Με διορατικότητα, ταχύτητα και αιφνιδιασμό, η ΠΑΕ Ολυμπιακός απέφυγε μελετημένα να βάλει μπουρλότο στα θεμέλια του ντέρμπι της 9ης Δεκεμβρίου, φροντίζοντας έγκαιρα να θέσει προ των ευθυνών του τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού, ο οποίος τεχνηέντως, επίμονα και μεθοδικά, χαράσσει τακτική πολεμικής εναντίον των «ερυθρολεύκων» και, απροκάλυπτα, σε προσωπικό επίπεδο κατά του Βαγγέλη Μαρινάκη.

Αν διαβάσουμε λεπτομερώς και επισταμένα την «πράσινη απάντηση» - μέσα από την ολοφάνερη επικοινωνιακή σύλληψη της ΠΑΕ στα «κρύα του λουτρού» - θα διαπιστώσουμε την αστείρευτη τάση της ηγεσίας του ΠΑΟ να αναφέρεται σε «μαφίες», «οργανωμένα εγκλήματα», παράγκες και «κατευθυνόμενες διαιτησίες». Προσέξτε την παράγραφο: «Επιπρόσθετα, δεν μπορεί να μην σημειωθεί και η καθυστέρηση της πολιτείας να περαιώσει θέματα που "καίνε", όπως λόγου χάρη, τη διατήρηση σε εκκρεμότητα επί μακρόν σοβαρότατων συναφών υποθέσεων που απασχολούν τη δικαιοσύνη στο χώρο του ποδοσφαίρου. Η καθυστέρηση αυτή αυξάνει και επιτείνει την απολύτως δικαιολογημένη αγανάκτηση όλων των υγιών φιλάθλων».

Και ερωτώ: Τι θέλει να πει… ο ποιητής ειδικά με την τελευταία πρόταση; Δεν δυναμιτίζει το κλίμα; Δεν καλεί το λαό να πάρει το νόμο στα χέρια του; Δεν του καλλιεργεί «άγριες διαθέσεις»; Τι πάει να πει το περί «δικαιολογημένης αγανάκτησης»;

Ο Ολυμπιακός προχώρησε σε μια άριστη χρονική επιλογή, να «μιλήσει» νωρίς και μία και καλή πριν από το ντέρμπι της μεθεπόμενης Κυριακής. Ένα δεκαήμερο πριν από τη σέντρα. Κι αυτό για τρεις λόγους κατά τη γνώμη μου:

1. Ο Τύπος και τα media που πρόσκεινται στον Παναθηναϊκό. Η Παναθηναϊκή Συμμαχία με τη γνωστή δοκιμασμένη τακτική του «κλεφτοπόλεμου» με βάση το… κρυφτούλι πίσω από την ΠΑΕ, η οποία προστατεύεται από τις σχετικές ευθύνες δημόσιων τοποθετήσεων. Ή ο… Μάνος Μαυροκουκουλάκης, ο Βερβεσσός ή δεν ξέρω εγώ, κάποιος βετεράνος της… Παναθηναϊκής Αποτυχίας με έμβλημα τις εσωτερικές έριδες στο Σύλλογο, θα πουν, θα γράψουν, θα δηλώσουν πολλά και διάφορα. Θα προκαλέσουν. Και ειδικά, φαντάζομαι, από την Πέμπτη που θα γίνει ο ορισμός των διαιτητών. Όποιος κι αν είναι ο ρέφερι, οι βοηθοί του και ο 4ος, θα ακολουθήσουν οι… καθιερωμένες «αποκαλύψεις» για τον «φίλο-Ολυμπιακό» ρόλο των ιδίων στο παρελθόν ή των… στενών και πιο απόμακρων συγγενών τους, κατόπιν έρευνας του… γενεαλογικού τους δέντρου. Ένα πράμα σαν την Ασφάλεια επί δικτατορίας που έψαχνε παππού και προπάππο των Κομμουνιστό-Συμμοριτών!

2. Στον Πειραιά ξέρουν ότι οι προκλήσεις από την απέναντι πλευρά θα συνεχιστούν και θα ενταθούν με χίλιους δύο τρόπους όσο θα πλησιάζει το ντέρμπι των αιωνίων, καθώς ο ανώτερος και ποιοτικότερος δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, επιθυμώντας να πάει να παίξει, να νικήσει και να φύγει. Ενώ τον υποδεέστερο, που παίζει και στην έδρα του, η αναταραχή, η «εκπυρσοκρότηση» της ατμόσφαιρας και το αποκαλούμενο «ροντέο σκηνικό» τον βολεύει. 

Είναι αυτό που λέμε: Με τα «α» και του «ου», εν μέσω χαμού, όλο και κάτι αρπάζεις. Όλο και κάτι ενδέχεται να «κλέψεις», να καρπωθείς… Γι αυτό και οι «ερυθρόλευκοι» επέλεξαν να προειδοποιήσουν τώρα, σήμερα, που είναι ακόμα μακριά το ντέρμπι, προκειμένου να μην κατηγορηθούν για πρόκληση αντιπαραθέσεων τα τελευταία 24ωρα.

3. Παρόλα αυτά, δεν περίμεναν ασφαλώς στο λιμάνι το τελευταίο 10ήμερο του ντέρμπι για να επικεντρωθούν σε «ηθική αυτουργία» του Γιάννη Αλαφούζου. Είναι αυταπόδεικτο με τόσο… «τιτίβισμα» και την σταθερά επαναλαμβανόμενη επιθετική πολιτική του προέδρου του ΠΑΟ, εναντίον Μαρινάκη και Ολυμπιακού με ποικίλους τρόπους, κόντρα σε θεσμούς, φορείς και πρόσωπα, με τόνους λάσπης και αναπόδεικτων ισχυρισμών (αλλά και με αδιάκοπες απειλές) ότι η ζημιά που έχει προκληθεί – κυρίως στον τομέα της απαξίωσης του προϊόντος – είναι συνεχής και συστηματική.

Υ.Γ.: Για να βλέπεις κοτζάμ Μήτρογλου να έχει γίνει έξαλλος με το χτύπημα που δέχτηκε και να μην μπορούν να τον ηρεμήσουν ούτε στα αποδυτήρια, πολλή ώρα μετά τη λήξη του αγώνα, καταλαβαίνεις ότι ο αντίπαλος του, πήγε να… του κόψει την μπάλα!

Αντιλαμβάνομαι (και είναι θεμιτό εν πολλοίς) ότι μια ομάδα Β’ Εθνικής αποτελούμενη από νεαρά και άσημα παιδιά, κόντρα στον Ολυμπιακό θα τα δώσουν όλα, τουλάχιστον για να γίνουν ευρέως γνωστοί, ανεβάζοντας τις ποδοσφαιρικές μετοχές και τα κασέ τους. 

Το πολύ σκληρό παιχνίδι της Παναχαϊκής όμως – γιατί δεν ήταν μόνο η «εγκληματική ενέργεια» στον Μήτρογλου – παραπέμπει τον κοινό νου σε διατεταγμένη αποστολή… Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς τόσο ξύλο!
  

Ελλάδα Παναθηναϊκός Ολυμπιακός