Αν ξέρεις από το... σπορ δεν θα αντιμετωπίσεις πρόβλημα. Εννιά στις δέκα φορές το καλό ψάρι θα έρθει προς εσένα. Αν δεν γνωρίζεις, τότε σε περιμένουν εκπλήξεις.

Στο σημείο που βρίσκεται ο Ολυμπιακός στο μπάσκετ, με το μπάτζετ να έχει βρει πάτο και να προσπαθεί να τελειώσει τη σεζόν με τις μικρότερες οικονομικές αβαρίες, η απόφαση του Ιβκοβιτς να κοιτάξει προς τη συγκεκριμένη αγορά είναι πρόδηλη, λογική και εμπεριέχει ένα συγκεκριμένο είδος ρίσκου.

Για τον Σέρβο προπονητή το να δουλεύει με πιτσιρικάδες, που θα τους πλάσει όπως εκείνος θέλει, είναι έργο που το έχει ξαναζήσει και απ' ό,τι φαίνεται δεν προτίθεται να το απαρνηθεί τώρα που κατέχει το know how. Το έπραξε το 1995 κατά την περίοδο της θητείας του στον Πανιώνιο, το έκανε και προσφάτως με τα μειράκια της εθνικής Σερβίας. Αρα μπορεί να κουλαντρίσει τον αυθορμητισμό και την ορμή των νεοσσών και προφανώς να τους «φυτέψει» μια γρήγορη δόση εμπειρίας.

Το ζητούμενο, όμως, στην περίπτωση του νεοφερμένου στο λιμάνι Καλίν Λούκας δεν είναι ο Ντούντα, αλλά το πώς αυτός ο μικρόσωμος «δαίμονας» θα κολλήσει με το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Στο αμερικάνικο θα ταίριαζε μια χαρά, ούτε λόγος. Και απ' ό,τι λένε οι ειδικοί, αν δεν είχε τον περσινό τραυματισμό, τότε θα είχε θέση στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου. Προφανώς και δεν είναι πρώτο... βιολί. Φυσικά και δεν μιλάμε για παίκτη που θα αφήσει εποχή (τουλάχιστον αυτό δείχνουν τα πρώτα του δείγματα), είναι όμως ένα ενδιαφέρον στοίχημα που μπορεί να βγει.

Αν είναι υγιής και δεν τραβήξει ζόρι με το αριστερό του πόδι, είναι ικανός να τραβήξει το κουπί της οργάνωσης για τον Ολυμπιακό. Κανείς δεν μπορεί να πει ότι θα είναι... Παπαλουκάς ή Τεόντοσιτς. Τα θέματα των συγκρίσεων έπονται κατά πολύ των κρίσεων. Πρέπει να δούμε πρώτα και εν συνεχεία να μπούμε στη διαδικασία της αποκόμισης εντυπώσεων. Το θέμα είναι κατ' αρχάς να μπει στο ρυθμό των ευρωπαϊκών αγώνων, να μάθει τι ακριβώς παίζεται εδώ, αλλά κυρίως πώς παίζεται. Και φυσικά να κατανοήσει τις ιδιαίτερες συνθήκες που θα συναντήσει στην Ελλάδα, οι οποίες ελάχιστη σχέση έχουν με το φημισμένο Μίσιγκαν Στέιτ από το οποίο προέρχεται.

Α, παρεμπιπτόντως επειδή σε αυτά τα πράγματα τα πανεπιστήμια και η μπασκετική αύρα που αναδίδουν έχει τη σημασία τους, το ότι έρχεται από το συγκεκριμένο μέρος δεν θα πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους. Δύσκολα βγαίνεις από το Μίσιγκαν Στέιτ δίχως να ξέρεις (τουλάχιστον) τα βασικά του μπάσκετ. Αν θα αποδειχθεί coachable ή όχι θα φανεί στην πορεία. Αν και οι συστάσεις που τον ακολουθούν λένε πως ο Λούκας είναι ο κλασικός παίκτης του προπονητή. Ιδωμεν λοιπόν...

Πηγή: Goal

Α1 Ολυμπιακός