Μάριος Ηλιόπουλος: Ακόμη και στις... λεπτομέρειες φροντίζει να δείχνει πως έχει εξελιχθεί σε έναν εμπνευσμένο ηγέτη της ΑΕΚ, που δεν έχει καμία σχέση με εκείνους του παρελθόντος. Και το... φροντίζει όχι μόνο με τις απαραίτητες πράξεις αλλά και με την προοπτική του ποδοσφαιρικού  "Μεγαλό-Ιδεατισμού" που δίνει στην Ένωση μέσω και δηλώσεων/τοποθετήσεών του. Με αφορμή , λοιπόν, τα 102 γενέθλια του συλλόγου, ο "Super Mario" έστειλε το δικό του "μήνυμα" προς όλους τους ΑΕΚτζήδες, στο οποίο κατάφερε για μια ακόμη φορά ξεφύγει από ξύλινες κλισαδούρες και τυπικά ευχολόγια για το τι σημαίνει ΑΕΚ κλπ,κλπ. Ο Μάριος Ηλιόπουλος το κατάφερε όταν μίλησε/αποκάλυψε το... μεγαλειώδες όραμα του για την δική του ΑΕΚ,  περικλείοντας ουσιαστικά σε μια φράση του όλα εκείνα που μπορούν να εμπνεύσουν κάθε "κιτρινόμαυρο" πιστό. " Όραμα μου η πλειοψηφία των νέων παιδιών στις επόμενες δεκαετίες να υποστηρίζει την ομάδα μας, την ΑΕΚ..."!!! Ήταν η πιο εύστοχη και η πιο δυνατή ατάκα που θα μπορούσε να βγει από το στόμα ενός διοικητικού ηγέτη, την εβδομάδα των 102ων γενεθλίων του συλλόγου και ενώ η ποδοσφαιρική ομάδα έχει μπροστά τους δυο "Τελικούς" που μπορούν να αποδειχθούν ιστορικοί και να μνημονεύονται για 10ετίες! Τι οραματίζεται ο Μάριος Ηλιόπουλος; Να δημιουργήσει δεξαμενή καινούργιων οπαδών της ΑΕΚ και κυρίως νεαρών σε ηλικία για να την ακολουθούν χρόνια! Πως γίνεται αυτό;  Με μεγάλες νίκες, με τίτλους, με ευρωπαϊκές πορείες, με προπονητές και ποδοσφαιριστές πρωταγωνιστές που γίνονται και πρότυπα!! Γιατί η ανάλυση και η ερμηνεία της παραπάνω δήλωσης - υπόσχεσης,  της κατάθεσης- δέσμευσης από πλευράς του Ηγέτη της ΑΕΚ για το όραμά του, ουσιαστικά περιλαμβάνει όλα αυτά!!!

Tο... μεγαλειώδες όραμα του Ηλιόπουλου και η πίστη στην ΑΕΚ για ανατροπή
Μάριος Ηλιόπουλος / Intime

ΑΕΚ: Αναμφίβολα αυτή η εβδομάδα, που τυγχάνει και να είναι η εβδομάδα των γενεθλίων της, αποτελεί την πιο κρίσιμη, την κορυφαία μέχρι τώρα στη τρέχουσα σεζόν (και ποιος ξέρει, μπορεί και μέχρι την ...επόμενη)! Η ΑΕΚ παίζει δυο "Τελικούς" σε λιγότερο από 72 ώρες σε δυο μέτωπα. Του Conference League με στόχο την πρόκριση στους "4" μιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης (μόλις για δεύτερη φορά στην ιστορία της και πρώτη μετά τα 70s και την μεγάλη ΑΕΚ του Λουκά Μπάρλου)... Και των play offs της SL1 με έπαθλο τον πρωταθληματικό τίτλο αφού κακά τα ψέματα, αν μετά τον Ολυμπιακό στο "Καραϊσκάκης" κερδίσει και τον ΠΑΟΚ στην Αρένα της, θα τον σφιχταγκαλιάσει (εγγύηση πως μετά δεν τον χάνει το ότι στον πάγκο της κάθεται ο "κυνικός" Νίκολιτς και όχι ο "αυτοκτονικός" Αλμέϊδα)!!  

ΡΕΒΑΝΣ: Τι χρειάζεται η ΑΕΚ για να τα καταφέρει σε αυτό το πρωτόγνωρο "διπλό μέτωπο"; Πολλά αλλά πάνω από όλα αυτό που της έλειψε την προηγούμενη εβδομάδα, όταν μέσα σε  4 βράδια δεν μπόρεσε να διαχειριστεί εξίσου καλά, πνευματικά και ψυχικά, το τεράστιο διπλό στο "Καραϊσκάκης" που προηγήθηκε με τον κρίσιμο αγώνα στο "Βαγιέχας". Το 3-0 της περασμένης Πέμπτης λέει ψέματα και ως προς την εικόνα εκείνου του αγώνα αλλά και ως προς την διαφορά δυναμικότητας των δυο ομάδων. Προφανώς πλέον η πρόκριση έχει ζορίσει αφάνταστα, προφανώς και θα χρειαστεί μια υπέρβαση (αγωνιστική, ενεργειακή, πνευματική, ψυχική), προφανώς θα πρέπει και η τύχη να είναι με το μέρος της ΑΕΚ σε στιγμές της ρεβάνς αλλά η ομάδα του Νίκολιτς με τον κόσμο της να την σπρώχνει στην "καυτή' Αγια Σοφιά προφανώς και μπορεί να τα καταφέρει. Τουλάχιστον θα το προσπαθήσει αν κρίνουμε από όσα διαρρέουν από τα Σπάτα και θέλουν τόσο τον Σέρβο κόουτς, όσο και τους "κιτρινόμαυρους" να πιστεύουν στην ανατροπή και για αυτό να μην ασχολούνται καθόλου με τον "τελικό- τίτλου" που ακολουθεί την Κυριακή κόντρα στον ΠΑΟΚ, στο ίδιο γήπεδο. Το πιστεύει ο κόσμος, αλλά το πιο σημαντικό είναι πως το πιστεύουν ο Νίκολιτς με τους παίκτες της ΑΕΚ. Αυτή η πίστη είναι πραγματική και όχι...fake. Είδαν την Ράγιο, την αντιμετώπισαν και παρά την βαριά ήττα το διαπίστωσαν, πως μπορούν να την βάλουν από...κάτω. Προφανώς και θα χρειαστεί ένα μικρό ή μεγάλο θαύμα, ανάλογο με εκείνο πριν από 49 χρόνια με την ... λονδρέζικη Βαγιεκάνο, όταν είχαν χάσει 3-0 στον πρώτο αγώνα  από την ΚΠΡ και το ανέτρεψαν στα Φιλαδέλφεια: πρώτα ...ισοφάρισαν το σκορ του Λονδίνου και μετά προκρίθηκαν στα πέναλτι. 

ΠΛΑΝΟ: Η ΑΕΚ αύριο το βράδι καλείται πρώτα από όλα να μην δεχθεί γκολ και να σκοράρει στο πρώτο ημίχρονο. Το 1-0 στο πρώτο 45λεπτο θα είναι αρκετό για να βάλει πίεση κι άγχος στη Ράγιο. Μια μικρή ομάδα ασανσέρ της La Liga είναι, από μια συνοικία της Μαδρίτης, μόλις στη δεύτερη παρουσία στην ιστορία της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Χωρίς εμπειρίες από νοκ άουτ ματς, ούτε από καυτές έδρες που με την ορμή της εξέδρας και την πίεση των παικτών του Νίκολιτς έχουν λυγίσει πολύ πιο έμπειρους αντιπάλους. Άλλωστε και η πρόσφατη δήλωση του προπονητή της  Βαγιεκάνο, μετά την ήττα με 3άρα στην Μαγιόρκα, πως υπογράφει τώρα την παραμονή της στην La Liga με α αντάλλαγμα τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό λέει πολλά και νομίζω πως περισσότερο ...μπέρδεψε την ομάδα του. Όπως και να έχει η ΑΕΚ δεν πρέπει να δεχθεί γκολ (προσέχοντας τις γρήγορες μεταβάσεις των Ισπανών και να μην αφήνει χώρους πίσω) κι αντίστοιχα να δεχθεί γκολ η Ράγιο για να πιεστεί. Προφανώς όσο πιο γρήγορα τόσο το καλύτερο. Ακόμη και στο 80' να έρθει το 2-0 και με τον συγκλονιστικό κόσμο στο πλευρό της, η ΑΕΚ θα έχει στο τέλος τις ευκαιρίες της... Και μην ξεχνάμε ότι: η ομάδα που κανείς δεν υπολόγιζε τον περασμένο Αύγουστο, έφτασε μέσα Απριλίου να είναι η μοναδική ελληνική που αγωνίζεται στην Ευρώπη και να είναι το πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος!! Είναι η ομάδα που έχει φτιάξει απίστευτα τον κόσμο της, ομάδα με αρχές/ταυτότητα/χαρακτήρα, που βρήκε προπονητή καλύτερο από τον προηγούμενο, που τρέχει ένα κατα γενική ομολογία  σπουδαίο ποδοσφαιρικό πρότζεκτ, που έχει κτίσει μια μεγάλη/συγκλονιστική σεζόν. Είναι η πιο σοβαρή/σταθερή  του Big 4 και που έχει μάθει να αντιδράει όταν παίζει με το πιστόλι στο κρόταφο (το έμαθε με του που... κτιζόταν το καλοκαίρι). Και τώρα έφτασε στο μεγάλο ...finish.Ο,τι κι αν συμβεί όμως,  σε αυτό, είτε ολοκληρώσει με χαρές  & πανηγύρια γράφοντας ιστορία, είτε με απώλειες, δάκρυα και στεναχώρια,  θα αξίζουν συγχαρητήρια και στον Ηλιόπουλο και στον Νίκολιτς και στους παίκτες για αυτή την τρομερή σεζόν, για το εντυπωσιακό  stet up in the process (που λέει και μια ψυχή) που κατόρθωσαν...