Η ομάδα που μου άρεσε σε όλη τη διάρκεια της σεζόν -εκτός του Ολυμπιακού των ρεκόρ- ήταν ο Ατρόμητος. Είμαι σίγουρος, μάλιστα, πως πολλοί από εσάς, αν όχι οι περισσότεροι, θα συμφωνήσετε ότι οι Περιστεριώτες συγκέντρωναν όλο αυτόν τον ρομαντισμό που λείπει από τους ποδοσφαιρικούς καιρούς μας.

Ομάδα σταθερή, πιστή στο αγωνιστικό της πλάνο, συνεπής στο σχεδιασμό της, ομάδα της γειτονιάς, από αυτές που μαθαίνεις να ζεις μαζί τους από τα πρώτα σου χρόνια και που ακούς από το παράθυρο του σπιτιού σου τις φωνές του γηπέδου. Τα αποτελέσματά της, η θέση της στο βαθμολογικό πίνακα και η είσοδός της στην πρώτη πεντάδα της Σούπερ Λίγκας, αποδεικνύουν τα παραπάνω. Λίγοι πέρασαν από την έδρα της, από την άλλη δεν ήταν πολλοί εκείνοι που τη λύγισαν στο δικό τους... άντρο.

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον Παναθηναϊκό; Την εξής: οι «πράσινοι» έφυγαν αλώβητοι από την έδρα του Ατρομήτου.

Διάβασε περισσότερα στο gazzetta.gr

Ατρόμητος Ποδόσφαιρο Παναθηναϊκός Superleague SPORTS