To τέλος της 3ης αγωνιστικής της SL1 εκτός από το ότι καθάρισε αρκετά νωρίς την κορυφή της βαθμολογίας (από 4 "συγκατοίκους" έχει πλέον έναν "κάτοικο", την ομάδα έκπληξη του Γιόχαν Αναστασίου,  αν και ο Παναιτωλικός  δύσκολα θα γίνει ο ...φετινός Λεβαδειακός), μας έκανε - εξίσου νωρίς - ποιο σοφούς γιατί θα δούμε στην συνέχεια. Παρότι ακόμη και οι... μπούφοι του "Αττικού Πάρκου" γνωρίζουν πως από την τρίτη , την έκτη ή την  ένατη αγωνιστική, κανένα πρωτάθλημα δεν κρίθηκε, πόσο μάλλον της ελληνικής Super League που τελειώνει τον Μάϊο και κυρίως μετά από διαδικασία play offs.Eίναι αλήθεια όμως, ότι την τρίτη αγωνιστική συνέβησαν πολλά που δείχνουν ... προοπτική. 

Φαβορί η ΑΕΚ για το repeat

Πάμε να τα πάρουμε με την σειρά: H AEK κέρδισε πολύ πιο... άνετα από το τελικό 5-0 τον Άρη. Κανονικά το ματς δεν έγραψε 8άρα για μερικά χιλιοστά. Η Πρωταθλήτρια είναι η πιο έτοιμη ομάδα από το Big 4, το Νο1 φαβορί για το repeat, θα είναι πιο βελτιωμένη από πέρσι και στην Νέα Φιλαδέλφεια συνεχίζει να έχει άλλη δυναμική. Το ερώτημα είναι πως θα ανταπεξέλθει παράλληλα και στο Τσάμπιονς Λιγκ, αν μπορέσει να απορροφήσει τους μεγάλους κραδασμους και τις φθορές που δεδομένα θα της προκαλέσει και τι θα συμβεί αν βγάλει φέτος τραυματισμούς σε θέσεις που δεν υπάρχουν ισάξιες ή και καθόλου λύσεις. Ο Άρης προσγειώθηκε στη πραγματικότητα: θέλει δυο στόπερ, όχι έναν, έχει αργούς κεντρικούς χαφ και οι αλλαγές του Γρηγορίου προχθές βοήθησαν στη ...συντριβή

Κάποιοι δίνουν πάσες μόνο στους… κολλητούς τους στον Παναθηναϊκό

Ο Παναθηναϊκός κέρδισε  πολύ πιο εύκολα τον προβληματικό και  εν μέσω εμφυλίου (την Παρασκευή έβγαλε ανακοίνωση η Θυρα 4  που ζητούσε από τον Ιβαν να πουλήσει και την Κυριακή, την ημέρα του ντερμπι απάντησε ο Σαββιδης) ΠΑΟΚ από ό,τι δείχνει το 3-1. Θα μπορούσε κι αυτός να είχε γράψει 6άρα. Βεβαίως βοήθησαν τόσο ο Ελουστόντο με την γρήγορη αποβολή του αλλά και ο Τσβάϊερ με το μαρς πέναλτι υπέρ του "δικεφάλου" που αρνήθηκε στο 1-0. Ακόμη και να ισοφάριζε εκεί ο ΠΑΟΚ θεωρώ πως δεν είχε καμία τύχη. Οι "πράσινοι" ήταν πολύ καλύτεροι και δημιουργικά κι ανασταλτικά αυτή την φορά, διαχειρίστηκαν καλά το υπέρ τους αριθμητικό πλεονέκτημα, είχαν 17 τελικές (οι 10 στην εστία) και κυρίως διαθέτουν πολύ ποιότητα πλέον  από την μέση και μπροστά. Με τον Κάνγκουα στα χαφ γίνεται άλλη ομάδα, οι Τέττει- Λιβάι Γκαρσία είναι υπεροπλα στην επίθεση ειδικά απέναντι σε άμυνες σοφτίλες όπως του ΠΑΟΚ, θα μπουν και οι Ουναχί/Λούζα ενώ και ο Ταμπόρδα με την "μπαλαδοσύνη" του μετά τον Μπενίτεθ κέρδισε και τον Νίστρουπ. 

Ο Δανός κόουτς, λοιπόν, αυτό το πολύ ποιοτικό ρόστερ θα πρέπει να το κάνει πραγματικό  συμπαγές γκρουπ με αρχές κι αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα (για παράδειγμα βλέπω ακόμη παίκτες που δεν πασάρουν σε όλους αλλά στους...κολλητούς τους), γιατί απέχει ακόμη πολύ από το να γίνει ...dream team! Η εκτίμησή μου  πάντως είναι πως ο Παναθηναϊκός έχει φέτος πολλές ελπίδες για την κατάκτησή του τίτλου. Ίσως τις πιο πολλές από οποιαδήποτε άλλη χρονιά τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια.  Μεταξύ άλλων και για δυο επιπλέον λόγους: γιατί εχει πολλούς που μπορούν να σκοραρουν, επιθετικούς και μέσους. Και επειδή αντιλαμβάνομαι πως είναι "οχυρωμένος" από παντού και εξωαγωνιστικά...

Σαν να έχει… drone ο Μάγερ

Από εκεί και πέρα θα αποθεώσω τον ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ της 3ης αγωνιστικής, τον ΑΡΤΙΣΤΑ ΜΑΓΕ(Ρ) που έδωσε σαββατιάτικο σοου στη Νέα Φιλαδέλφεια. Τέσσερις πάσες κλειδιά, δυο πάσες ασίστ, ένα πραγματικά "βελούδινος" μέσος, με πολύ υψηλή τεχνική αλλά και υψηλότατη λήψη απόφασης!! Ήδη στους ΑΕΚτζήδες άρχισε να...θυμίζει κάτι μεταξύ Οκόνσκι, Σκόκο και Ριμπάλτα, τα δικά μου μάτια αντιλαμβάνονται γιατί στο ξεπέταγμά του στην  Κροατία έσπευσαν να τον βαπτίσουν "νέο Μόντριτς" (προφανώς όχι μόνο σωματοδομικά και για τις άριστες τεχνικά επαφές του, τα αγγιγματά του στη μπάλα είναι μοναδικά). 

Κοντή κάλτσα, cult φιγούρα, τακουνιά και ελαφρά καμπούρα, φινέτσα και συνάμα ποδοσφαιρική αλητεία. Μπαλαδόρος από τα παλιά προσαρμοσμένος στο σήμερα, είναι από εκείνους τους παίκτες που σου δίνουν από μόνοι τους κίνητρο να πας στο γήπεδο για να τους δεις. Να δεις κάτι διαφορετικό και πρωτογενές, έναν Vintage μέσο που ξανακάνει , κατά κάποιο τρόπο, το ποδόσφαιρο όμορφο έξω από τα συστήματα και παραπέμπει σε παράσταση αφού βάζει έμπνευση και φαντασία, βρίσκοντας τους χώρους. Χωρίς σούπερ ένταση και ταχύτητα αλλά με μεγάλη ποικιλία κινήσεων, χωρίς περιττά τρεξίματα αλλά πολύ ουσία. Βλέπει το γήπεδο λες και έχει... drone απο ψηλά, μπορεί να διευθύνει την ομάδα μαεστρικά κι αλλάζει κατεύθυνση σαν σβούρα. Ξεκινάει από δεξιά  αλλά έχει την ελευθερία να κινηθεί όπου θέλει, δεν περιορίζεται από το σύστημα του Νίκολιτς. 

Ο Μάγε(ρ) με το καλημέρα μας δείχνει πως θα αποτελέσει από τις πολύ μεγάλες προσθήκες στο ελληνικό πρωτάθλημα στη σεζόν που ξεκίνησε και θα είναι ο παίκτης καταλύτης στη νέα βερσίον της ΑΕΚ του Σέρβου πρωταθληματικού κόουτς. Από την δική του παρουσία/ετοιμότητα/υγεία/μαγεία και ...ΔΙΆΡΚΕΙΑ θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό (αντίστοιχο με εκείνο του Ορμπελίν Πινέδα, αν και διαφορετικοί παίκτες), τι θα κάνει, μέχρι που θα φτάσει η φετινή ΑΕΚ. Το πιστεύω αν και είναι νωρίς. Γιατί, επαναλαμβάνω, δεν είναι μόνο τα  πάρα πολλά...μποφόρ μπάλας που κουβαλάει, αλλά στην βελτιωμένη ΑΕΚ της νέας σεζόν, την Πρωταθλήτρια και Τσαμπιονλιγκάτη, ο Κροάτης είναι η πιο κομβική μεταγραφή των Νικολιτς-Ριμπάλτα,  ο προπονητής τους μέσα στο γήπεδο, ο νέος  εν δυνάμει MVP  της Ένωσης. 

Πραγματικό κεφάλαιο ο Μάγερ, όχι μόνο αγωνιστικά αλλά και για το κοινό της "κιτρινόμαυρης" Αρένας αφού όντως είχε πολλά χρόνια να δεί τέτοιο παίκτη η Νέα Φιλαδέλφεια. H πιο ακριβή μεταγραφή στην ιστορία της ΑΕΚ ο Μάγερ, με τα 6.000.000 ευρώ που πλήρωσε ο Μάριος Ηλιόπουλος στην υποβιβασμένη Βόλφσμπουργκ για να τον φέρει αλλά μπροστά στα  25.000.000 που είχαν πληρώσει πριν από τρία χρόνια οι "ασπιρίνες" για να τον αγοράσουν, στα 12 εκατομμύρια που έσκασε πέρσι ο Σαββίδης για τον Ζαφείρη ή στα 16.000.000 ευρώ που πλήρωσε φέτος ο Αλαφούζος για τον Ουναχί, to transfer fee για τον Μάγερ παραπέμπει σε "casa de papel"! Τουλάχιστον με τις παραστάσεις του μέχρι τώρα...