"Ο Ταμπόρδα έφερε το δικό του στυλ! Ξεχωριστός Τετέι - Εκτιμώ Μπακασέτα"

Βρίσκεται στην Ιταλία, αγωνίζεται στη Serie B με τη φανέλα της Αρέτσο και συνεχίζει να χτίζει βήμα βήμα τη δική της ποδοσφαιρική διαδρομή με συνέπεια, αυτοπεποίθηση και ξεκάθαρη φιλοδοξία. Η Μαρία Βλασσοπούλου μίλησε στο Sportdog για τη φετινή της πορεία, τη ζωή στο ιταλικό ποδόσφαιρο, τον Παναθηναϊκό που παρακολουθεί στενά, τις ομάδες και τους παίκτες που ξεχωρίζει, αλλά και τα δικά της όνειρα για το μέλλον, εντός και εκτός γηπέδων.

Αναλυτικά η συνέντευξή της στο Sportdog:

– Μαρία, τι κάνεις; Πώς είναι η ζωή στην Ιταλία;

«Πολύ καλά, η αλήθεια είναι. Όταν η καθημερινότητα είναι προπονήσεις, αγώνες και όλα όσα αγαπάς, δεν μπορεί να πάει καλύτερα. Οπότε είμαι μια χαρά».

– Σε είχαμε φιλοξενήσει τον Αύγουστο του 2025 και τώρα είμαστε Μάρτιο του 2026. Πώς είναι μέχρι στιγμής η χρονιά για σένα; Τι έχεις καταφέρει αυτούς τους μήνες;

«Γενικά, από τον Αύγουστο που μιλήσαμε, στις αρχές η σεζόν ήταν λίγο πιο δύσκολη για την ομάδα. Είχαμε κάποιες δυσκολίες στα αποτελέσματα, αλλά σιγά-σιγά, επειδή υπήρχαν πάρα πολλές καινούργιες παίκτριες, όπως κι εγώ που ήρθα από την τρίτη κατηγορία, δέσαμε, καταλάβαμε τον τρόπο παιχνιδιού η μία της άλλης και αυτό άρχισε να φτιάχνει.

Αυτή τη στιγμή είμαστε όγδοες και πιστεύω ότι μπορούμε να φτάσουμε ακόμη και στις πέντε καλύτερες ομάδες της κατηγορίας, οπότε αυτό είναι θετικό.

Προσωπικά θεωρώ ότι έχω κάνει μια καλή σεζόν, αλλά δεν μου αρκεί. Θέλω να την κάνω ακόμη καλύτερη για να πούμε στο τέλος ότι ήταν πραγματικά μια πολύ καλή χρονιά. Έχω βάλει δύο γκολ και έχω δώσει και ασίστ. Όπως είπα όμως, θέλω να το πάω ακόμη πιο ψηλά.

Είμαι ικανοποιημένη και από την εμπιστοσύνη που μου δείχνει η ομάδα. Από τον πρώτο κιόλας αγώνα, παρότι ήρθα από την τρίτη κατηγορία, ο στόχος μου ήταν να διεκδικήσω τη θέση μου και πιστεύω ότι το έκανα πράξη. Και συνεχίζω να τη διεκδικώ, όπως πρέπει να κάνουμε όλοι. Όταν υπάρχει ανταγωνισμός, είναι το καλύτερο πράγμα. Αυτή τη στιγμή είμαι ευχαριστημένη από την εμπιστοσύνη που δείχνουν σε μένα, τόσο η διοίκηση όσο και η ομάδα, γιατί είμαι βασική από το πρώτο παιχνίδι και έχω παίξει σε όλα τα 90λεπτα».

– Παρακολουθείς ελληνικό ποδόσφαιρο;

«Βεβαίως, και γυναικείο και ανδρικό».

– Στην προηγούμενη συνέντευξή σου μας είχες πει ότι τα συναισθήματά σου είναι πράσινα. Πώς έζησες αυτή την περίοδο του Παναθηναϊκού, με τα σκαμπανεβάσματα, την αλλαγή τριών προπονητών και τώρα με τον Ράφα Μπενίτεθ, την ώρα που η ομάδα είναι στους “16” του Europa League και παίζει τη ρεβάνς με τη Μπέτις;

«Η αλήθεια είναι ότι μετά από κάθε αγώνα μιλάω με τον πατέρα μου, γιατί κι εκείνος είναι τρελός Παναθηναϊκός. Κάθε φορά έχουμε ένα τηλεφώνημα για το πώς πήγε. Έχει τύχει να είμαι με μέλη της ομάδας και να έχω το κινητό μου για να βλέπω πώς πάει ο Παναθηναϊκός, να προσπαθώ να κρύψω την έκφραση χαράς μου τη στιγμή που μου μιλούσαν και να λέω “ναι, ναι, τίποτα”, ενώ εγώ στην πραγματικότητα κοίταζα το ματς.

Γενικά είμαι πάρα πολύ χαρούμενη γιατί φαίνεται ότι υπάρχει μια εξέλιξη στον τρόπο παιχνιδιού. Έχουν έρθει και παίκτες που έχουν φέρει καινούργια στοιχεία. Θεωρώ ότι, ακόμα κι αν έχουν αλλάξει προπονητές, αν οι παίκτες μεταξύ τους δεν ήταν δεμένοι και δεν υπήρχε κοινή πορεία, η ομάδα δεν θα πήγαινε πουθενά. Αυτό είναι το πιο θετικό αυτή τη στιγμή: ότι η ομάδα είναι δεμένη και φαίνεται. Και γι’ αυτό έχει κάνει και καλά αποτελέσματα.

Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί και η ομάδα μου εδώ πάει καλά και η ομάδα μου στην Ελλάδα πάει πολύ καλά. Οπότε υπάρχει μια ωραία ροή».

– Από τους παίκτες του Παναθηναϊκού φέτος, ποιος σου έχει κάνει μεγαλύτερη εντύπωση;

«Θα έλεγα ο Ταμπόρδα. Βλέπω ότι έχει φέρει στον Παναθηναϊκό το δικό του στιλ παιχνιδιού, κάτι που είναι πάρα πολύ ξεχωριστό. Είναι σημαντικό ένας παίκτης να μπορέσει να ενσωματώσει το δικό του παιχνίδι σε μια άλλη χώρα. Το βιώνω κι εγώ η ίδια εδώ. Μου λένε ότι έχω έναν διαφορετικό τρόπο, μια μικρή διαφορά στο πώς παίζω σε σχέση με ό,τι έχουν συνηθίσει παίκτριες και προπονητές εδώ.

Οπότε βλέπω και εγώ σε εκείνον έναν παίκτη που έφερε στον Παναθηναϊκό ένα διαφορετικό στιλ, το οποίο έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Δεν είναι από αυτούς που θα αλλάξουν εντελώς τον τρόπο παιχνιδιού τους μόνο και μόνο για να ενσωματωθούν. Και αυτό πιστεύω είναι που τον κάνει να ξεχωρίζει και να δίνει το κάτι παραπάνω στην ομάδα. Το εκτιμώ πολύ αυτό, σαν ποδοσφαιρίστρια που παίζει στο εξωτερικό».

– Άλλοι παίκτες του Παναθηναϊκού που εκτιμάς;

«Εκτιμώ πάρα πολύ το νέο παιδί, τον Τετέι, γιατί σε τέτοια ηλικία να μπήκε σε ένα τέτοιο περιβάλλον, με όλα τα βλέμματα πάνω σου, και έκανε τόσο καλές εμφανίσεις, είναι κάτι πολύ ξεχωριστό. Φαίνεται το πόσο προσπαθεί και πόσο του αρέσει αυτό που κάνει, ώστε να δώσει το 100% του. Και νιώθω ότι δεν το κάνει μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για την οικογένειά του. Αυτό το καταλαβαίνω και το σέβομαι πολύ.

Κάποιοι το χαρακτηρίζουν σαν παραμύθι του ποδοσφαίρου και πράγματι θα μπορούσε να είναι μια τέτοια ιστορία.

Επίσης μου αρέσει αρκετά και ο Μπακασέτας. Βοηθάει στο δημιουργικό παιχνίδι, κάτι που είναι κοντά και στο δικό μου στοιχείο. Εκτιμώ πολύ τον τρόπο που διαχειρίζεται κάποιες καταστάσεις σε στενούς χώρους, αλλά και την αμυντική του προσπάθεια, το πώς βοηθά συνολικά τη λειτουργία της ομάδας».

– Πώς βλέπεις τη μάχη στην κορυφή της Super League, με ΠΑΟΚ, Ολυμπιακό και ΑΕΚ να είναι μαζί;

«Αυτό κάνει το πρωτάθλημα ακόμα πιο ωραίο. Δίνει περισσότερο σασπένς και αγωνία σε κάθε αγώνα. Όταν υπάρχει ανταγωνισμός, κάθε παιχνίδι γίνεται πιο σημαντικό. Δεν έχει σημασία με ποιον παίζεις, αν έχει λιγότερους βαθμούς ή αν θεωρείς ότι είσαι καλύτερος. Φαίνεται η ισορροπία που υπάρχει στο πρωτάθλημα και αυτό δίνει μεγαλύτερα κίνητρα τόσο στους παίκτες όσο και στις διοικήσεις να επενδύσουν και να προσπαθήσουν περισσότερο για να διεκδικήσουν το πρωτάθλημα».

– Αν ήσουν παίκτρια της ΑΕΚ, θα έδινες μεγαλύτερο βάρος στο πρωτάθλημα ή στην ευρωπαϊκή πορεία;

«Εγώ προσωπικά και στα δύο. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάτι που έχει μεγαλύτερη ή μικρότερη αξία. Και τα δύο είναι πάρα πολύ σημαντικά. Όπως κι εμείς όταν έχουμε κύπελλο και πρωτάθλημα, δεν γίνεται να πεις “εντάξει, τώρα δεν δίνουμε τόση σημασία στο κύπελλο”. Προσωπικά ακόμη και ένα φιλικό το παίρνω πολύ σοβαρά. Πάντα πρέπει να δίνεις το 100%, είτε είναι φιλικό είτε πρωτάθλημα είτε κύπελλο είτε οτιδήποτε.

Οπότε πιστεύω ότι και οι ίδιοι οι παίκτες και οι ομάδες δεν ξεχωρίζουν εύκολα πού θα δώσουν περισσότερη σημασία. Προφανώς η κούραση είναι μεγάλη, αλλά από ό,τι έχω δει, η ΑΕΚ προσπαθεί να μην αφήσει τίποτα πίσω. Και αυτό είναι το σωστό. Σαν φίλαθλος, θα ήθελα η ομάδα μου να μην παρατά τίποτα και να ξέρω ότι πονάει τη φανέλα που φοράει».

– Εκτός από τον Παναθηναϊκό, ποιες άλλες ομάδες σου αρέσουν ποδοσφαιρικά στην Ελλάδα;

«Δεν έχω κάποια ιδιαίτερη συναισθηματική σύνδεση. Τα πράσινα είναι τα βασικά για μένα. Ποδοσφαιρικά όμως θα μπορούσα να πω ότι βλέπω βελτίωση στον Παναιτωλικό. Έχω δει κάποια παιχνίδια όσο μπορώ. Και τον Αστέρα Τρίπολης επίσης. Είναι ομάδες μικρότερες που προσπαθούν πολύ για να φτάσουν ψηλότερα και αυτό είναι κάτι πολύ ωραίο».

– Από παίκτες άλλων ελληνικών ομάδων, υπάρχουν κάποιοι που σε εντυπωσιάζουν;

«Όχι τόσο στην Ελλάδα. Κυρίως στο εξωτερικό παρατηρώ πράγματα, όσο μπορώ. Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι αγώνες στην Ελλάδα γίνονται την ώρα που παίζω κι εγώ. Οπότε όποτε μπορώ θα δω το βράδυ Champions League ή κάτι άλλο».

– Τι βλέπεις στο Champions League; Ποια ομάδα πιστεύεις ότι θα το σηκώσει;

«Η αλήθεια είναι ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο. Ακόμα και ομάδες από τις οποίες δεν το περιμένεις, παίζουν πάρα πολύ καλά. Προσπαθώ σε κάθε αγώνα, όπως σχολιάζω με τον πατέρα μου και πολλές φορές και με τα κορίτσια της ομάδας, να καταλάβω ποια ομάδα υπερτερεί. Δεν μπορούμε εύκολα να το συνειδητοποιήσουμε, γιατί κάθε ομάδα δίνει κάτι παραπάνω σε κάθε ματς και δεν μπορείς να καταλάβεις πού θα καταλήξει όλο αυτό.

Εδώ στην Ιταλία, για παράδειγμα, βλέπαμε την Ίντερ και λέγαμε “αποκλείεται”, αλλά τελικά ούτε οι ίδιοι δεν το πίστευαν πώς εξελίχθηκαν ορισμένα πράγματα. Οπότε ακόμα είμαστε στο άγνωστο, αλλά αυτό μου αρέσει. Κάνει κάθε ματς πιο διασκεδαστικό, πιο όμορφο και πιο ενδιαφέρον».

– Αν είχες απέναντί σου τον Ταμπόρδα, τον Μπακασέτα ή κάποιον άλλον παίκτη που εκτιμάς, θα προτιμούσες να πιεις έναν καφέ μαζί τους ή να παίξεις μαζί τους;

«Θα ήθελα να μπω κι εγώ μέσα και να δω πώς είναι ο ρυθμός τους. Θα ήθελα πάρα πολύ κάποια στιγμή να δω πώς είναι το ανδρικό ποδόσφαιρο από μέσα. Και στα personal που κάνω όταν είμαι στην Ελλάδα, δουλεύω με παίκτες που έχουν παίξει σε σημαντικές κατηγορίες. Οπότε θα ήθελα απλά να δω σε έναν αγώνα πόσο υψηλή είναι η ένταση. Καταλαβαίνω προφανώς ότι υπάρχει διαφορά, αυτό δεν το συζητάω, αλλά θα ήθελα να το ζήσω».

– Το γυναικείο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα ανεβαίνει. Θα ήθελες κάποια στιγμή να επιστρέψεις και να φορέσεις τα πράσινα;

«Η αλήθεια είναι ότι θα το ήθελα κάποια στιγμή. Μου αρέσει που εξελίσσεται το γυναικείο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Έχω και πολλές φίλες στον Παναθηναϊκό που παίζουν εκεί τώρα και βλέπω την εξέλιξή τους. Βλέπω και την εξέλιξη των διοικήσεων, το πόσο πιο οργανωμένες είναι πλέον οι ομάδες.

Θα το ήθελα κάποια στιγμή, αλλά πάντα αυτό εξαρτάται από τις προοπτικές, από τους στόχους που έχει θέσει μια ομάδα και από το αν συμβαδίζουν με τους δικούς μου. Οπότε το βλέπουμε σιγά-σιγά».

– Μας είχες πει επίσης ότι μετά το ποδόσφαιρο σε ενδιαφέρει και η δημοσιογραφία. Έχεις αρχίσει να προετοιμάζεσαι για αυτό;

«Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή είμαι 100% συγκεντρωμένη στο ποδόσφαιρο. Έχω πάρει και το πτυχίο μου, οπότε δεν είναι κάτι που αυτή τη στιγμή ακολουθώ ενεργά ή το έχω σαν δεύτερο πλάνο στην καθημερινότητά μου. Υπάρχει σαν σκέψη, όπως και η δημοσιογραφία, αλλά τώρα το βασικό για μένα είναι το ποδόσφαιρο.

Πιστεύω ότι όταν κάνεις κάτι, πρέπει να είσαι 100% αφοσιωμένος σε αυτό. Και ό,τι σου φέρει η ζωή μετά, να το δεις πιο οργανωμένα και πιο ήρεμα. Δεν προσπαθώ να τα βάζω όλα μαζί και τελικά να μη δίνω σε αυτό που θέλω το 100% μου. Οπότε αυτή τη στιγμή είμαι 100% συγκεντρωμένη στην μπάλα».