Δεν προσκολλήθηκε δογματικά σε ένα μόνο μοντέλο. Έδωσε περισσότερη έμφαση στις γρήγορες μεταβάσεις, αύξησε τον ρυθμό των άμεσων επιθέσεων και προσάρμοσε το παιχνίδι της ομάδας στις ανάγκες των αγώνων.

Στο ξεκίνημά του αυτό φάνηκε καθαρά. Στο σερί των έξι νικών στα πρώτα επτά ματς, η Σαουθάμπτον έγινε πολύ πιο απειλητική σε transition καταστάσεις, χωρίς να χάσει εντελώς την κατοχή και την οργανωμένη ανάπτυξή της. Με άλλα λόγια, απέκτησε δεύτερο τρόπο να χτυπά τον αντίπαλο. Και αυτό σε τέτοιες κατηγορίες κάνει μεγάλη διαφορά.

Καθοριστικός αποδείχθηκε και ο τακτικός αναπροσανατολισμός που έκανε όταν εγκατέλειψε το σύστημα με τριάδα στην άμυνα. Από τη νίκη επί της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ στις 21 Ιανουαρίου και μετά, η ομάδα δεν κοίταξε ξανά πίσω. Μετρά 14 αγώνες αήττητη σε όλες τις διοργανώσεις, με 11 νίκες, και έχει μπει με ορμή τόσο στην κούρσα των πλέι οφ όσο και στην οκτάδα του Κυπέλλου.

Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι ο Έκερτ δεν δείχνει προπονητής ενός μόνο σχεδίου. Στις νίκες απέναντι σε Φούλαμ, Κόβεντρι και Νόριτς, η Σαουθάμπτον κέρδισε με διαφορετικές τακτικές προσεγγίσεις. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να διαβάζει αντιπάλους, να προσαρμόζεται και να μην εγκλωβίζεται. Για έναν σύλλογο που τα τελευταία χρόνια έδειχνε συχνά προβλέψιμος, αυτό είναι τεράστιο βήμα.

Παράλληλα, ο Έκερτ έχει καταφέρει να βγάλει στο καλύτερο επίπεδο τους ποιοτικότερους παίκτες του ρόστερ. Ο Τέιλορ Χάργουντ-Μπέλις αποτελεί κομβική μορφή στην κυκλοφορία από πίσω, με τεράστιο όγκο επαφών και επιτυχημένων μεταβιβάσεων, ενώ ο άξονας χτίζεται πάνω στον Φλιν Ντάουνς, που θυμίζει τον παίκτη της τελευταίας ανόδου της ομάδας. Μπροστά τους, ο Φιν Αζάζ έχει εξελιχθεί σε σημείο αναφοράς ανάμεσα στις γραμμές, με εξαιρετική δημιουργία και ικανότητα να παράγει φάσεις σε σταθερή βάση.

Σημαντικό ρόλο έχει παίξει και ο Λέο Σιέντσα, ο οποίος μαζί με τον Αζάζ βοήθησε να απορροφηθεί χωρίς μεγάλο κόστος η πώληση του Άνταμ Άρμστρονγκ τον Ιανουάριο. Η Σαουθάμπτον δεν κατέρρευσε μετά την αποχώρηση του πρώτου της σκόρερ. Αντίθετα, βρήκε άλλους πόλους επιθετικής παραγωγής και συνέχισε να ανεβαίνει.

Βέβαια, η εικόνα δεν είναι απολύτως τέλεια. Η ομάδα εξακολουθεί να έχει ξεκάθαρο πρόβλημα στις στατικές φάσεις. Δέχεται μεγάλο ποσοστό τελικών και xG από στημένα, κάτι που αποτελεί σαφή αδυναμία. Η επιστροφή του Τζέιμς Μπρι έδωσε περισσότερη δύναμη και σκληράδα στην αμυντική γραμμή, αλλά δεν έλυσε οριστικά το πρόβλημα. Και αυτό είναι ακριβώς το σημείο που μπορεί να χτυπήσει η Άρσεναλ, μια ομάδα που ξέρει να τιμωρεί τέτοιες αδυναμίες.

Εδώ ακριβώς μπαίνει το ερώτημα του Κυπέλλου. Μπορεί η Σαουθάμπτον να κάνει την έκπληξη; Ναι, μπορεί. Αν πιάσει το επίπεδο των καλύτερων πρόσφατων εμφανίσεών της, έχει μια πιθανότητα. Όχι μεγάλη, αλλά υπαρκτή. Όμως το ερώτημα δεν είναι μόνο αν μπορεί. Είναι και αν πρέπει να επενδύσει όλο της το βάρος εκεί.

Διότι όσο λαμπερό κι αν ακούγεται ένα FA Cup ημιτελικό ή ένα ταξίδι στο Γουέμπλεϊ, η μακροπρόθεσμη λογική λέει πως για τη Σαουθάμπτον το ιδανικό ταξίδι στο Γουέμπλεϊ θα ήταν άλλο: εκείνο του τελικού των πλέι οφ. Αυτό είναι το παιχνίδι που μπορεί να καθορίσει την επόμενη μέρα του συλλόγου. Αυτό είναι το ματς που μπορεί να αλλάξει οικονομικά, αγωνιστικά και συνολικά το μέλλον της ομάδας.

Η Σαουθάμπτον αναγκάστηκε να είναι σχεδόν αλάνθαστη τους τελευταίους δύο μήνες για να μπει στην εξάδα. Με επτά παιχνίδια να απομένουν στην κανονική διάρκεια, δεν υπάρχει χώρος για χαλάρωση, ούτε για συναισθηματική υπερεπένδυση σε έναν θεσμό που, όσο σημαντικός κι αν είναι, δεν αποτελεί τον κεντρικό της στόχο.

Ο Έκερτ έχει κάνει σπουδαία δουλειά, αλλά το έργο του δεν έχει τελειώσει. Το δύσκολο δεν ήταν μόνο να σηκώσει μια ομάδα από τον πάτο της απογοήτευσης. Το δύσκολο είναι τώρα να τη διατηρήσει όρθια, πειθαρχημένη και αποτελεσματική ως το τέλος. Και εκεί θα κριθούν όλα.

Η Σαουθάμπτον σήμερα είναι μια ομάδα που ξαναβρήκε παλμό, πίστη και αγωνιστική ταυτότητα. Το Κύπελλο είναι γοητευτικό. Η άνοδος, όμως, είναι το πραγματικό ζητούμενο.