Νίνης: «Με στοίχειωσε η ταμπέλα του "Έλληνα Μέσι"»!

Σε μια αναδρομή γεμάτη νοσταλγία, ειλικρίνεια και δόσεις πικρίας, ο παλαίμαχος πλέον άσος μίλησε για τη ζωή του ως εσώκλειστος στην Παιανία, το βάρος των συγκρίσεων και τα «τέρματα» που αποφάσισε να ρίξει στην καριέρα του.

Το «αντίο» στα γήπεδα: «Έκλεισε ο κύκλος, δεν ήθελα να παίξω χαμηλότερα»

Η απόφαση της απόσυρσης δεν ήρθε ξαφνικά. Ο Νίνης αποκάλυψε πως η ιδέα άρχισε να ωριμάζει μέσα του ήδη από την περίοδο της πανδημίας.

«Δεν ήταν εύκολο, αλλά ένιωσα γεμάτος. Ξεκίνησα στα 16,5 και έφτασα στα 34. Ήθελα να φύγω στο επίπεδο που μου άρμοζε, χωρίς να "πέσω" κατηγορίες απλώς για να συνεχίσω», τόνισε.

Σήμερα, απολαμβάνει την καθημερινότητα με το μωρό του, αν και παραδέχεται πως η ρουτίνα της προπόνησης και το κλίμα των αποδυτηρίων του λείπουν. «Μου λείπουν οι συμπαίκτες και τα ταξίδια, αλλά καθόλου το "γύρω-γύρω" του ποδοσφαίρου», συμπλήρωσε με νόημα.

Η «κατάρα» του «Έλληνα Μέσι» και η τοξική κριτική

Ένα από τα μεγαλύτερα βάρη που σήκωσε στους ώμους του ήταν η σύγκριση με τον κορυφαίο παίκτη του κόσμου.

Η ταμπέλα: «Δεν μου άρεσε ποτέ ο τίτλος "Έλληνας Μέσι". Είναι καταστροφικό να βάζεις τέτοια ταμπέλα σε έναν έφηβο που δεν έχει διαμορφώσει καν το σώμα του», ανέφερε, εξηγώντας πως οι υπερβολικές προσδοκίες συχνά πνίγουν το ταλέντο.

Ο Νίνης ξέσπασε για τις φήμες περί εξωγηπεδικής ζωής. «Έλεγαν πως με έβλεπαν μεθυσμένο στα κλαμπ. Γελάω και νευριάζω ταυτόχρονα. Δεν πίνω αλκοόλ, μόνο νερό! Κάποιος με είδε με ένα ποτήρι στο χέρι και έπλασε μια ολόκληρη ιστορία. Αυτά τα ψέματα με πείραξαν πολύ γιατί ήμουν πάντα επαγγελματίας».

Η διαδρομή προς την κορυφή είχε μεγάλο προσωπικό κόστος. Ο Νίνης περιέγραψε τη ζωή του ως εσώκλειστος στις εγκαταστάσεις του Παναθηναϊκού, μια εμπειρία που του στέρησε την εφηβεία αλλά του χάρισε πειθαρχία.

«Έφευγα από το σχολείο και πήγαινα κατευθείαν στην Παιανία. Ζούσα εκεί εσώκλειστος. Ξύπνημα, προπόνηση, διάβασμα μέχρι το βράδυ και ξανά το ίδιο. Υπήρχαν παιδιά που δεν άντεξαν την απομόνωση. Εγώ το ήθελα τόσο πολύ που άντεχα να κάνω τρεις εβδομάδες να δω την οικογένειά μου».

Οι στιγμές δόξας και το «αγκάθι» των τραυματισμών

Θυμήθηκε με δέος το ντεμπούτο του υπό τον Βίκτορ Μουνιόθ και το πρώτο του γκολ κόντρα στον Πανιώνιο. «Δεν ήξερα καν πώς να πανηγυρίσω, ήταν πρωτόγνωρο», είπε χαρακτηριστικά.

Στις κορυφαίες στιγμές του τοποθέτησε το νταμπλ με τον Παναθηναϊκό, το σεντόνι του Champions League και φυσικά την Εθνική ομάδα. Ωστόσο, οι τραυματισμοί ήταν το μεγάλο του εμπόδιο. «Τα χειρουργεία με πήγαν πίσω. Κάθε φορά που έβρισκα ρυθμό, έπρεπε να ξεκινήσω από το μηδέν. Είναι μια ψυχοφθόρα διαδικασία που λίγοι καταλαβαίνουν», είπε ο Νίνης. 

Σχολιάζοντας τη δύσκολη περίοδο που διανύει το «τριφύλλι», ο Νίνης στάθηκε στην έλλειψη πλάνου και σύνδεσης. «Παλιά οι παίκτες γίνονταν συνώνυμα της ομάδας. Τώρα, με τόσους ξένους και τις συνεχείς αλλαγές, δεν υπάρχει το ίδιο δέσιμο. Αν κάποιος δεν κάνει, αντικαθίσταται αμέσως», ανέφερε χαρακτηριστικά. 

Αν και δεν δηλώνει έτοιμος να γίνει προπονητής άμεσα, θέλει να παραμείνει στο χώρο. «Χρειάζεται χρόνος για να αποφασίσεις αν θες να κάτσεις στον πάγκο. Θέλω να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου πρώτα».