ΑΕΚ - Άρης: Είναι σαν κάτι δεσμούς της συμφοράς, που έχεις χωρίσει κακήν κακώς και έχει περάσει κάνας χρόνος και πας σινεμά με το καινούριο το αμόρε και στήνεστε στην ουρά για ποπ κορν και βλέπεις μπροστά σου το πρόσωπο που δεν θέλεις να δεις και χαλιέσαι ρε φίλε, τι να σε πω χαλιέσαι και το κέφι σου πάει περίπατο!

Κάπως έτσι και την Κυριακή στο ΟΑΚΑ. Ήταν σαν να εξαφανίστηκε ξαφνικά απ’ τον πάγκο ο Γιαννίκης με την ταπεινή φορμίτσα του και να ξανάκατσε ο Μιλόγεβιτς με τον φανταχτερό τον κολιέ. Και να ξανάβγαλε καντήλες η ΑΕΚ, να ανέβασε ξανά πυρετό, να της ήρθε αντράλα που λέμε και στο χωριό μου. Και παραλίγο να χάσει και βαθμούς από μια ομάδα που όλο κο-κο-κο έκανε κι όλο αυγό δεν προέκυπτε…
Είναι αυτό που είχε πει ο ποιητής, όμως:
Με το σπαθί ζεις, απ’ το σπαθί πεθαίνεις!


Με τον Μήτογλου έκανε το μίνι θαύμα του ο Γιαννίκης και πήρε αναπνοές στην άγουρη ακόμη θητεία του στην Ένωση, με τον Μήτογλου προηγήθηκε σήμερα και έβαλε τα θεμέλια της νίκης (τι γκολάρα ήταν αυτή, στα παιδιά του θα τη δείχνει ο Τζέρυ!) κι απ’ τον Μήτογλου παραλίγο να την πατήσει, όταν του ξέφυγε ο Καμαρά και εισέπραξε (δικαίως) την κόκκινη κάρτα. Και τη γλύτωσε στο τσακ εν τέλει, γιατί ο Ιτούρμπε βάραγε στο γάμο του Καραγκιόζη κι ο Σάσα είδε άδειο τέρμα μπροστά του και αντί να σκίσει τα δίχτυα ξεπουπούλιασε κάτι καλιακούδες που βρέθηκαν νύχτα στο Ολυμπιακό Στάδιο…

Δεν μπορώ να πω βέβαια ότι έφταιγε αποκλειστικά ο Μήτογλου για την αποβολή του. Ως εκείνη την ώρα το παιδί πάλευε με θεούς και δαίμονες και κόντευε να μείνει με μισό πλεμόνι τρέχοντας να καλύψει τα ακάλυπτα. Κι αυτό γιατί το κεντρικό δίδυμο Σιμόες-Σιμάνσκι δεν κατάφερνε (ιδίως στο δεύτερο ημίχρονο…) να προβάλλει μια στοιχειώδη αντίσταση στην επιθετική λειτουργία του Άρεως, ξυπνώντας μνήμες Μιλόγεβιτς. Τότε που γάζωνε από τη μέση και πάνω η ΑΕΚ και από τη μέση και κάτω κυκλοφόραγε ξεβράκωτη σαν πρωταγωνίστρια του Σειρηνάκη…

Συμβαίνουν όμως αυτά και στις καλύτερες οικογένειες, κακές συνήθειες τα λένε και δεν ξεριζώνονται από τη μία μέρα στην άλλη. Άλλωστε δεν έπαιζε με καμιά ομαδούλα της σειράς ο Δικέφαλος, με τον Άρη έπαιζε που παρουσιάζεται διαρκώς βελτιούμενος από αγωνιστική σε αγωνιστική. Και έφτασε στο 84ο λεπτό να έχει 18 τελικές έναντι 5 της Ένωσης. Αλλά είπαμε, δεν βλέπανε τέρμα οι παίκτες του ούτε με εγχείριση καταρράκτη!

Ας κρατήσει λοιπόν η ΑΕΚ την εμφάνιση του πρώτου ημιχρόνου, ας κρατήσει για μια ακόμη φορά την τέχνη και φιλοτιμία του Τσούμπερ (ακόμη και
όταν είχε κλατάρει προσπαθούσε), ας κρατήσει τον Μήτογλου που έδωσε όλα όσα είχε να δώσει (ιδανικό το μαρκάρισμά του στον Μπερτόγλιο, παρεμπιπτόντως, στο 46ο λεπτό), ας κρατήσει και τη σοβαρότητα του Στάνκοβιτς (μόνο μια άστοχη έξοδο κατέγραψε στο 76ο λεπτό) και ας πορευθεί για τη συνέχεια μακριά απ’ τον Μιλόγεβιτς και το φάντασμά του. Κι αν βρει και κάνα κορόιδο να γουστάρει Τάνκοβιτς στη μεταγραφική περίοδο του χειμώνα, ακόμη καλύτερα!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Έστησαν στα εννιά μέτρα τον Άρη- Για γέλια το πέναλτι, δύο κόκκινες- Ντρέπονται άραγε οι ΑΕΚτζήδες;