Ο Δανός τεχνικός το έδειξε απέναντι στον Παναιτωλικό, επαναφέροντας το 4-2-3-1, μετά το 4-4-2 που είχε επιλέξει κόντρα σε ΠΑΟΚ και Κηφισιά.

Στη συγκεκριμένη διάταξη, Λούζα και Καμαρά αποτέλεσαν το δίδυμο στον άξονα, ενώ ο Ουναΐ κινήθηκε πίσω από τον Ντεσέρς, έχοντας περισσότερη ελευθερία. Η διαφοροποίηση αυτή αποτυπώνει τις λύσεις που έχει πλέον στα χέρια του ο Νίστρουπ.

Υπάρχει ποιότητα που φέρνει και λύσεις!

Ο Παναθηναϊκός μπορεί να αγωνιστεί με δύο φορ, αναζητώντας περισσότερη παρουσία στην περιοχή, αλλά και να προσθέσει έναν δημιουργικό μέσο για παιχνίδι ανάμεσα στις γραμμές. Το σημαντικότερο είναι πως υπάρχουν εναλλακτικά πλάνα, χωρίς η ομάδα να εξαρτάται αποκλειστικά από μια ατομική ενέργεια.

Βέβαια, η αγωνιστική αυτή ευελιξία χρειάζεται χρόνο για να αποκτήσει αυτοματισμούς, ειδικά στις αμυντικές μεταβάσεις. Για πρώτη φορά, ωστόσο, οι Πράσινοι μοιάζουν να έχουν όχι απλώς καλή ενδεκάδα, αλλά διαφορετικές εκδοχές της.