Πρόκειται αναμφισβήτητα για τη μεγαλύτερη, αθλητική αυτοκρατορία των τελευταίων ετών σε ολόκληρο τον πλανήτη, με προσωπική περιουσία που ξεπερνάει τα 27 δις δολάρια και συνολική αξία του αθλητικού τους «portfolio» τα 21.5 δις.

 Στον ατελείωτο στόλο τους συμπεριλαμβάνονται οι Λος Άντζελες Ραμς (American Football), με τους οποίους οι Κρόνκι κατέκτησαν δύο Super Bowl: το 2000, όταν η ομάδα αγωνιζόταν ακόμη στο Σεν Λιούις και το 2022 όταν, ύστερα από πολύπλοκη και χρονοβόρα δικαστική μάχη τους άλλαξε έδρα μεταφέροντάς τους στο Λος Άντζελες.

 Η ομάδα μπάσκετ των Ντένβερ Νάγκετς, με την οποία το 2023 κατέκτησαν το δακτυλίδι του Nba. Οι Άβαλανς, που τους χάρισαν δύο κύπελλα «Stanley Cup», το 2001 και το 2022 όπως ονομάζεται το πρωτάθλημα του χόκεϊ.              

 Η ποδοσφαιρική (soccer για τους Αμερικανούς) ομάδα των Κολοράντο Ράπιντς, πρωταθλήτρια του Mls το 2010. Η Κολοράντο Μάμοθ, που κατέκτησε δύο τίτλους στο Lacrosse, το 2006 και το 2022. Και η ποδοσφαιρική (football, για μας) ομάδα της Άρσεναλ που ύστερα από 22 χρόνια αναμονής και υπομονής πανηγύρισε φέτος τον πολυπόθητο τίτλο της Premier League.

 Κοινός παρονομαστής σε όλες τις, τόσο διαφορετικές, πολύπλοκες, αλλά και ιδιαιτέρως δαπανηρές διοικήσεις των ομάδων τους οι Κρόνκι υιοθετούν και εφαρμόζουν, για όλους, χωρίς διακρίσεις τις ίδιες και μόνο στρατηγικές.

 Αφενός την υπομονή, γιατί δεν είναι ούτε γραμμένο, ούτε απαραίτητο τα θετικά αποτελέσματα να έρθουν οπωσδήποτε ή και αμέσως. Αφετέρου την όσφρησή τους για τους νέους και άπειρους προπονητές που κάποια στιγμή, μέσω της δουλειάς τους εν τέλει θα πετύχουν στον στόχο τους.

 Είναι η περίπτωση του παγκοσμίου άγνωστου, Σον ΜακΒέι που οι Κρόνκι επέλεξαν το ’17 για τους Ραμς, του’ δωσαν λευκό χαρτί, τον άφησαν να δουλέψει όπως εκείνος πίστευε καλύτερα και μέσα σε τρία χρόνια οδήγησε την πρώην ομάδα του Σεντ Λιούις στην κατάκτηση του Super Bowl, κάτι σαν παγκόσμιο τίτλο, αλλά για το American Football.

 Είναι όμως, πάνω κάτω και η περίπτωση του Μίκελ Αρτέτα που το ’19, 37χρονος και άπειρος ακόμη, και με μοναδική του εμπειρία τα δύο χρόνια φοίτησης δίπλα από τον Γκουαρντιόλα, στη Μάντσεστερ Σίτι είδε ξαφνικά τους Κρόνκι να του αναθέτουν ολόκληρη τεχνική ηγεσία της Άρσεναλ.

 Κάτι, προφανώς το διαφορετικό και πεφωτισμένο είχαν δει και ξεχωρίσει οι Αμερικανοί στον Βάσκο προπονητή που μέσα σε 7 χρόνια, κάποιες όγδοες και έβδομες θέσεις, αλλά και τρεις συνεχόμενες δεύτερες, όχι απλά κατάφερε να ξανά χαρίσει στους «Gunners» έναν τίτλο που απουσίαζε από το Βόρειο Λονδίνο 22 ολόκληρα χρόνια, αλλά τους οδήγησε, παράλληλα και στον φετινό τελικό του Champions League.

 Η αυτοκρατορία των Κρόνκι -που ξεκίνησε από μία μικρή αποθήκη ξυλείας στο Μισούρι- και που σύμφωνα με τη λίστα «Forbes» συμπεριλαμβάνονται ανάμεσα στους 100 πλουσιότερους ανθρώπους του πλανήτη δεν περιορίζεται μόνο στις αθλητικές επενδύσεις, αλλά ως «βασιλιάδες», πλέον του παγκόσμιου Real Estate έχει απλώσει τα πλοκάμια της και σε άλλες, εξίσου πετυχημένες επιχειρήσεις. Σε πανάκριβα, για παράδειγμα κρασιά της Καλιφόρνια ή στο μεγαλύτερο ράντσο- εκτροφείο μοσχαρίσιου κρέατος των Ηνωμένων Πολιτειών.

 Από τη φαρέτρα τους δεν θα μπορούσαν ν’ απουσιάσουν και τα δεκάδες, υπέρ γιγάντια εμπορικά Mall, σπαρμένα όχι μόνο στην αμερικανική επικράτεια, αλλά και στην Ευρώπη. Οι πολυτελείς κατοικίες του παλιού, λονδρέζικου «Χάιμπουρι», επί 100, και πλέον χρόνια έδρα της Άρσεναλ, η οικονομική τους συμβολή στην κατασκευή του «Emirates».

 Αν και το κερασάκι στην τούρτα θεωρείται το υπερσύγχρονο «Sofi Stadium» στο Λος Άντζελες, το ακριβότερο γήπεδο του κόσμου που θαυμάσαμε και στο Μουντιάλ, 5.5δις δολαρίων, γύρω από το οποίο κατασκευάστηκε και το Hollywood Park, μία έκσταση 82.000 τμ με κατοικίες, γραφεία, εμπορικά καταστήματα, αλλά κι ένα ολόκληρο, δημόσιο πάρκο.

 Η πλάκα είναι ότι, στην Άρσεναλ μπήκαν σχεδόν κατά λάθος ή από περιέργεια το 2007 ως μικρομέτοχοι αγοράζοντας πρώτα το 9.9%, μετά το 12.19%,, μετά το 29.9%, μετά το 62.89%, μετά το 90% και από το ’18 το 100% πληρώνοντας τότε στον Ρώσο- Ουζμπέκο επιχειρηματία, Άλισερ Ουζμάνοφ 1.8δις δολάρια για τον πλήρη έλεγχο της αγγλικής ομάδας.

 Το 100% το κατέχει και σε όλα τα υπόλοιπα, αμερικανικά μεγαθήρια, πάντοτε όμως με το ίδιο «μάντρα» και την απαράλλαχτη φιλοσοφία: αφήνουμε τον προπονητή να κάνει τη δουλειά του, όπως εκείνος ξέρει και πιστεύει καλύτερα και κάποια στιγμή, που θα πάει (;), θα έρθουν και τα αποτελέσματα. Και δικαιώνονται…