Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους, και παμπόνηρους παράγοντες στην Ιστορία του ιταλικού calcio, ο ορισμός του «γενικού διευθυντή», ο απόλυτος πρωταγωνιστής ενός συγκεκριμένου ρόλου, που δεν ήταν άλλος από το ν’ ανακαλύπτει και ν’ αγοράζει φθηνούς παίκτες για να τους μεταπωλήσει το δεκαπλάσιο πλουτίζοντας την ομάδα με τις αποκαλούμενες υπεραξίες.

 Χάρη στο ένστικτο, την όσφρηση, αλλά και το έμφυτο ταλέντο που είχε και ο ίδιος ως ελπιδοφόρος ποδοσφαιριστής κατάφερε να πετύχει μερικά από τα μεγαλύτερα, μεταγραφικά «μπαμ» του Campionato εισρέοντας στα ταμεία όποιας ομάδας κι αν εργάστηκε (Λέτσε, Φιορεντίνα, Μπολόνια, ξανά Φιορεντίνα και ξανά Λέτσε) ατελείωτα εκατομμύρια ευρώ.

 Ανάμεσα στα αξέχαστα αριστουργήματα του «Ferroviere» (Σταθμάρχη, γιατί αντιπαθούσε το αεροπλάνο και προτιμούσε να μετακινείται μόνο με τρένο) ξεχώρισαν η μεταγραφή του Ντούσαν Βλάχοβιτς, που απέκτησε με 3.2εκ. ευρώ από την Παρτιζάν Βελιγραδίου και μεταπούλησε 85.4εκ. στη Γιουβέντους, όσο του Μποζίνοφ, με 15.000 ευρώ από την Πιετά και μεταπούλησε με 14εκ. στη Φιορεντίνα.

 Στην περίπτωση του Σέρβου είχε πετύχει υπέρ των «Viola» μία υπεραξία 82.2εκ. ευρώ, ενώ του Βούλγαρου +13.9 υπέρ της Λέτσε. Τα υπόλοιπα «μπαμ»;

 Ο Μίρκο Βούτσινιτς, που απέκτησε με μηδέν ευρώ, ως ελεύθερο και τον μεταπούλησε 19εκ. στη Ρόμα. Ο Πάτρικ Ντόργκου, με 220.000 ευρώ από τη Νόρντσιελαντ πουλώντας τον πέρυσι 30εκ. στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

 Ο Στέβαν Γιόβετιτς, που για ένα διάστημα είχε αγωνιστεί και στον Ολυμπιακό: τον απέκτησε η Φιορεντίνα με 8εκ. ευρώ από την Παρτιζάν και τον πούλησε 26εκ. στη Μάντσεστερ Σίτι. Ο Μόρτεν Χιούλμαντ: πήγε στη Λέτσε με 2.5εκ. και πουλήθηκε στη Σπόρτινγκ Λισσαβόνας με 19.5. Ο Φελίπε Μέλο, που είχε αγοραστεί από τη Φιορεντίνα με 8εκ. και πουλήθηκε στη Γιουβέντους με 25. Ο Σεβαντόν, που ήρθε στη Λέτσε ως ελεύθερος και πουλήθηκε 10εκ. στη Μονακό. Ο Ντιαβαρά, που ήρθε στη Μπολόνια με 600.000 ευρώ και πουλήθηκε στη Νάπολι με 14.5εκ. Ο Κρίστοβιτς, που ήρθε στη Λέτσε με 8εκ. και πουλήθηκε στην Αταλάντα με 25 ή ο Πόνγκρατσιτς, που είχε αποκτηθεί με 1.5εκ. και παραχωρήθηκε στη Φιορεντίνα με 15.

 Ο Κορβίνο δεν υπήρξε ένας απλός «Σταθμάρχης», αλλά ένας πραγματικός μάγος. Ένας από τους μεγαλύτερους, εάν όχι ο μεγαλύτερος διευθυντές ποδοσφαιρικής ομάδας που δικαίως αποφάσισε να βγάλει για λίγο την πρίζα έχοντας πρώτα, όχι μόνο πανηγυρίσει την 4η συνεχόμενη παραμονή της αγαπημένης του Λέτσε στη Serie A, αλλά αφήνοντας στα ταμεία της τόσο πολύ χρήμα που θεωρείται πλέον μία από τις πλουσιότερες, και με μηδενικό μάλιστα χρέος, ομάδες του Campionato…