Τον αγώνα στην Τούμπα τον κέρδισε, νομίζω, η Χαλκιδική. Εννοώ στρατηγικά, το Porto Carras. Εκεί, στα εκατόν είκοσι χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη, με άμεσες πρωτοβουλίες άλλαξε δραστικά ο αέρας μετά τον οδυνηρό τελικό στον Βόλο. Ολα αυτά τα χρόνια με τον σκακιστή (της μεγάλης ρωσικής σχολής) Ιβάν, σταδιακά ο ΠΑΟΚ ανέπτυξε μηχανισμό απορρόφησης κραδασμών και διαχείρισης κρίσεων που δεν υπάρχει, άλλος τέτοιος, στο ελληνικό περιβάλλον. Σήμερα η πλούσια εμπειρία του κλαμπ σε αυτό, πλέον δημιουργεί εμπιστοσύνη στα αντανακλαστικά. 

Αλλη μία φορά με τον συσσωρευμένο αρνητικό ηλεκτρισμό τώρα, μία από τις πιο δύσκολες φορές ομολογουμένως, διότι πράγματι πρόκειται για ένα απίθανο συνδυασμό αγωνιστικής δυσχέρειας και νέφους πένθους, πάλι έδειξαν ότι κατέχουν το know-how. Εδώ, στη γενικευμένη δυσανεξία ο ιδιοκτήτης δεν τρίζει τα δόντια, δεν δείχνει στον προπονητή καταπού είναι η έξοδος, πάνε εννέα χρόνια από την τελευταία φορά που προπονητής στον ΠΑΟΚ είδε την πόρτα, Στανόεβιτς, καλοκαίρι 2017. Αντί για την αμέσως επόμενη κίνηση πρόσκαιρης διαφυγής, εδώ ο ιδιοκτήτης "παίζει" δέκα κινήσεις μπροστά.

Διαβάστε τη συνέχεια στο sdna.gr