Η ομιλία Ηλιόπουλου που "έφτιαξε" τους παίκτες της ΑΕΚ πριν τον ΠΑΟΚ

Σε μια ομιλία με έντονο συναισθηματικό φορτίο, πατρικό ύφος και ξεκάθαρο μήνυμα συσπείρωσης, ο Μάριος Ηλιόπουλος επιχείρησε να ανατάξει το ηθικό των παικτών της ΑΕΚ στα Σπάτα, αμέσως μετά τον αποκλεισμό από τη Ράγιο Βαγιεκάνο και λίγο πριν από το κρίσιμο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ, που τελικά βρήκε την Ένωση νικήτρια.

Ο ιδιοκτήτης της ΑΕΚ εμφανίστηκε αποφασισμένος να μετατρέψει την πίκρα από το ευρωπαϊκό βράδυ σε καύσιμο για τη συνέχεια, δίνοντας από την πρώτη κιόλας φράση το στίγμα του. Όπως είπε στους ποδοσφαιριστές, από εδώ και πέρα δεν θα τους αποκαλεί πλέον «my guys», αλλά «πολεμιστές μου», επιχειρώντας να ντύσει με πολεμικό χαρακτήρα την τελική ευθεία της σεζόν.

Διαβάστε επίσης...

Εκκωφαντικό ποδόσφαιρο η ΑΕΚ - Η μεγάλη μαγκιά Νίκολιτς… Σαβέβσκι ο Πινέδα!

Ο Ηλιόπουλος στάθηκε αρχικά στην ευρωπαϊκή πορεία της ΑΕΚ, τονίζοντας ότι η ομάδα άγγιξε το όνειρο και ότι, παρά την απογοήτευση, δεν πρέπει να ξεχαστεί ούτε η συνολική εικόνα ούτε η προσπάθεια που έγινε. Υποστήριξε ότι η Ένωση δεν άξιζε να χάσει 3-0 από τη Ράγιο στο πρώτο ματς, όπως δεν άξιζε και να κερδίσει μόνο 3-1 στη ρεβάνς, αποδίδοντας την ανατροπή των ισορροπιών σε ένα στιγμιαίο χαμένο διάστημα συγκέντρωσης. Με αυτόν τον τρόπο θέλησε να δείξει ότι η ομάδα δεν απέτυχε αγωνιστικά, αλλά πλήρωσε λεπτομέρειες, κάτι που, όπως είπε, συμβαίνει στη ζωή και στο ποδόσφαιρο.

Στη συνέχεια πέρασε στο ευρύτερο πλαίσιο, θυμίζοντας ότι όταν ανέλαβε την ΑΕΚ είχε δηλώσει πως η ομάδα θα φτάσει σύντομα σε σημείο να κάνει την Ευρώπη να «τρίβει τα μάτια της». Κατά την τοποθέτησή του, αυτό ακριβώς συνέβη. Απέδωσε τα εύσημα στους ποδοσφαιριστές, στον προπονητή, στον Χαβιέρ και σε όλους όσοι πλαισιώνουν την ομάδα, υπογραμμίζοντας ότι η φετινή ευρωπαϊκή διαδρομή είναι λόγος μόνο για υπερηφάνεια.

Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στο πνεύμα που, όπως είπε, έδειξε η ΑΕΚ από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα: αξιοπρέπεια, ενότητα, αγάπη, αφοσίωση και μαχητικότητα. Μίλησε για μια ομάδα που έκανε περήφανους όχι μόνο τους εαυτούς της, αλλά και τον ίδιο, το προπονητικό επιτελείο και τον κόσμο της ΑΕΚ. Στο σημείο αυτό θέλησε να συνδέσει την αγωνιστική συμπεριφορά με την ταυτότητα του συλλόγου, κάνοντας ειδική αναφορά στους φιλάθλους και στην ιστορική τους καταγωγή, όπως –όπως είπε– φάνηκε και από την επίσκεψη στο μουσείο. Περιέγραψε την κουλτούρα του κόσμου της ΑΕΚ ως φορέα αξιοπρέπειας, σεβασμού και βαθιών αρχών, στέλνοντας το μήνυμα ότι όποιος φορά αυτή τη φανέλα οφείλει να καταλαβαίνει το βάρος της.

Ο ισχυρός άνδρας της ΑΕΚ δεν έκρυψε και την πικρία του για όσα προηγήθηκαν στη σεζόν. Αναφέρθηκε στους «τρεις δρόμους» που είχε μπροστά της η ομάδα πριν από μερικούς μήνες και παραδέχθηκε ότι ο ένας, το Κύπελλο, χάθηκε με τρόπο που ακόμη προκαλεί σοκ. Ζήτησε όμως από όλους να το αφήσουν πίσω τους, να θεωρήσουν πως «η μουσική τελείωσε και η γιορτή πέρασε» και να κοιτάξουν μπροστά. Για την Ευρώπη επανέλαβε ότι χάθηκε μια τεράστια ευκαιρία, ίσως για ημιτελικά ή και τελικό, αλλά επέμεινε ότι αυτό δεν μειώνει σε τίποτα την αξία της προσπάθειας.

Το πιο ουσιαστικό κομμάτι της παρέμβασής του αφορούσε, ωστόσο, τη συνέχεια στο πρωτάθλημα. Ο Ηλιόπουλος κατέστησε σαφές ότι η ΑΕΚ δεν έχει την πολυτέλεια να μείνει στις περήφανες στιγμές της Ευρώπης και να χαλαρώσει. Ζήτησε από τους παίκτες να κρατήσουν ακριβώς το ίδιο μαχητικό πνεύμα που έδειξαν απέναντι στη Ράγιο, επιμένοντας ότι αν εμφανιστούν την Κυριακή με την ίδια ένταση και αποφασιστικότητα, «καμία ελληνική ομάδα» δεν μπορεί να τους νικήσει.

Με λόγο άμεσο, σχεδόν πολεμικό, τους κάλεσε να μπουν στο γήπεδο χωρίς φόβο, να νιώσουν «νίντζα» λίγο πριν από τη μάχη, όπως είπε χαρακτηριστικά περιγράφοντας τη δική του ψυχολογία πριν από αγώνα με αυτοκίνητο. Τους προέτρεψε να ξεκουραστούν για δύο ημέρες, αλλά όταν έρθει η ώρα του αγώνα να μπουν στην αρένα και να «πάρουν τους πάντες», να κάνουν «σεισμό» και να παίξουν σαν μονομάχοι για το σύμβολο και την ιδέα της ΑΕΚ.

Η ομιλία του Ηλιόπουλου στα Σπάτα ήταν, στην ουσία, μια ένεση ψυχολογίας σε μια κρίσιμη καμπή της χρονιάς. Δεν είχε τεχνικές αναλύσεις ούτε ποδοσφαιρικές λεπτομέρειες. Είχε, όμως, κάτι που ο ίδιος θεώρησε πιο σημαντικό: πάθος, ιστορική φόρτιση, πίστη στην ομάδα και ένα καθαρό σύνθημα προς τους παίκτες. Να αφήσουν πίσω την πίκρα, να κρατήσουν τη φωτιά της Ευρώπης και να τη μεταφέρουν αυτούσια στο ελληνικό μέτωπο. Και λίγες ημέρες αργότερα, απέναντι στον ΠΑΟΚ, η ΑΕΚ έδειξε ότι αυτό το μήνυμα δεν πήγε χαμένο.