Η συμπλήρωση των 100 ετών (1926–2026) βρίσκει τον ΠΑΟΚ στην κορυφή της συνείδησης των φιλάθλων του, ως το απόλυτο σύμβολο της προσφυγιάς, της αντίστασης και της βορειοελλαδίτικης περηφάνειας.

Η ανακοίνωση ξεκινά με μια βαθιά παραδοχή: Ο ΠΑΟΚ συναντά τον πρώτο του αιώνα «βυθισμένος στο πένθος». Όπως η ομάδα γεννήθηκε από τον πόνο των ξεριζωμένων της Κωνσταντινούπολης, έτσι και σήμερα, η ιστορία την προστάζει να γιορτάζει μέσα από τις δυσκολίες.

Για τη Θύρα 4, στα 100 χρόνια δεν υπάρχουν απόντες. Όσοι έφυγαν από τη ζωή, από τους ιδρυτές μέχρι τους οπαδούς που έχασαν τη ζωή τους στα Τέμπη ή σε άλλα δυσάρεστα γεγονότα, «κατοικούν» ακόμα στα τσιμέντα της Τούμπας και στα πούλμαν που διασχίζουν την Ελλάδα.

ΠΑΟΚ: Ένας σύλλογος πέρα από σύνορα

Το μήνυμα της Θύρας 4 ξεκαθαρίζει την οικουμενικότητα του Δικεφάλου. Ο ΠΑΟΚ περιγράφεται ως η κορυφαία προσφυγική δύναμη του πλανήτη, ένας οργανισμός που στέκεται πάνω από έθνη και θρησκείες, εκφράζοντας την αυθεντική λαϊκή βάση.

Ιδρυμένος από Κωνσταντινουπολίτες, ο ΠΑΟΚ κατάφερε να γίνει το απόλυτο σύμβολο για τη Μακεδονία, ταυτίζοντας το όνομά του με τη Θεσσαλονίκη. «100 χρόνια, εμείς είμαστε η Θεσσαλονίκη», αναφέρει χαρακτηριστικά ο σύνδεσμος.

Η αναφορά στην έδρα και την ιδιοσυγκρασία του οπαδού είναι το κομμάτι που προκαλεί ρίγη. Ο ΠΑΟΚτσής δεν ακολουθεί για τους τίτλους, αλλά από ανιδιοτέλεια. Ο φανατισμός, η «τρέλα» και ο θρύλος της καυτής Τούμπας είναι τα στοιχεία που έχτισαν τον μύθο του συλλόγου μέσα στον αιώνα.

«Ο δικός μας ΠΑΟΚ δεν χάνει ποτέ»

Η φράση «Ο δικός μας ΠΑΟΚ δεν χάνει ποτέ» δεν αφορά το σκορ του πίνακα, αλλά την επιβίωση της ιδέας απέναντι σε κάθε κατεστημένο.

Η ανακοίνωση της Θύρας 4 για τα 100 χρόνια είναι μια κατάθεση ψυχής που υπερβαίνει τα αθλητικά πλαίσια. Είναι μια υπενθύμιση ότι ο ΠΑΟΚ είναι ένας κοινωνικός φάρος που φωτίζει την προσφυγική του καταγωγή εδώ και έναν αιώνα.

Η επιλογή της φράσης «Bizim ΠΑΟΚ» (Ο δικός μας ΠΑΟΚ) στο κλείσιμο, υπογραμμίζει τους δεσμούς με την Πόλη και τις ρίζες που παραμένουν αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου. Ο ΠΑΟΚ εισέρχεται στον δεύτερο αιώνα του πιο ενωμένος και "πιστός" από ποτέ.

Εκατό χρόνια ΠΑΟΚ και η Θύρα 4 έδωσε το "στίγμα" που κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να δώσει. Ο ΠΑΟΚτσής δεν θέλει φιοριτούρες και λαμπάκια· θέλει να νιώθει ότι η ομάδα του είναι η φωνή του κατατρεγμένου και του μάγκα. Η αναφορά στο ότι "δεν υπάρχουν απόντες" δείχνει το μεγαλείο αυτού του λαού που δεν ξεχνά ποτέ τα αδέρφια του.

Από το 1926 μέχρι το 2026, ο ΠΑΟΚ έγραψε ιστορία με αίμα και ιδρώτα, και όπως λένε και οι οργανωμένοι, αυτό το ταξίδι δεν έχει τέρμα, έχει μόνο "άπειρο". Χρόνια πολλά στον μεγαλύτερο Δικέφαλο της προσφυγιάς!