Ειδικά για τον Λούκας και τον Χάουαρντ ισχύει αυτό καθώς αγωνίζονταν στο κολεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ. Και μπορεί τα κολέγια τους να είναι από εκείνα, που διακρίθηκαν, εν τούτοις στην χώρα μας αυτοί, που ασχολούνται με το NCAA, δεν είναι πάρα πολλοί.

Ελάχιστοι θα λέγαμε. "Και καλά είναι ο Χάινς γνωστός;" θα πείτε ορισμένοι από σας. Ε, όπως και να το κάνουμε έπαιζε στα μέρη μας, στην Μπάμπεργκ της Ευρωλίγκα και συν τοις άλλοις τέθηκε και αντίπαλος του Ολυμπιακού. Κερδίζοντας τον μάλιστα στο ματς της Γερμανίας. Το θέμα μας, όμως, στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι αν οι τρεις Αμερικάνοι είναι άγνωστοι ή όχι. Αλλά τι μας θυμίζουν. Με ποιους παίκτες μπορούμε να τους παρομοιάσουμε. Το κάνουμε αυτό για να σας βοηθήσουμε να έχετε κι εσείς μία όσο το δυνατόν καλύτερη άποψη. ΚΕΪΛΙΝ ΛΟΥΚΑΣ: Ο απόφοιτος του Μίσιγκαν Στέιτ δεν παραπέμπει ούτε σε Σκούνι Πεν, ούτε σε Τάιους Έντνι. Κατ' αρχάς είναι ψηλότερος. Έστω και αν γενικώς δεν είναι πρώτο μπόι. Κοντά στα 184 εκατοστά είναι ο νεαρός πλέι-μέικερ του Ολυμπιακού. Για τον τρόπο παιχνιδιού του, μπορούμε να πούμε ότι πλησιάζει στον Ντάνιελ Γιούιν της Πρόκομ και της Χίμκι, στον Κέρτις Τζέρελς, πρώην της Παρτίζαν και νυν της Φενέρ, ίσως στον Μορίς Φίνλει του Μιλάνο.

Δεν μιλάμε για ποιότητα, αλλά για τρόπο παιχνιδιού. Ο νέος άσος του Ολυμπιακού σκοράρει τόσο με σουτ, όσο και με διείσδυση, ενώ γενικώς πασάρει καλά και παίζει άμυνα, κάτι, στο οποίο η ομάδα του Πειραιά ποντάρει για την νέα χρονιά. ΜΑΤ ΧΑΟΥΑΡΝΤ: Το λευκό "4άρι" του κολεγίου Μπάτλερ φέρνει σε όψη σε έναν άλλο Ματ, που είχε φέρει ο Ολυμπιακός. Τον Ματ Φριτζί. Η διαφορά είναι ότι ο Φριτζί είχε περισσότερο ταλέντο, αλλά όχι ανάλογο χαρακτήρα, για αυτό κι έχει χαθεί από το μπασκετικό προσκήνιο εδώ και χρόνια. Τι κι αν ήταν ντραφτ (που δεν έγινε ο Χάουαρντ), τι κι αν έπαιξε στο ΝΒΑ. Ο Χάουαρντ από την πλευρά του είναι ταμάμ για Ευρώπη, παίζοντας "ξύλο" και κάνοντας πολλά μικρά πράγματα μέσα στο παρκέ. Θα λέγαμε ότι θυμίζει -αγωνιστικά- τον Νίλσεν, αλλά πολλοί από εσάς (αν είστε φίλοι του Ολυμπιακού) θα απογοητευτείτε. Ο Νίλσεν, όμως, δεν είναι κακός παίκτης, απλά στον Πειραιά δεν "έπιασε". Για τους παλιούς, ο Χάουαρντ μας φέρνει στο μυαλό και τον Μαρκ Ράνταλ, έναν Αμερικάνο παίκτη, που βρήκε μπροστά της η Εθνική το 1990. Στο Παγκόσμιο της Αργεντινής.

Με τον Ράνταλ να καταγράφει ακολούθως θητεία στο ΝΒΑ. Ήταν εργάτης, "σκύλος", όπως είναι και ο νέος άσος του Ολυμπιακού. Επίσης, ο Χάουαρντ στον τρόπο παιχνιδιού μας παραπέμπει και στον Ντέιβιντ Γουντ, που είχε παίξει τα παλιά τα χρόνια στην Μπαρτσελόνα. Σε πιο πρόσφατο παράδειγμα, ο Σον Στόουνρουκ της Σιένα είναι από τα πλέον ενδεικτικά. ΚΑΪΛ ΧΑΪΝΣ: Πολλοί τον παρομοιάζουν με τον Τσάρλς Μπάρκλεϊ και δεν έχουν άδικο, κρίνοντας τα πράγματα με βάση την σωματοδομή, αλλά και τον τρόπο παιχνιδιού τους. Θα τον παρομοιάζαμε και με τον Κέβιν Μακ Γκι, τον συγχωρεμένο Αμερικάνο, που είχε κάνει μεγάλη καριέρα στην Μακάμπι.

Επίσης, ο Χάινς μας θυμίζει πολύ τον Κλάρενς Κι, έναν παλιό παίκτη του ΝΒΑ, που είχε έρθει και στην Ευρώπη, παίζοντας εκτός των άλλων στην ιταλική Φιρέντσε, παρέα με τον Τζέι Τζέι Άντερσον (ναι, του Άρη). Πάουερ-φόργουορντ, δηλαδή, όλοι αυτοί κοντά στα δύο μέτρα. Λίγο πάνω, λίγο κάτω. Ο Χάινς, πάντως, είναι κάτω. Βλέπει τον κόσμο από τα 198 εκατοστά.

Πηγή: sday.gr