Σύμφωνοι, είναι η μοίρα των προπονητών αυτοί να την πληρώνουν αν η ομάδα δεν τραβάει. Ομάδα που δεν κερδίζει, αλλάζει ο προπονητής της. Αυτό είναι θεώρημα διαχρονικό στην μπάλα, από τότε που άρχισε να παίζεται. Ομως, αυτό δεν μπορεί να αλλάξει την κρίση για την απομάκρυνση του συγκεκριμένου τεχνικού. Ο Αρης γενικώς έχει ένα θέμα με τους προπονητές. Μπορεί σ' αυτό να συμβάλλει και η ειδική σχέση που υπάρχει στη συγκεκριμένη ομάδα με τους οργανωμένους. Και η έννοια «οργανωμένος» ταυτίζεται πλήρως με το σήμερα.

Οποιος προσπάθησε να προσηλυτίσει τους συγκεκριμένους οπαδούς στη διαδικασία της δουλειάς σε βάθος χρόνου και με προοπτική, έχασε πανηγυρικά. Ο οπαδός θέλει η ομάδα να κερδίζει την Κυριακή. Υστερα από έναν χρόνο, ποιος ζει, ποιος πεθαίνει. Ετσι σκέφτεται ο οπαδός. Γι' αυτό είδε την πόρτα της εξόδου ο Τσιώλης. Δεν έχασε ο ίδιος. Είναι τόσο ικανός που σύντομα θα ξαναβρεί τον δρόμο του. Αυτός που χάνει είναι ο Αρης, που τώρα θα κάνει πανηγυρική επιστροφή στο παρελθόν αν κρίνουμε από τα ονόματα όσων ακούγονται για να διαδεχθούν τον Καρδιτσιώτη τεχνικό. Γι' αυτό στην Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να «χτίσουμε» πραγματικά μεγάλες ομάδες.

Πηγή: Εθνοσπόρ

Τσιώλης Άρης Superleague