Υπάρχουν φορές που τα λόγια και είναι περιττά και είναι πολύ δύσκολο να τα βρεις. Ο Μάριος έφυγε μόλις στα 33 του. Όχι από αρρώστια. Από ρόδα σε λάθος χέρια. Από δρόμους χωρίς τα στοιχειώδη. Ήταν ένα πολύ καλό παιδί. Ούτε το ποδόσφαιρο, ούτε η ζωή, ούτε η Ελλάδα του φέρθηκε καλά. Ίσως ακριβώς επειδή ήταν ένα πολύ καλό παιδί. Ήταν και ένα πολύ πεισματάρης μαχητής. Αλλά αυτό πολλές φορές δεν είναι αρκετό, ούτε στην ζωή, ούτε πολύ περισσότερο στο θάνατο. Στο καλό λοιπόν παλικάρι μου. Η ζωή και στο ποδόσφαιρο και παντού θα συνεχιστεί και θα προσπαθήσουμε να μην σε ξεχάσουμε. Διάολε την μάτωσες την φανέλα της ΑΕΚ και μετά μας μάτωσες και την καρδιά. Όχι, δεν θα σε ξεχάσουμε.

Πάμε στα πεζά, στα καθημερινά. Που δεν είναι καθόλου καθημερινά στην πραγματικότητα, διότι δεν είναι καθόλου εύκολο, ούτε και πολύ συνηθισμένο, να κάνει η ΑΕΚ deal αρχές Ιουνίου, σ’ αυτό που πάει να ολοκληρώσει με τον Ζούμπκοφ. Ένας παίκτης στα 30 του, με γεμάτες σεζόν από ματς, από ασιστ αλλά και από γκολ, που έχει πάρει το κύπελλο στην Τουρκία, δεν θα είχε λόγο να βιαστεί να κλείσει την μεταγραφή του. Άλλωστε είμαι απολύτως βέβαιος, πως ο Ριμπάλτα δεν ήταν ο μοναδικός που είχε «σταμπάρει» τον Ζούμπκοφ.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Κώστα Τσίλη στο enwsi.gr

Ολεξάντρ Ζουμπκόφ Super League Κώστας Τσίλης

ΑΕΚ