Γράφει ο Κώστας Παλαιολόγος...

Όμως θεωρώ ιερή υποχρέωση να αναφερθώ στο μπάσκετ το οποίο «κράτησε» την δική μου γενιά των …τριανταφεύγα, ή των πέτρινων χρόνων του ποδοσφαίρου την δεκαετία του 1990 με τις συνεχόμενες κατακτήσεις πρωταθλημάτων, Κυπέλλου, αλλά και της Ευρωλίγκα της Ρώμης τον Απρίλιο του 1997!

Πάνε 15 χρόνια από την βραδιά της 19ης Μαϊου του 1996 όταν ο Θρύλος στον πέμπτο τελικό του πρωταθλήματος της Α1 είχε ταπεινώσει τον … ψευτοπρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκό με 73-38 στο ΣΕΦ φτάνοντας στην κατάκτηση του τέταρτου συνεχόμενου τίτλου στο τελευταίο παιχνίδι του Γιάννη Ιωαννίδη πριν μετακομίσει στην ΑΕΚ...

Ήμουν μέσα στους 12.000 τυχερούς οπαδούς του Θρύλου που είχαν ζήσει πολύ έντονα εκείνο το βράδυ, ταπεινώνοντας την ομάδα του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς. Πέρα από την κατάκτηση του τίτλου, είχα πανηγυρίσει για έναν λόγο. Για το γεγονός ότι μέσα μου ήξερα ότι εκείνη η 35άρα θα δημιουργούσε τεράστιο κόμπλεξ κατωτερότητας στους απέναντι για πολλά – πολλά χρόνια!

Στο πέρασμα των ετών, όμως, διάφορα λάθη στο συγκεκριμένο άθλημα, έδωσαν το δικαίωμα στον Παναθηναϊκό να ανασυνταχθεί, και με την βοήθεια του γκριζοπράσινου παρασκηνίου να δημιουργήσει μια κατάσταση καθόλου ευχάριστη για τον Θρύλο…

Το πόσο πολύ είχε «πονέσει» τον Παναθηναϊκό εκείνη η συντριβή φάνηκε ξεκάθαρα όταν ακόμη και σε περιόδους, όπου ο Ολυμπιακός είχε περιέλθει στην χειρότερη κατάσταση της τελευταίας 20ετίας

(σ.σ. και αναφέρομαι στην σεζόν 2004-2005), όπου οι Πειραιώτες με τους Μαρκί Πέρι, Παπανικολόπουλο, Γκόρενς και τον .. απίστευτο Ούγγρο σέντερ Γκούλιας στο ρόστερ τους, έχαναν πολλά με .. λίγα από τους πράσινους στο ΟΑΚΑ, με τους Διαμαντίδη και Μπατίστ να κάνουν φάουλ επίτηδες στα τελευταία δευτερόλεπτα στους παίκτες του Γιόνας Κασλάουσκας ευελπιστώντας να καλύψουν το … χάντικαπ της 35άρας του ΣΕΦ εννιά χρόνια πριν! Και όμως δεν το κατάφεραν ποτέ….

Τι μ’ έπιασε και αναφέρθηκα σ’ εκείνο το αλησμόνητο παιχνίδι; Πολύ απλά, διότι εκείνος ο Ολυμπιακός, ο οποίος την επόμενη χρονιά έφτασε στην κατάκτηση του τριπλ - κράουν υπό την καθοδήγηση του … σημερινού του προπονητή Ντούσαν Ίβκοβιτς ξεχείλιζε από παίκτες – ηγέτες! Όλοι τους μηδενός εξαιρουμένου διψούσαν για επιτυχίες και μισούσαν παθολογικά την ήττα…Αυτή η «πείνα» τους για τίτλους και διακρίσεις τους μετέτρεπε σε … λιοντάρια στο παρκέ μην επιτρέποντας σε κανένα να αμφισβητήσει την ανωτερότητά τους. Και για να γίνω πιο σαφής δεν επέτρεπαν σε κανένα «γκρίζο λύκο» να τους κλέψει ό,τι με κόπο και ιδρώτα κατακτούσαν ΔΙΚΑΙΟΤΑΤΑ στον αγωνιστικό χώρο…

Με αφορμή όλα τα παραπάνω, αυτό που θα είχαν να τονίσω στους παίκτες του Ολυμπιακού είναι να μην επηρεαστούν από την απογοήτευση και την δικαιολογημένη «πίκρα» που προκαλεί το 0-2 από τον Παναθηναϊκό με την … βοήθεια των διαιτητών.

Μαζέψτε όσα αποθέματα ψυχής και αντοχών έχετε, παίξτε με ηρεμία και απόλυτη προσήλωση στον στόχο σας, παίξτε το μπάσκετ που ξέρετε, τιμήστε την φανέλα που φοράτε και τον κόσμο του Ολυμπιακού που είναι στο πλάι σας. Μα το κυριότερο ΠΙΣΤΕΨΤΕ στην ανατροπή. Παρά τα πολλά προβλήματα και τα εμπόδια που έχουν στήσει οι … απέναντι

Θυμηθείτε ότι ενδεχόμενη ανατροπή σκηνικού, που θα φέρει το 3-2 θα πανηγυριστεί πιο πολύ από κάθε άλλο πρωτάθλημα, διότι θα είναι κόντρα σε όλα τα προγνωστικά και κυρίως κόντρα στο πράσινο κατεστημένο! Ένα πρωτάθλημα που θα έρθει μετά από 14 ολόκληρα χρόνια με το… ιδανικότερο σενάριο! Ανατροπή απέναντι στον Παναθηναϊκό!

Άλλωστε, με δεδομένη τη κατάκτηση ενός ακόμη νταμπλ από το τμήμα ανδρών των … απλήρωτων του πόλο, αφού η ανωτερότητα τους από την Βουλιαγμένη στους τελικούς είναι ξεκάθαρη, ο μπασκετικός

Ολυμπιακός έχει μπροστά του μια τεράστια ευκαιρία να πετύχει το «¦4 στα 4» και να κατακτήσει όλα τα πρωταθλήματα στα κύρια ανδρικά ομαδικά αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλει, πόλο) και να καταρρίψει ένα ακόμη ρεκόρ!

Το σάλπισμα της τελικής αντεπίθεσης για το νταμπλ έχει ήδη ξεκινήσει…

Πηγή: katimagiko.gr

Α1 Ολυμπιακός