Κάποιες φορές κρύβονται σε πόλεις όπως η Λιβαδειά. Εκεί όπου ο φετινός, «viral» Λεβαδειακός έχει γίνει η πιο παράξενη ιστορία της Super League, μια ομάδα που έχει καταφέρει να μπει στο επίκεντρο της συζήτησης χωρίς να είναι από τις παραδοσιακές δυνάμεις. Μια ομάδα που παίζει με ρυθμό, με θράσος, με σύστημα και έχει ήδη κάνει ζημιές σε αντιπάλους που υποτίμησαν τον βαθμό δυσκολίας.

Και τώρα, μέσα σε όλο αυτό το περιβάλλον, ο ΠΑΟΚ πρέπει να εμφανιστεί στην πιο… άβολη στιγμή του. Χωρίς Πέλκα. Χωρίς Καμαρά. Με τον Κωνσταντέλια να δίνει πραγματικό αγώνα δρόμου. Με τον Ντεσπόντοφ να επιστρέφει από covid και να μην είναι 100% μηχανή. Με Μπάμπα και Μεϊτέ να κουβαλούν αγωνιστικά… χιλιόμετρα πάνω τους.

Και με τον Γιακουμάκη να βρίσκεται σε μια κατάσταση που θυμίζει old-school επιθετικό: πρέπει να παίζει συνέχεια, πρέπει να ηγηθεί, πρέπει να κάνει τη “βρωμοδουλειά”. Γιατί ο Τσάλοφ –ούτε ο ίδιος το κρύβει πλέον– δεν μπορεί να γυρίσει το έργο. Το μομέντουμ του ΠΑΟΚ δεν έχει χαθεί μετά την ισοπαλία (αλλα θα φανεί και αυτό στον αγώνα με τον Λεβαδειακό) αυτοπεποίθηση δεν έχει πέσει, και ο Λουτσέσκου ξέρει ότι στις λεπτές γραμμές του πρωταθλητισμού δεν υπάρχει χώρος για… πειράματα.

Ένα «διπλό» που δεν είναι απλώς τρεις βαθμοί – είναι δήλωση τίτλου

Ο ΠΑΟΚ δεν πάει στη Λιβαδειά απλώς για να πάρει μια επαγγελματική νίκη. Πάει για να στείλει μήνυμα. Πάει για να χτυπήσει το τραπέζι του πρωταθλήματος και να πει: «Είμαι εδώ» για μια ακόμα φορά και να κερδίσει ξανά εκτός έδρας μετά την ήττα στην Λεωφόρο πριν την διακοπή.

Γιατί αυτή η αγωνιστική δεν είναι μια οποιαδήποτε. Ο Ολυμπιακός παίζει στο Αγρίνιο, σε ένα γήπεδο που έχει αποδειχθεί παγίδα για όλους. Ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ συγκρούονται στη Λεωφόρο, σε ντέρμπι που μπορεί να στραβώσει – ή να εκτοξεύσει – την ψυχολογία τους.

Σε ένα τέτοιο σκηνικό, ο ΠΑΟΚ πρέπει να περάσει από τη Λιβαδειά με το “διπλό” σαν να εξαρτάται η σεζόν του από αυτό. Και ίσως, πράγματι, να εξαρτάται.

Η εκδίκηση για το 4-1 – το πιο «βαρύ» χαστούκι επί Λουτσέσκου

Και μέσα σ’ όλα, υπάρχει και το θυμικό. Υπάρχει η πληγή του 4-1 στο Κύπελλο. Η πιο βαριά ήττα του ΠΑΟΚ επί Λουτσέσκου εντός συνόρων. Μια ήττα που άφησε σημάδι. Και αν κάτι ξέρουμε για τον Ρουμάνο τεχνικό, είναι πως δεν ξεχνά.

Δεν αφήνει τέτοιες πληγές να κλείσουν “από μόνες τους”. Θέλει απάντηση, θέλει αντίδραση, θέλει χαρακτήρα. Το είχε πει άλλωστε αμέσως μετά το τέλος του αγώνα ο Λουτσέσκου, πως αυτό το αποτέλεσμα θα μας ακολουθει και θα το θυμόμαστε για όλη την σεζόν.

Κι εκεί θα παίξει ρόλο και το ψυχολογικό «κουμπί» που θα πατήσει στους παίκτες του. Γιατί τέτοιες βραδιές δεν κερδίζονται μόνο με τακτική. Κερδίζονται με νοοτροπία.

Με το μυαλό στα ντέρμπι – αλλά τα μάτια μόνο στη Λιβαδειά

Δύο συνεχόμενα ντέρμπι με τον Άρη ακολουθούν. Πρώτα στο «Βικελίδης» για το Κύπελλο την Τετάρτη και μετά Κυριακή, η Τούμπα ανάβει για το πρωτάθλημα.

Κι όμως, ο ΠΑΟΚ δεν έχει την πολυτέλεια ούτε για ένα δευτερόλεπτο να κοιτάξει μπροστά. Δεν μπορεί να σκέφτεται τι έρχεται. Γιατί αν δεν “καθαρίσει” πρώτα τη Λιβαδειά, όλα τα υπόλοιπα θα μοιάζουν πιο βαριά, πιο αγχωτικά, πιο περίπλοκα.

Η Λιβαδειά είναι checkpoint. Είναι έλεγχος χαρακτήρα. Είναι test αντοχής. Είναι ματς που δείχνει αν θες πραγματικά τον τίτλο ή απλώς τον… κυνηγάς.

Αυτή η έξοδος δεν είναι τυπική. Είναι υποχρεωτική. Είναι επικίνδυνη. Είναι αποστολή και ο ΠΑΟΚ καλείται να αποδείξει για ακόμη μια φορά ότι μπορεί – μέσα σε απουσίες, πίεση και επιβάρυνση – να λειτουργήσει σαν πραγματική ομάδα τίτλου.